535 
integra sed grosse inciso-lobata et eroso-dentata, 28 inter 
nervos im lacinias radiantes lineares secus apicis mar- 
ginem dentatas usque versus basin fissa; enam 
apicale aut (іп speciebus folia primordialia имер 
evolventibus!) integrum costae apice percursum е! plica- 
tum et. dentatum, аш (іп speciebus folia primordialia 
bifida evolventibus! cf. tab. 126, f. L) supra costae 
ultimum finem іп lobos 2 breviores aeque dentatos pro- 
tractum. et Palmis folia bifida evolventibus similia. SPA- 
DICES т axilla singuli evoluti, ante anthesin spathis 
dense convolutis inclusi et cornui instar arcuati sub va- 
ginis prope caudicem dependentes dein ex eis longe ex- 
serti se evolventes; spathae (numero inter 3—16 varia- 
bili) rhachin cum ramis sub anthesi plane denudantes 
longitudinaliter ruptae delabentes aut persistentes, dense 
inter se super pedunculum imbricatae; rami e rhachi 
crassa orti stricti vel arcuati interdum usque versus 
apicem glomerulis trifloris spiraliter obtecti, риф. ad 
apicem masculi. FLORES С praecoces, Q masculorum 
anthesi multo minores denique eos magnitudine sub- 
aequantes; germen e perianthio obliquo jam prius emer- 
gens et denique longe exsertum, anthesi fere radiato- 
symmetricum (structurâ е tab. 126, gyn. сопврїсий), sed 
postea in baccam monocarpellarem plus minusve resupi- 
natam unilateraliter excrescens, ita ut stigmatum residua 
a vertice usque versus basin refringantur. ВАССАЕ carne 
tenui insignes eddem forma ovali atque semen, induviis 
parvis suffultae, colore plrq. rubro vel luteo; embryonis 
situs pro sectionibus diversus in quibus ovula foecundata 
vario modo oblique excrescere videntur. 
Oss. I. Autores plures Jriarteae loculos interdum  biovulatos tri- 
buunt; nos quidem semina duo in uná baccá evoluta observavimus et ea 
in tab. nostr. 126, I. sem. delineavimus, sed dubitamus, utrum ea ex 
loculo solitario biovulato an ex loculis duobus uniovulatis prodierint; ne- 
que adhuc ullus auctor gynaecei evolutionem ad baccam observavit. 
Ons. П. Genera plura in divisionem generis naturalissimi Iriarteae 
а cl Karsten et postea a cl. WENDLAND proposita ex nostra sententiá 
sectionibus (et alia ne sectionibus quidem) respondent; si eorum cl. autor 
WENDLAND characteres plures (seminis, florum, foliorum, radicum) promulgat 
et in his documentum generum suorum rite constitutorum invenit, nobis 
ex his apparet quod et aliter probavimus (cf. Cocum cet.) in sinceris sec- 
tionibus Palmarum naturalibus habitum cum characteribus floris fructus- 
que congruere debere. Eandem recensionem tradidit cl. SPRUcE in Palm. 
amaz. p. 132, 133. Embryonis situs majoris momenti in genere dividendo 
esset, nisi in ,,Socratea'* exorrhiza observassemus, seminis embryonem 
verticalem se evolvere ex ovulo mieropylé oblique horizontaliter deorsum 
spectante praedito (cf. tab. 126), 
Oss. Ш. Generis typus in specie prima, I. deltoidea R. et P. quae- 
rendus; huic (non complete descripto) cl. WENDLAND affinitatem maximam 
cum 1. ventricosa Mart. adscripsit et embryonem lateralem esse credidit 
(in Bonplandia 1860. р. 101). Quam rem emendare possumus specimine 
originali in Herb. Martii una cum fructu examinato: semen ovoideum 
embryone proxime prope basin oblique laterali praeditum extus reticulatum 
maximam similitudinem cum Dictyocaryi (sect.) seminibus possidet, prae- 
terea segmentum apicale in folio adulto bifidum est. Itaque haec species, 
comparatis reliquis quoque characteribus, ad nullum eorum generum (sec- 
PALMAE: IRIARTEA. 
