547 PALMAE: COPERNICIA. 
tibus; germen ex ovariis 3 in parte ovuligerá distinctis 
apocarpis, dein versus apicem connatis et in stylum 
communem (stigmatibus 3 erectis coronatum) exeurren- 
tibus, ovario quovis fertili in loculo magno ovulum 
anatropum (loculo fere aequilongum, in funiculo brevi 
crasso erectum, micropylé basilari) evolvente. BACCAE 
1—3 ex uno flore evolutae omnino аросаграе (plrq. 
solitaria monocarpellaris), styli residuis apiculatae, mo- 
nospermae semine secus rhaphen ejusque ramos 6--8 de- 
scendentes ad papillam embryonalem basilarem conver- 
gentes lineis argutis notato, embryone in albumine 
corneo et secus rhaphen ejusque ramos profunde rumi- 
nato erecto-basilari. 
Palmae speciosae, gregariae et interdum silvas latas 
formantes, in America australi а regionibus tropicis ret 
publicae Argentinae et imperii Brasiliensis usque ad pro- 
vincias centrales et subaequatoriali-orientales crescentes, 
dein (valle Amazonum. fluminis сит affluentium vallibus 
inferioribus exclusá!) per Columbiam et Venezuelam us- 
que ad Indiam occidentalem dispersae. — CAUDEX cica- 
tricosus erectus, inferne petiolorum basibus gibboso-excres- 
centibus incrassatus et armatus, superne denudatus laevis 
coma amplá globosà terminali. FOLIA palmato-flabelli- 
formia vagina reticulatim fibrosá, petiolo secus marginem 
utrumque aculeis aequidistantibus armato, (атіпй ampla 
aequaliter radiante in lacinias lanceolato-acutas plrq. ws- 
que versus vel supra dimidium regulariter incisü. SPA- 
DICES plures in foliorum inferiorum axillis evoluti, foliis 
paulo longiores vel eis aequilongi, horizontaliter patentes 
et dein nutantes, ramis ramulisque laxe paniculatis am- 
bitu et formá Graminearum paniculas aemulantes, ramis 
e spatharum et ramulis e spathellarum axillis ortis, ји- 
ventute omnino indumento molli-tomentoso denso albicante 
vestitis. FLORES laxius іп spicis floriferis consociati 
aeque villosi et albido-tomentosi, pro portione spadicis 
minuti (quam spicarum diameter minores), virescentes 
vel pallidi; gynaecei evolutio ex tabula nostra 128 patebit. 
BACCAE lutescentes glandis Coryli magnitudinem sub- 
aequantes, oblongo-ellipsoideae, rostellatae. 
1. COPERNICIA CERIFERA Marr. Caudex specio- 
sus parte basilari gibboso-armatá, superiore denudatá dein 
sub vertice petiolorum basibus persistentibus vestitá, coma 
exacte fere sphaeroided, foliis longe petiolatis petiolo dia- 
metrum laminae aequante vel superante, laminá fere orbicu- 
lari modo ad imam basin excisá in lacinias undique radiantes 
plrq. usque ad medium іпсізі ceraceo-albidá. Spadix longis- 
sime pedunculatus folia excedens, pedunculo rhachin gracil- 
lime elongatam laxe et regulariter ramificatam superante, 
ramulis floriferis dense velutino-sericeis denique calvescentibus 
548 
flores per spicas minutas paucos conglomeratos vel ad apicem 
ramulorum solitarios laxe sparsos evolventibus, floribus parvis 
albidis, baccis ellipsoideis solitarie ad ramulos sparsis pendulis. 
Tabula nostra CXX V 111 (spadix pedunculo reciso, folium, analysis). 
Copernicia cerifera Mart. Palm. Orbignian. 41. t. I. f. 3 
et t. XXIV., et Hist. nat. Palm. III. 242; M. A. de Macedo, 
Notice sur le palmier Carnauba, Paris 1867. 
Corypha cerifera Mart. (olim) Palm. brasil. 56. 4. 49, 
50 et t. supplem. 50A, 51. f. 5. 
