449 PALMAE: ORBIGNIA—MAXTMILIANA. 450 
femineis multo graciliores ramos breves fere distichos (vel 
secundos) exserentes floribus dense onustos secundis stamina 
12—16 intra petala ovato acuta ad apicem tridenticulata evol- 
ventibus; spadices O multo robustiores rhachi simplici, [flori- 
bus (7 omnino destituti?], floribus ovoideo-acutis crasse pedi- 
cellatis unilateraliter dense coordinatis, drupis ovoideo-globosis 
vertice umbonato. 
Attalea racemosa Spruce, Palm. Amaz. 166. 
Кола 4 m. lg. segmentis utrinque cc. 90 horizontaliter patentibus 
fere rectis. SPADICES plures simul evoluti cc. 1 m. lg., df minores rhachi 
(ес. 7 mm. in diam.) ramos laxe exserente superiores 4 cm. longos floribus 
dense distichis onustos; spadicis Q rhachis plrq. 2 dm. lg. et ad basin 
3 em. іп diam., simplex, pedicellos 6—8 mm. crassos et !/»;—1!/s em. altos 
in apice unifloros multos (plrq. 20, rarius 10) secus latera et in parte ven- 
trali dense superimpositos evolvens. FLoRES Q bracteis 8 cordato-triangu- 
laribus, intimá multo majore, receptaculum suum amplectentibus suffulti, 
3!/2—4!/2 cm. lg. et supra basin plrq. 2 em. in diam., calyce corollam in- 
cludente. DRuPAE fere globosae praeter verticem acumipato-umbonatum, 
4—5 cm. in diam. et supra 5 em. altae, induviae !/4 drupae longitudinis 
attingentes modo basin late tegunt. 
Crescit іп Brasilia aequatoriali: ad fines Brasiliae boreales іп Ve- 
nezuela, in silvis inter fluvios Negro et Guasiyé sub arborum excelsarum 
ита gregaria (Spruce!) ; in valle Amazonum sine loco speciali observavit 
et delineavit eam (una cum antecedente?) cl. Wallis, qui eam Piagaba 
verdadeira ibi appellari tradit. 
3. ORBIGNIA EICHLERI Da. (n.sp.). Acaulis foliis 
longissime petiolatis crispatis in facie inferiore albido-glaucis, 
segmentis lineari-aeuminatis vel anguste lanceolato-acuminatis 
рег 92-4 dense aggregatis versus apicem solitariis laxius in- 
sertis, imis filiformibus, supremis abbreviatis. Spadix сў gra- 
cilis spathá fusiformi in rostrum anceps excurrente, rhachi 
elongata pedunculum superante ramos plurimos densifloros ri- 
gidos laxius exserente, florum (7 petalis saepe connatis ovato- 
lanceolatis acutis integris, staminibus 15 in discum latum co- 
alitis. Spadix Q brevis robustior pauciflorus, floribus in rha- 
cheos simplicis scrobieulis patelliformibus solitariis sessilibus 
distiche secundis, ovoideis verticem versus angustatis, petalis 
ealycem longe excedentibus acuminatis, stigmatibus 4—5 vix 
exsertis. : 
Tabula nostra СІТІ (laminae pars, spadices cum analysi). 
Po 2 m. lg. vel paulo longiora habitu ad Diplothemium campestre 
accedentia; petiolus 11—12 dm. lg. profunde canaliculatus; costa petiolo 
paulo brevior primum canaliculata dein carinata; segmenta utrinque се. 
