439 
Fox 3--5 m. lg. babitu compto; segmenta utrinque plurima се. 
7 dm. Ig. et 8—3'/» em. It., ec. 4—8 em, inter se remota, apicem versus 
decrescentia et magis approximata, summa filiformia; medianus iu facie 
inferiore fusco-leprosus, nervis П. utrinque ce. 5 validioribus. SPADIX (С 
bipedalis) androgynus 1 m. ig., validus sed propter ramorum brevitatem 
cylindrico-angustatus diametro minore, spathae rostro (is dm. je: rhachis 
2—3 dm. lg. ramos rigidos 5—6 em. lg. lanato-squamulosos (in spadice с 
elongato-flaccidos?) erecto-patentes plurimos (се. 150 vel plures) undique 
dense exserens, aut omnino masculos aut androgynos eadem longitudine. 
Егоккв сў 15—17 спа. lg.; stamina 6, vel plura— 9, vix corollam dimidiam 
aequantia vel dimidium superantia, filamentis gracilibus aniheras ad '/s 
ad Us aequantibus. FLORES Q (habitu ad Coci flores majores accedentes) 
24а em. lg. et 1 ст. in diam. pluribracteati, sepalis petalisque ovato-lan- 
ceolatis concavis ab extimo ad intimum sensim decrescentibus et dense 
convolutis, androecei rudimentarii cupulà tubulosà 1/2 ст. ања, germine 
conico omnino incluso stigmatibus longis coronato. SPADIX fructifer ramis 
С ef ramorum androgynorum spicis Gt amissis druparum molem magnam 
evolvens paulo post anthesin ex induviis excrescentium; drapae maturae 
magnitudine circiter ovi gallinacei minoris, e basi acutiore obovoideae cum 
umbilico, mutuá pressione augulatae; putamen 3—4 cm. altum et 2'/ ad 
27/9 em. іп dam, 6—8 mm. crassum. 
Crescit in. Brasilia orientali, subaequatoriali et. tropica, praesertim 
in collibus humilibus (50—60 т. altitud., neque altioribus: Glaziou!) mari 
approximatis: in silvis prov. Rio de Janeiro, Espiritu Santo, Minas Ge- 
raés, Bahia et Pernambuco (Martius), ad Лит. S Francisco ( Princ. 
Maxim. Newwied!), іп llheos (2. Blanchet !) , еі praecipue circum Rio de 
Janeiro pr. Icarahy, Praia Grande et Мане (Glaziou! п. 2756 et 8069). 
-~ Catolé in prov. Rio de Janeiro audit; in provinctis subaequatoriali- 
orienfalibus etiam haec Pindova vel Palmeirim nominatur (?, Mart.). 
Usus seminum et foliorum uti antecedentium ; e segmentis piscatores vetia 
valida fabricant. 
: Oss. Fortasse etiam nune, postquam cl. Marrivs bane speciem rite 
ab A. compta distinxit, sub А. kumili duae species latent, certe autem 
duae varietates, quas speciminum inopia separare non audemus. Spadix 
Са Prine. MAXIMILIANO Neovipensi lectus et а cl. Martio in tab. 168 
f. I. illustratus et a nobis comparatus parum eum spadicibus androgynis 
ат. cl.-GLaziou lectis congruit;. sami flaccidi prioris, rigidi posteriorum, 
flores (7 minores staminibus 6 vix dimidiam corollam aequantibus prioris, 
flores С majores ramorum dense villoso-sqnamulosorum staminibus 9 ad 
Din corollae aequantibus posteriorum certe characteres validos praebebunt 
ad hujus speciei typiene formas distingnendas. Drupae forma similis at- 
que іп А. spectabili, хат. В. (confer tab. nostram 99. f. ІП), modo paulo 
. minor, et certe utraque species valde affinis est. 
5. ATTALEA EXIGUA Dnm. (n. sp). Acaulis, foliis 
parvis rigidis crispulis, segmentis exacte aggregatis (plrq. 
binis vel ternis compositis) ad costam brevem confertis lineari- 
acuminatis. Spadix (ў exiguus erectus, spathá sup. angustis- 
sime fusiformi sensim rostrato-acuminatá, ramis brevibus hand 
ita ‘multis quam rhachis pluries brevioribus fere a basi laxe 
unilateraliter scrobieulatis glaberrimis; flores сў singuli in 
scrobiculis, speciosi, staminibus 9 intra petala lineari-lanceo- 
lata cuspidato-aeuminata inclusis. 
Tabula nostra C. Fig. І (spadix Ф cum analysi, segmenta). 
Кома cc. 1 m. lg. habitu Сос comosae, sed minora; segmenta 
utrinque 50—60 ad basin aggregata, apicem versus magis regulariter dis- 
posita, inferiora 3—4 dm. lg. et vix 1'/» em. lt., raro latiora, superiora 
sensim decrescentia, omnia ad costam gracilem dense conferta. SPADIX C 
4 din. ig., spatha firme lignosá extus sulcata intus violaceo-fuscá, rostro anci- 
pite supra rbacheos apicem longe protenso; rami 30-—40, inferiores се. 6 em., 
Superiores 5--4 cm. lg., scrobiculis pateutim bracteolatis ec. 25 vel paucio- 
ribus exarati. Fonge СЇ се. 12 mm. lg., antheris defloratis late hastatis, 
eis Attaleae humilis similes, cujus formae minori species affinis. 