Слорех plrq. 10—13 m. altus diametro spithameá vel majore, gib- 
bis inferne armatus oblique erectis 4—6 em. altis et 2—3 cm. crassis per 
spiram densam secus foliorum dispositionem congestis. Forra plurima 
dense congesta 1!/»—2 m. lg. undique patentia, vetustiora reflexa, juniora 
erecta, itaque omnia caput globosum caudicis verticem occultans formantia; 
petiolus 1—1!/ m. lg. aculeis validissimis praesertim supra vaginam ar- 
matus in parte superiore rarius aculeatus ad apicem saepe fere inermis; 
lamina 6—10 dm. in diam. floccis ceraceis albis dense adspersa, sed in 
facie superiore glabrescens, plrq. ultra dimidium in lacinias 85--55 aetate 
provectiore ad apicem bifidas pungentes incisa, mediano inferne valide 
prominente et nervis II. multis tenuissimis et nervis III. oblique reticulatis 
conspicuis. ‘Spapices 2—3 m. lg. pedunculo spathis multis incompletis 
tubuloso-vaginantibus vestito, rhachi spathis eisdem ramos in axillis gig- 
nentibus instructá, ramis aeque ramificatis et spathellas (ramulos panicu- 
latos suffulcientes) gerentibus, spicis floriferis !/—1 dm. lg. in parte in- 
feriore spiculas paucifloras quasi glomerulatas et apicem versus flores soli- 
tarie sparsos evolventibus. FLORES amdroeceum et gynaeceum utrumque 
plrq. fertile evolventes, interdum unisexuales alterius sexus organis steri- 
libus fertilia aemulantibus, calyce viridescente, сотоПа multo longiore al- 
bidá, androecei tubo corollam lanatam dimidiam subaequante vel superante, 
filamentis tubi lobis 6 brevissime insidentibus, germine tridymo ad apicem 
соппабо: intus inter ovaria 3 rimá profundá tripartito. ВАССАЕ 2 cm. altae 
plrq. ellipsoideae (cf. iconem nostram!), rarius minores fere globosae colore 
cinereo-coerulescente. 
Crescit haec Palma celebris frequentissima per magnam Brasiliae 
mediae et australis partem: in provinciis subaequatorialibus orientalibus 
Maranháo, Сеата, Pernambuco et Piauhy modo solitaria, modo silvas 
densas formans (Martius!, Gardner!, Wallis! et alii), in Bahia, prae- 
sertim іп campis umbrosis ad flum. S. Francisci (Martius, Blanchet!) ; 
dein austrum et occidentem versus in Brasilia centrali, frequentissima in 
prov. Mato Grosso, e. gr. communis in regionibus salsuginosis depressis 
700 m. altis inter fluv. Cuyabá et Таш (Patric. da Silva Manso) et in 
aliis ejusdem provinciae regionibus quasi arbor maxime vulgaris (Weddell! 
n. 3200), occidentem versus usque ad Boliviam orientalem ad planitiem 
Chiquitorum et fluvii Guapore fontes dispersa (Orbigny), dein austrum 
versus per totam ditionem ,,Gran Chaco dictam frequens, quam silvulis 
et nemoribus lucidis ubique sparsis ornat, praesertim secus flumina Para- 
guay et Rio Grande et in republica Argentina pr. Laguna del Palmar 
frequens (Orbigny, Weddell, Lorentz!). — Carnauba vel Carnahyba 
in provinciis Brasiliae orientali-subaequatorialibus nominatur, Caranda 
in prov. Mato Grosso et in regionibus Boliviae et Argentinae confinibus. 
Usus arboris multiplex: radices decoctae pro remedio, lignum pro aedifi- 
ciis et navibus exstruendis, folia pro tegmentis, eorum fibrae libriformes 
pro ratibus connectendis, spadices et baccae pro cibo magni aestimantur, 
praesertim autem cera, folia adolescentia obtegens et ab adultis delapsa, 
ubique quaeritur et ex foliis per vernationem complicatis laceratis in aquá 
Дегай humectatis praeparatur (cf. Macedo, 1. c.). Decoris causa saepe 
colitur, e. gr. іп Rio de Janeiro (Glaziou! n. 9016). 
Овв. Species per varias vastae suae ditionis partes multiformis in- 
venitur, et quidem in organis nonnullis ita varians, ut species plures vel 
certe varietates graviores ex typo polymorpho formari posse videantur. 
Sed quamvis multas variationes in laminae laciniis (et numero et formá), 
in portione laminae et petioli, praesertim autem in spadicis ramulis flori- 
feris aut elongatis aut brevius contractis, et in indumento mollissime to- 
mentoso aut leviore evanescente, denique in baccarum formá observaveri- 
mus, tamen omnes illas quasi inordinatas per specimina multa intermixtas 
invenimus, ita ut ne ullam quidem varietatem sinceram a speciei typo 
segregare possimus, Id autem monendum est, specimina in Brasilia orien 