50 vel plura in quavis grege divaricata et quasi radiantia, infima angustis- 
sima linearia (2'/: dm. lg. et 3 mm. 16), media anguste lanceolata 2'/s ad 
34/2 dm. lg. et 1—1'/s cm. lt., superiora sensim decrescentia et magis re- 
gulariter disposita. Srapix С fere Уа m. Ip: spatha superior crasse lig- 
nos» profunde sulcata extus pallida et saepe tomento floecoso adspersa 
denique calva, intus castanea, rami 30—60 subsecundi unilateraliter arcuati 
rhachin 1'/i—2 dm. longam investientes, pro portione breves (8—5 cm. lg.), 
rigidi, dense scrobiculati. Fiores сў 9 mm. lg., calyce brevi inaequali 
91/ mm. lg., corollà saepe petalorum duorum coalitione inaequaliter di- 
реа, androeceo рид. e staminibus 15 formato corollam ad !/з aequante 
discum in fundo floris late stellatum formante, antheris globoso-convolutis 
crassis. Sprapix Q floribus С omnino destitutus videtur, nisi mares una 
cum femineis usque ad anthesin in eisdem scrobiculis inserti sunt; rhachis 
vix 1 dm. lg. crassa flores сс. 9 evolvens 31/3—4 cm. longos bracteis fuscis 
late ovatis suffultos; sepala fere 3 сіп. lg., petala longiora angustiora longe 
acuminata; ovaria рид. 4 in germen connata stigmatibus inter petalorum 
apices radiantibus. Drupa ignota. 
Crescit in Brasilia centrali (subaequatoriali et tropica) rarius in- 
venta: in prov. Piauhy pr. Paranapá (Gardner! n. 2755) et in montibus 
silvestribus Sertáo d'Amaroleité (Weddell! n. 2705). Floret mens. Aug. 
ad Oct. Incolae etiam hanc Palmam Ріасаһа (in Piauhy) vel Pindoba 
(in Goyaz) appellant. 
Species incertae sedis. 
4. ORBIGNIA(?) DUBIA Март. Spadicis androgyni 
rami flores © 3 approximatos gerentes dein іп spicam с 
parti inferiori fere aequilongam excurrentes, drupis oblongis 
sensim acuminatis, 3—4-locularibus. 
Orbignia? dubia Mart. Hist. nat. Palm. III. 304. t. 169. 
f. ҮІ. 
RAMOS solitarius fruetificans spadicis androgyni notus: drupae tres, 
5—6 cm. lg. et dimidium latae, sensim acuminatae, in spatiis 1'/:—2 cm. 
longis ramo insertae. 
Crescit іп Brasilia tropica littorali: prov. Rio de Janeiro; leg.? 
Арк. Species valde dubia ad Attaleam pertinere videtur (forsan ad 
Attaleam humilem?), cum nulla Orbigniae species nobis nota sit fructibus 
oblongo-acuminatis (neque subglobosis) praedita. Ceterum species tam male 
conditas delendas censeamus, 
XVI. MAXIMILIANA Marr, 
MAXIMILIANA Мат. Palm. brasil. 131, Hist. nat. Palm. ІП. 
295 el Palmet. Orbignian. 109 et 113 ( Adnot.); Wallace, Palm- 
trees Amaz. 120; Spruce, Palm. Amaz. 162. — SCcWHEELEA 
Karst. (pro altera parte!) іп Linnaea X XVIII. (1856.) 264. 
Мопоеса. SPADICES e sexu diversi, masculi et 
androgyni (in eisdem ramis flores О et с’ gerentes) 
in eádem plantá, omnes validi, враћа inferiore brevi 
vel rudimentariá, superiore completa incrassato-lignosa 
longissime rostratá, rhachi elongatá ramos plurimos 
simplices dense exserente; rami с’ graciles іп totâ 
superficie densissime scrobiculati, rami androgyni validi 
in scrobiculis patelliformibus late bracteatis flores 9 
plures remotos lateri a rhachi averso insertos gignentes 
dein in spicam с terminalem flores ubique laxius ex- 
serentem mutati; glomeruli triflori in spadicibus andro- 
gynis ad florum 9 insertionem pauci vel nulli. FLOREs 
<: calyx brevissimus imbricato-triphyllus vel gamo- 
sepalus; corolla triphylla petalis valvatis angustis, con- 
cavis vel fusiformi-inerassatis; stamina 6, libera vel 
epipetala, longe exserta vel inelusa, antheris longis 
lineari-erectis in basi sagittata ад хїв, germinodium 0. 
FLORES 9 ut in АНщей, stigmatibus 3, ovulis? DRUPA 
monopyrena alte induviata et androecei abortivi сарша 
excrescente cincta, 1—3-sperma, putamine acuto pro 
seminum numero 1—3-loculari in superficie fibris ag- 
glutinatis instructo ceterum laevi, lineis 3 inter fora- 
mina (а basi remota, libera neque inter fibras al3con- 
