527 
ex floribus singulis evolutae, 10—11 mm. altae et 1—8 mm. in diam., 
Ы . . D D D A D ato. 
sarcocarpio tenui, embryone sublaterali versus basin inclin 
Crescit in Brasilia aequatoriali occidentali: in silvis umbrosis ad 
Rio Japurá (Martius!), et ad Rio Javary (Trail!). 
Oss. Species non satis cognita, quam ut de characteribus genericis 
pro altera parte ad Moreniam, pro altera ad Chamaedoream vergentibus 
certe dijudicetur; congruit enim rhachis filiformis simplex laxe scrobicu- 
lata spadicis © cum habitu spadicis С’ Moreniae integrifoliae Trail, etiam 
folii habitus idem atque e. gr. in Morenia Lindeniana Hort. (cujus seg- 
menta plrq. breviora magis patent); sed floris Q descriptio (ex MARTIO) 
magis аа Chamaedoream pertinet, Moreniae baccae colorem rubrum pos- 
sident, denique spadices С omnino incogniti sunt. Forsan in hac specie 
causa nova quaeratur, ut Chamaedorea subgeneris instar cum Morenia 
. conjugatur. 
XXVII. CHAMAEDOREA WILLD. 
CHAMAEDOREA Willd. in Мет. Acad. Sc. Berlin 1804. p. 40 
et Spec. Pl. IV. 2. 638; Mart. Hist. nat. Palm. II. 3. et Ш. 
157 et 307. — NUNNEZHARIA В. et P. Fl. Perw. et Chil. 
Prodr. 137. t. XXXI. et Syst. Veget. Fl. Peruv. et СМ, 1. 
293 (male condita!); Spruce, Palm. amaz. 121. — NUNNEZIA 
Willd. Spec. Pl. 1V. 2. 1154. — CHAMAEDOREA (7688) et 
COLLINIA et STACHYOPHORBE Liebm. in Oversigt ov. d K. danske 
Vidensk.’s Selskabs Forhandlinger 1845. n. 1. p. 6. — STACHYO- 
PHORBE е! STEPHANOSTACHYS Klotzsch in Otto et Dietr. Allg. 
Gartenetg. XX. (1852.) p. 363. — CHAMAEDOREA (restr.) et 
COLLINIA et ELEUTHEROPETALUM е! STACHYOPHORBE е! Dasy- 
sTAOHYS е! STEPHANOSTACHYS е! SPATHOSCAPHE Oerst. in Na- 
turh. Foren. Vidensk. Meddelelser 1858 (seors. impr. p. 4). 
Dioeca. SPADIX et INFLORESCENTIA ut in Morenia. 
FLoRES сў bracteis destituti singuli laxius vel densius 
sparsi, interdum densissime conferti; calyx cupularis 
vel annuliformis gamosepalus trifidus, lobis brevibus 
rotundatis incumbentibus; corolla plrq. gamopetala ra- 
rius triphylla, tubo brevi androeceo et germinodio in 
discum vel stipitem solidum saepe connato vel rarius 
estipitato, laciniis valvatis anthesi plrq. conniventi- 
cohaerentibus; stamina 6 inclusa fundo corollae inserta, 
antheris plrq. erectis vel oblique incumbentibus; ger- 
minodium crasse columnare inter stamina erectum ea 
aequans vel superans, styliforme.  FLoRES о bracteis 
destituti singuli laxius vel densius ad ramos sparsi, 
interdum per spiram confertam densissime congesti et 
mutuá pressione angulati; calyx tripartitus cupularis; 
eorolla triphylla vel trifida vel rarius tridentata, petalis 
valvatis vel saepius imbricatis erectis germini incum- 
bentibus; staminodia 6 vel 3 minutissime dentiformia, 
saepe evanida; germen subglobosum stigmatibus brevi- 
bus in apice loborum germinis (vel stylorum incrassa- 
torum) revolutis, triloculare loculis ovula singula aequa- 
liter evoluta includentibus horizontaliter patentia hemi- 
tropa, micropylé inferà. BACCAE apocarpae monospermae 
plrq. singulae ex quovis flore evolutae carpellis duobus 
PALMAE: CHAMAEDOREA. 
