565 
DE PALMARUM BRASILIENSIUM DISTRIBUTIONE 
GEOGRAPHICA. 
(Hue tabula nostra CXXXIV.) 
E conspectu subordinum et tribuum familiae totius Pal- 
marum (cf. supra p. 269—282) cum distributione geographica 
generum per Florae imperia majora comparatà patet, quae 
tribus et genera Palmarum floram Brasiliensem eamque regio- 
num in America australi adjacentium incolant, qnae in ей 
desiderentur. Itaque de hac generali Palmarum distributione 
geographicá eo minus loquemur, quod jam prius dissertationem 
hue spectantem in PETERMANN Geographische Mittheilungen 
XXIV. (1878.) p. 15 et 94 elaboravimus. Нос loco autem 
limitationem generum et specierum per ipsum imperium Bra- 
siliense amplius explicabimus. 
Genera endemica. Quamvis angustis finibus plera- 
que Palmarum genera inclusa sint, tamen imperium Brasiliense 
tam arcte cum civitatibus vicinis cohaeret et tot vinculis 
naturalibus eum iis conjungitur, ut unum modo vel ad sum- 
mum duo genera Palmarum, scil Glaziova et Barcella rite 
endemica esse videantur, quorum prius in Brasilia tropicá 
montaná (prov. Rio de Janeiro et vicinae), posterius ad flu- 
men Padauiri (Padavire, affluens fluminis Rio Negro a sini- 
strá) prope fines boreales imperii viget. Нос non mirum 
videtur, ratione habitá, Americam intratropicam totam unum 
et vastissimum Florae imperium constituere, praesertim autem 
Americae australis regiones amplas a littoribus Columbiae 
per totam Brasiliam, austrum versus usque ad rempublicam 
Argentinam septentrionalem et occidentem versus usque ad 
Andium regiones frigidas, inter se omnino cohaerere, ita 
quidem, ut plagae aequatoriales cum tropicis vel extratropicis 
et praeterea plagae orientali-littorales cum occidentalibus sub- 
andinis comparatae differentias graves ostendant, sed tamen 
eodem charactere generali (quod ad familiarum, tribuum, ge- 
nerum distributionem pertinet) affectae sint, quod differentiae 
dictae modo coeli et soli diversitate nec Florae evolutione 
genitiva ortae esse videntur. Itaque imperia Florae a cl. 
Grisepacn (Vegetation der Erde II. 358—418) in America 
australi constituta modo ut subimperia, ut imperii majoris 
sectiones climaticae (eis in ditione vastissimà silvatica 
Europae, Asiae et Americae septentrionalis respondentes) a 
nobis significantur, quá in re totam Floram (пес solum Pal. 
mas) recensemus. — Et vix dubitamus, quin postea alterum 
genus Palmarum Brasiliae endemicum et adhuc solum in valle 
fluminis Rio Negro inventum Barcella etiam in Venezuela et 
Columbia montana inveniatur, quod tota ditio Amazonica 
genera Palmarum sua ex his regionibus sicut e Peruvia et 
Bolivia subandináà et pauca e Brasilia subaequatoriali centrali 
accepisse videtur. Hoc jam cl. Spruce (Palm. amaz. 75 et 
16) in valle Amazonum iter faciens intellexit, et idem ex 
evolutione geologicá hujus vallis amplissimae temporibus haud 
ita antiquis judicare licet (cf. Вовттакв in Jahrbuch der 
K. K. geol. Reichsanstalt XVIII. p.485 504). СІ. Spruce 
affirmat, se nullam Palmarum speciem in valle Amazonum 
inferiore (exclusis ostiis) et шейій observavisse, quam mon 
simul in regionibus superioribus praesertim subandinis Peru- 
Palm. 
PALMAE: GEOGRAPHIA. 
| 
566 
viae vel montanis Venezuelae, Columbiae cet, collegisset, et 
haec res (quae nobis ex speciminum comparatione ampliore 
attamen dubia videtur!) eo majore momento esset, quo certius 
habemus, Palmas et in generibus et in speciebus formas еп- 
demicas imperiorum intratropicorum multas evolvisse. 
