451 PALMAE: MAXIMILIANA. 452 
dita) a basi usque versus verticem adscendentibus no- 
tato, seminibus anguste oblongis reticulatis, embryone 
paululum supra basin sito oblique deorsum spectante. 
Palmae speciosae plrq. alte erectae regiones calidas 
humidas ріғд. silvaticas incolentes, in valle Amazonum 
in "paucis speciebus frequentes et inde septentrionem. ver- 
Sus per Guianam ad Уепегийат et Columbiam usque 
ad Indiam occidentalem, austrum versus usque ad Bra- 
siliam centralem (prov. Goyaz) et Boliviam. orientalem 
dispersae. — CAUDEX excelsus vel procerus coma ampla 
terminali ornatus. FOLIA longius petiolata concinna vel 
crispata, segmentis rarius pectinalim dispositis vel plrq. 
late aggregatis, glabris, іп statu sicco tenuiter papyraceis. 
ruguloso-crispatis*). SPADICES maximi et florum multi- 
tudine: pulcherrimi, plures vel multi simul intra petiolos 
infra folia persistentes evoluti et nutantes, spathá valde 
incrassatü et egregie rostralá, instructi, rhachi incrassata 
іт caudam. floriferam excurrente ramorum multitudinem 
magnam vel ingentem confertam evoivente, masculi flori- 
bus plurimis gracillimis, androgyni praeter hos floribus 
multis vel plurimis О magnis dense ramos obtegentibus 
onusti, fructiferi ponderosi; in ramis androgynis. scrobi- 
culi lateri ventrali ad basin. insculpti sunt pro florum © 
insertione, dein apicem versus sensim totum ramum. am- 
мит et flores с undique insertos gerunt. DRUPAE 
quam т Áttaleà multo minores, anguste conicae et acu- 
minatae; putamen post denudationem fibrarum extus in- 
sidentium laevissimum et nitidum, е basi ovoided acuta 
conico-acuminatum, Saepius mono- quam trispermum, in- 
crassato-osseum. 
Oss. І. De Attaleae et Махітіііапае distinctione. 
Sine dubio utrumque genus valde affine est, quamquam Mazimilianae 
spadicis evolutio (e. gr. in M. regiae et insignis spadice androgyno post 
anthesin) tantam cam Elacideis similitudinem offert, ut hac de causa ad 
calcem Attalearum militet. Autor generis cl. Мавт:08 Mazimilianam ut 
genus monospermum ab АНшед ut à genere polyspermo dividere conatus 
est (coufer adnotationem citatam in Palm. Orbign.), qnod nullo modo fieri 
potest. Differentiam a nobis in synopsi nostrá p. 267 in calycis et co- 
rollae Q longitudine diversá positam speciebus omnibus denuo examinatis 
sustinere et ipsi non possumus; іп Maximilian Матра (quae а cl. MagTIO ` 
sub Attaled descripta erat) corolla Q calycem Jonge superat. Putamen 
autem semper bonos characteres offert, ex quá re sperare licet, etiam gy- 
neecei secta transversalia et forsan ovula utriusque, generis diversitates 
praebere, quod florum bene conservatorum Зора adhuc examinare поп 
potuimus. Restant praeterea insignes ditferentiae typicae, quas ex com- 
paratione spadicum et florum (7 in tabulis nostris 100 et 104 statim in- 
telliges: Attaleae rami arcuati flores СУ distiche secundos saepe polyandros 
habitu Сосі proferentes, Mazimilianae rami stricti floribus hexandris gra- 
cillimis habitu alieno ubique оМесі. Quamquam species transitus for- 
mantes adsunt, qui probant, generis typum utrumque juniorem esse, tamen 
hos duos typos diversos sub uno genere comprehendere systematis naturalis 
methodus vetat. 
9) Нас nota in herbariis plurimas Mazcimilianas a generibus affinibus 
statim dignoscere potes. 
Овз. I. De Scheeleae genere. Species ab utroque typo di- 
vergentes et in florum С strueturà inter se approximatas cl. KARSTEN 
(1. с.) in genus tertium Scheeleam contraxit. Cui rei nos consentire non 
possumus, cum trium generum distinctio ex habitu et characteribus natu- 
ralibus fieri non possit et distinctio ex floribus С solis artificialis videatur. 