528 
aborientibus, rarius binae vel ternae modo in imá basi 
cohacrentes, structura uti in Могета. 
Palmae graciles, interdum parvae vel inclinatae, in 
umbris silvarum. plrq. dicotyledonearum vigentes, т Ame- 
rica centrali ab imperio Mexicano per res publicas austra- 
liores in speciebus numerosis frequentissimae, Indiam oc- 
cidentalem vitantes, іп Americae australis civitatibus. se- 
cus littora. borealia et occidentalia se extendentibus sicut 
in Brasilia aequatoriali per vallem Amazonum et regiones 
subandinas minus mwmerosae, limitem australem in Bo- 
livia centrali montaná, et (Brasiliae centralis. siccioris 
provinciis omnibus praetermissis) secus littus orientale in 
prov. Bahia attingentes. — HABITUS totus Moreniae 
foliis aequaliter pinnatisectis. SEGMENTA late sessilia 
lineari- vel late vel ovato-lanceolata plrq. falcato-acumi- 
nata, suprema confluentia plurinervia, reliqua mediano 
solitario et nervis I. inf. divisis marginantibus et secun- 
dariis nonnullis validis plicas efformantibus instructa. 
SPADIX рид. longe pedunculatus, pedunculo spathis 3—7 
tubulosis involuto, rhachi ramos multos undique laxe ex- 
serente тіс vel minutissime bracteatos; rarius rhachis 
simplex permanens valde incrassata flores densissime Car- 
ludovicae more exserit (scil. in subgenere Dasystachyde 
Oerd.). FLORES 1174. flavescentes, ангат ас: vel (9) 
viridescentes, saepe graveolentes, parvi et saepissime am- 
bitu 910008) vel depresso-sphaeroidei; germinis structura 
e tab. nostra 125, gyn., patet. BACCAE ellipsoideae 
ramis saepe rubro-coloratis insidentes, plrq. atro-violaceae 
vel rarius rubrae, semine intra endocarpium tenue in- 
cluso. 
Oss. І. Genus in spadicis habitu et perianthii aestivatione poly- 
morphum hanc ob causam aegre a Morenia distinguendum, а qua per 
typos quosdam satis differt, in germinis baccaeque structurá conforme. 
Cum omnes variationes stracturae leviores videantur et in plantis ejusdem 
imperii geographici majoris inveniantur, ex systematis naturalis methodo 
licet, eas omnes sub Moreniz conjungere et ex sequente affinitatis sche- 
mate coordinare: 
Complexus genericus: Morenia (R. et P. ampl.). 
Genus I. Morenia genuina (В. et P.). 
Genus ТТ. Chamaedorea. (W. ampl.). 
Subgenus I. Nunnezhariz (Eu-Chamaedorea Aut.). 
Sectiones plures. 
SubgenusII. Dasystachys Oerd. 
Seetiones 2 (incl. Spathoscaphe Oerd.). 
GenusIII. Кита (H. et B.). 
Oss. J£. Nunnezharia R. et P. (1. с.) genus pessime constitutum est 
et, comparatum cum Morenia eorundem auctorum, differentiam nullam 
indicat nisi falsam illam, flores in Nwnnezhari4 ad Hexandria pertinere. 
Itaque optimo jure cl. WinupENow Chamaedoream gracilem describens in 
ей novum genus constituit, si eam cum Morenia eonjungere nolebat et 
speciem autorum cl. Ruiz et Pavon sub genere Nunnezia (ex opinione suá 
omnino alieno) in spec. pl. 1. c. citavit; nunquam enim Nunnezhariam 
/ғадтатет В. et P. ad idem genus Chamaedoream pertinere experti esse- 
mus, nisi ejus specimen originale MARTII examini subjectum esset. Talia 
genera male constituta delenda esse censemus, nisi idoneum est, eorum 
nomina (ut in observatione antecedente adumbratum est) denuo in sub- 
divisione generis restaurare; neque Martineziam R. et P. eandem ob cau- 