Itaque non mirabimur, genera multa et late in speciebus 
multis dispersa vel eorum sectiones naturales, praeterea spe- 
cies plurimas Palmarum rite endemicas inveniri, si imperii 
Brasiliae totius fines supra regiones vicinas extendimus, ita- 
que rempublicam Argentinam usque ad Palmarum limitem 
australem (cf. limes Coci in tab. nostrá 134), praeterea Boli- 
viam et Peruviam et Columbiam et Venezuelam usque ad 
regiones Andium editiores, denique Guianae plagas littorales 
cum Brasilia conjungimus. Іп һас ditione auctá, quam im- 
perii Florae Americae intratropicae divisionem primariam ap- 
pellare possumus, nulla quidem tribus Palmarum endemica 
est (forsan Mauritieae, quae autem septentrionem versus us- 
que ad Trinidad se extendunt), sed praeter species Palmarum 
fere omnes etiam multa genera; genera haec sunt: Orophoma, 
Lépidocaryum, Guilielma, Martinezia?, Glaziova, Diplothemium, 
Orbignia, Barcella, |Oenocarpus, Jessenia, Leopoldinia, Morenia 
(restr.), Kunthia, Catoblastus, Ceroxylon?, Trithrinax; praeterea 
generum aliorum latius se extendentium sectiones naturales 
quaedam, praesertim Coci sectiones Arecastrum et Diplothe- 
miopsis et sectionis Syagri $. 2. Rhynchopetalum, Astrocaryi 
sect. Минбаса, Bactridis sect. Aiphanoides, Mauritiae sect. 
Diplorrhipis cet.; denique genera nonnulla non intra ipsos 
Brasiliae fines sed in Peruvia et Columbia subandiná vel 
andinà inventa: Wettinia Iriartearum, fortasse etiam Klop- 
stockia Iriarlearum et Welfia Geonomearum. Reliquorum (19) 
generum supra hane ditionem circumscissam se extendentium 
major numerus in his regionibus ortus esse videtur, e. gr. 
Mauritia, Desmoncus, Bactris, Astrocaryum, Attalea, Maximi- 
liana, Euterpe, Geonoma, Manicaria, Hyospathe, Iriartea et 
Copernicia; sed vigor his satis validus inerat, ut in regiones 
peregrinas et quidem supra isthmum Panamensem in Ameri- 
cam centralem vel in ditiones nunc insulares Indiae occiden- 
talis migrare potuerint, ubi species nonnullas Brasiliensibus 
affines formaverunt. — In declivibus Andium occidentalibus 
parum notis cl. Spruce (Palm. amaz. 15) genera eadem (Cero- 
туйоп, Geonomam, Euterpen, Bactridem, Attaleam, etiam Phy- 
lelephantem) observavit, sed species omnino distinctas. 
Tota autem ditio subandina ad Andium pedes orientales 
apposita et valles cursus superioris fluminum multorum Bra- 
siliensium amplectens, scil. Bolivia et Peruvia et Columbia 
orientalis, genera et species Palmarum multo uberius pro- 
duxisse videtur quam ipsius imperii Brasiliensis regiones oc- 
cidentales. Nam поп solum plurimae species Brasiliae maxime 
occidentalis etiam in Boliviae, Peruviae, Columbiae regionibus 
confinibus aeque vel etiam magis vigent, sed etiam in poste- 
rioribus ditionibus plures Palmae simul species affines ende- 
micas vel etiam aliae sectiones distinctas et genera propria 
genuerunt, quae orientem versus non procul ab Andibus se 
extendunt neque igitur Brasiliam attingunt. Га e. gr. iter 
cl. Оквтеху per Brasiliam ad Boliviam orientalem et centra- 
lem factum multas et egregias Palmas ad lucem protraxit, 
quarum modo pars minor ab eodem peregrinatore et postea 
14 