Crescit (rarior?) in Brasilia centrali: inter Goyaz et Cuyabá 
(Weddell! n. 2965). ef prope Salinas (Weddell! n. 2022). — Indaja- 
rostero incolarum in prov. Goyaz. 
PALMAE: 
ATTALEA. 440 
6. ATTALEA SPECTABILIS Marr. 
dice humillimo crasso, foliis brevissime petiolatis speciosis 
concinnis rosulam amplam formantibus, 
dinis latis, segmentis pectinatim dispositis inter se approxi- 
matis lineari-acuminatis. Spadix foliis multo brevior robustus, 
spathá inferiore truncato-tubulos& validi, superiore late fusi- 
formi, rhachi spadieis androgyni ec. spithame& validissimá 
ubique ramos rigidos supra florum О paucorum insertionem 
in spicas сў post anthesin marcescentes attenuatos exserente, 
fiorum c? staminibus 6--оо; drupa breviter induviata, ellipso- 
idea a obovoidea umbilicata ovi gallinacei magnitudine 1-—3- 
sperma. 
Acaulis vel eau- 
pro portione longitu. 
Attalea spectabilis Mart. Palm. brasil. 136. t. 96. f. I. 
et IL; Palmet. Orbignian. 121; Wallace, 
T8 t IIF 4. 
? Maximiliana auttaleoides Barb. Rodrig. Enum. Palm. 
nov. 41. 
Palm-trees Amaz: 
Var. a түРгсА Dr. Acaulis vel candice humili crasso 
capitato, foliis elongatis robustis. Spadix glaber valide rami- 
ficatas ramis androgynis longioribus flores О plures (G-A 
proferentibus superne masculis, floribus сў 6—12-andrís; drupa 
ellipsoidea үе! ovoideo-oblohga 8- (rarius 9-) sperma. 
Attalea spectabilis Mart. $. c., figurae cilatae! 
CAUDEX 0 vel usque ad 1 m. alt. et Из m. in diam. Forra plrq. 
6—7 m. lg. segmentis inferioribus 1 m. et ultra longis, superioribus 4 dm. 
lg. e£ ИР ст. lt. Ѕраріх fructifer valide erectus, spathà inferiore 17/ dm. 
ја. obtuso-trnncata, superiore inferiorem longe superante rostratá. ПЕОРАК 
ovo gallinaceo paulo minores vel aequilongae (plrq. 5 em. lg. et 31/2 ст. 
in diam.), saepe singulae vel binae in quovis ramo post abortum reliquo- 
rum florum Q maturescentes, regulariter ellipsoideae vertice sensim rotun- 
dato denique umbonato-apiculato induviis modo basin tegentibus; semina 
parva ellipsoidea utrinque acuta, testá reticulata. 
Crescit in Brasilia aequatoriali tota : in silvis primaevis ad montes 
Serra de Pará aliisque locis vallis Amazonum (Martius); in valle fluminis 
Rio Negro (Wallace), pr. Santarem (Spruce!), ad Barreiras de Mutum, 
Rio Jutahi ( Trail!) , et prope Рата (Wallis? а. 1861). — Carus vel 
Curuá-piranga ob indigenis appellatur. 
Var. B. POLYANDRA Dr. Acaalis foliis elongatis robustis. 
Spadix albo-tomentosus postea calvescens erectus, fructifer 
denique cernuus, ramis androgynis?, floribus (4 polyandris; 
drupa obovoidea basi acutá, vertice late rotundato rostrato- 
umbonato, putamine valde incrassato 3- vel 2-spermo, rarius 
monospermo. 
Tabula nostra ТС. Fig. ПЛ (spadix fructifer, drupa). : 
Attalea рітипа Ват. Rodrig. Enum. Palm. nov. 48. 
КОТЛА 5—9 in rosulam congesta, dimensionibus varietatis typicae, 
segmentis utrinque сс, 100—110. FLoRuM (7 stamina muita (22 ex BARB. 
Rovric.), DmuPAE quam in varietate antecedente paulo majores, formá 
turbinato-obovoideá insignes, rostro parvo plrq. adunco praeditae, colore 
rubieundá vel fulvá. 
Crescit cum var. a. in ditione Rio Purus (Wallis! a. 1861), et in 
ditione Лит. Tapajos inferioris (Barbosa Rodrigues). — Curua-t (ad 
Hio Purus) vel Curuá-pixuna (ad Rio Tapajos) nominatur. 
Var. y. моновРЕВМА Barb. Rodr. (sub specie) Acaulis 
foliis brevioribus coriaceis, segmentis rigidissimis. Spadix 