536 
tionum nostrarum) quae cl. WENDLAND constituta esse volebat, pertinet et 
in novam sectionem a nobis delata est, sectiones IL, a IV. nostras 
quasi connectens et affinitate naturali conjungens et шог quominus 
genera ex eisdem creentur. — Etiam alter transitus inter seetiones adesse 
videtur in Iriartea (Socratea) fusca Karst., quam el. WENDLAND speciem 
mixtam esse ratus pro alterá parte ad genus guum гун trans- 
tulit; nullo autem modo probatum est, semen in tabulà Triarteae f'uscae 
a cl Karsten delineatum non ad eam pertinere, sed ad aliam speciem 
ex sectione Socratea, quod cl. WENDLAND în hac re fortasse nimis sagax 
arbitratus est. 
SECTIONUM ET SPECIERUM (BRASILIENSIUM ET REGIONUM CON- 
FINIUM) CLAVIS DIAGNOSTICA. 
Sect. (L) EU-IRIARTEA Dr. Spathae plurimae (10 
ad 12) deciduae. Floris c? stamina 15, Q staminodia 0? 
Васса ovoidea stigmatum residuis fere apicalibus, semine 
ovoideo-subgloboso rhapheos ramis adscendentibus et reticu- 
latim anastomosantibus ad embryonis subbasilaris papillam 
latam fere orbicularem conniventibus. — Radices adventivae? 
Folia primordialia bifida!, segmentum apicale laminae adultae 
profunde bilobum vel bifidum!; lamina glaberrima. Spadicis 
rami incrassati excavato-scrobiculati, scrobiculis ellipsoideo-ad- 
scendentibus. 
Species solitaria Peruviana. . "IL nELTOIDEA В. et P. 
Sect. IL) DICTYOCARYUM H. Wenpt. (sub genere). 
Spathae paucae vel plures (8—7) deciduae. Floris сў sta- 
mina 6, © staminodia 0. Васса ovoidea stigmatum residuis 
prope basin instructa, semine ovoideo-subgloboso rhapheos 
ramis adscendentibus et (sicut in praecedente) dense reticu- 
latis ad embryonis subbasilaris (anne etiam verticalis?) pa- 
pilam conniventibus. — Radices adventivae gibboso-aculeatae. 
Folia primordialia bifida, segmentum apicale laminae adultae 
bifidum, lateralia in Таст ав. divisa, glabra. Spadicis rami 
graciles, leviter scrobiculati, рид. densiflori. 
| Spathae 3. Petala (7 ovato-acuta. Embryo (teste cl. 
WENDLAND!) basilaris. (Bolivia orientalis.) 
(2. I. LAMARCKIANA Mart. 
J| Spathae plures. Petala с lanceolata rotundata. Embryo 
(ex icone cl. KARSTEN) apicalis? (Columbia.) 
(8. I. rusca Dr. (Karst. sp.) 
Sect. I. (11) HAPLOPHYLLUM Dr. Spathae plures 
vel plurimae deciduae, superiores inferioribus longiores flores 
ante anthesin omnino involventes. Floris (7 stamina 12 ad 
20, Q staminodia brevia 9—15. Bacca sphaeroidea stigma- 
tum residuis prope verticem excentricis vel oblique latera- 
libus coronata vertice rotundato, semine globoso rhapheos 
ramis supra chalazam curvatis et ramificatis ad embryonis 
papillam lateralem concurrentibus. — Radices adventivae acu- 
leis fere destitutae. Folia primordialia et laminae adultae seg- 
mentum apicale integra, lateralia profunde in lacinias divisa, 
praeter petiolum costamque saepe parce pilosam glabra. Spa- 
dicis rami graciles, supra basin pedicelliformem densiflori, in- 
dumento sericeo obtecti. 
© Spathae 3— paucae. Stamina 19. Bacca globosa car- 
nosa ultra pollicem in diam., nigra; embryo supra 
mediam seminis altitudinem oblique sursum spectans. 
(Boliviae Andes centrales et planities orientales.) 
(4.) I. PHAEOCARPA Mart. 
(9C) Spathae plures— multae (plrq. 10—12); 
| Spadicis rami anthesi erecto-patentes. Stamina 12 
ad 15. Bacca minus carnosa cc. 272 сш. in diam., 