Nam Scheelea Karst. eas Attaleas comprehendit, quae petala сў incrassata 
fere fusiformi-clavata habent, in reliquis characteribus gravioribus autem 
non recedunt, et eas Maximilianas, quae eosdem flores сў possident, ce- 
terum autem spadicem et fractum Mazimilianae. Monendum est, novos 
transitus adesse inter Scheeleam ita dictam et Maximilianam; M. tetra- 
sticha nob. e. gr. petala offert neque Scheeleae genuinae neque Махитйапае, 
sed profunde intus suleata et concava, attamen supra basin attenuata. 
Quia difficultates augentur, si вресіев inter se magis affines utriusque typi 
sub novo et tertio genere comprehenduntur, Scheeleam Karst. in sectiones 
duas dissolvimus, quarum altera ( Pseudo-Scheelea) sub Attaled, altera 
(Scheelea) sub Maximiland militat. Sed quod drupae sectionis nostrae 
Scheeleae adhuc ignotae sunt, fortasse, si drupae ad Attaleam vergerent, 
Маачтийатас species sectionis secundae cum Aftaled conjungendae essent, 
quod ulteriori examini restat. 
SECTIONUM ET SPECIERUM CLAVIS DIAGNOSTICA. 
Sect. І, EU-MAXIMILIANA Dr. /Мал/т апта Krst, 
nec Mart.]. Flores g speciosi, corollá angustá cylindricá vel 
infundibuliformi petalis ad basin connatis vel disco cohaeren- 
tibus, staminibus longissime linearibus et erecto-exsertis. 
© Flores (7 magni corollà cylindricà, staminibus petalis 
alte adnatis. Flores Q in ramis androgynis elongatis 
multi (7—12), remote superimpositi. Drupa oblongo- 
TT oo ИА 1. M. Marira Dr. 
ОО) Flores (7 minores corollà breviter infundibuliformi, 
staminibus liberis in fundo floris insertis. Flores О 
in ramis androgynis brevibus pauci (1—4), conferti. 
"гира ovoideo-elliptica, acuminata 2. M. ВЕСТА Mart. 
Sect. IL. SCHEELEA Казт. [Genus Scheelea Krst. 
pro parte.] Flores c minores, согоП4 tripetalá petalis e basi 
attenuatá incrassato-fusiformibus suleatis vel anguste concavis 
stamina libera superantibus. 
© Flores С се. 15 mm. lg. petalis fusiformibus acutis, 
filamentis antheras breviter lineares aequantibus vel 
superantibus . . i UM то 3. M. INSIGNIS Mart. 
ОО Flores СО cc. 7 mm. lg. petalis superne anguste con- 
cavis, filamentis inter se aequilongis quam antherae 
lineari-ellipsoideae brevioribus . 4. M. rETRASTICHA Dr. 
Sect. І. EU-MAXIMILIANA Dn. 
(Char. cf. supra.) 
1, MAXIMILIANA MARIPA (Макт. sub Анајед) Dr. 
Caudex procerus erectus foliis amplis erectis crispato-pinnati- 
sectis, segmentis ensiformibus acutis aggregatis in gregibus 
verticillatim divaricatis. Spadix maximus late ramificatus, 
masculus et androgynus subaequilongus spathá sup. validis- 
simá profunde sulcaté in rostrum longum anceps sulcis desti- 
tutum excurrente; flores сў speciosi calyce minutissimo, co- 
гойд cylindrica petalis paulum inflexis conniventibus. stami- 
num 6 epipetalorum filamentis brevibus partem corollae ad- 
natam aequantibus quam antherae multoties brevioribus; flores 
Q multi (7—12) ramorum androgynorum basi et medio inserti 
ovoideo-oblongi, calyce vix ad 2/; eorollam aequante, androecei 
abortivi eupulá !/; corollae aequante margine irregulariter 
repando; drupa usque supra dimidium induviata oblonga sen- 
sim acuminata, putamine e basi acute obovoideá longe conico 
acuminato foramina a basi remota evolvente trispermo. 
