579 
generüm diversorum specierumque novarum in reliquis ditio- 
1568 deficientium numerus maximus exstat, ubi Palmae quávis 
iliagtiitüdine ab altissimis usque ad acaules inveniuntur, ubi 
species aliae alias propter terreni conditiones alienas removent 
БЕ earum locos occupant, ita ut hae in silvis inundatis, illae 
li Siccioribus, aliae (et saepe affines) in campestribus crescant. 
Pleraeque Palmae silvas altas dicotyledoneas et quidem siccio- 
tes inhabitant in his saepius sub umbris quasi occultae et hu- 
tiles quam inter arborum excelsarum gregem mixtae; sparsae 
intér alias arbores crescunt, paucae tantum in hac ditione (ut 
Мана flexuosa et Attalearum species nonnullae vix satis 
éógnitáe) in nemora propria Dicotyledoneas excludentia con- 
gociatae sunt. Mauritia flexuosa inter reliquas Palmas fere 
célebérrima censeri potest, quippe quae totam ditionem aequa- 
torialem ab Oceano Atlantico usque ad Andium pedes et 600 ad 
900 m. altitudinem silvis suis vel nemoribus adornet et Indis, 
ut ita dicamus, quasi arbor vitae sit et ad physiognomiam tan- > 
tüm conferat. Quam sit communis in hac totá ditione, cl. 
Spruce praeter alios tradidit (Palm. amaz. 17), qui eam aeque 
late propagatam in regionibus littoralibus ас secus flumina Soli- 
шев et Orinoco et in regionibus subandinis observavit; ad 
ostium fluvii Amazonum in insularum depressarum et saepe 
aestu inundatarum littoribus abundat et lacus spongiosas cir- 
eumdat; in eursu medio et superiore fluminis magni ripas humi- 
liores obtegit et quasi per series ordinata observatur, cum ad 
овча affuentium minorum latius se extendat et nemora formet; 
Mauritiae terrenum paludosum semper cum undis connectitur, 
et ubi terrae superficies unum modo vel duo pedes altius supra 
aéstum fluvii erigitur, aliae arbores vel dicotyledoneae vel pal- 
mares ad „terram firmam“ pertinentes surgunt. Orophoma Ca- 
тапа Th Mauritiae nostrae locum regiones maxime boreales 
inter Rio Solimóes et Orinoco supplet solo arenoso, sed solo 
pingui etiam Mauritia abundat, quae ab incolis sibi ipsi 
&quam in quávis humo contrahere dicitur. 
Plures aliae Palmae excelsae et insignes per totam Bra- 
ват aequatorialem frequentissimae et multum ad ejus physio- 
ghomiam contribuentes commemoratione dignae sunt, prae reli- 
quis Oenocarpus Bataua et Bacaba, Attalea speciosa, Maximi- 
Напа regia, Iriartea exorrhiza, et prope vicos ubique culta 
Guilielma speciosa. Оепосатриѕ Bataua praecipue in silvis 
mediae vallis circum ostium fluminis Rio Negro excellit cau- 
dice plerumque octoginta pedes alto, vaginis adolescentium in 
fibras spinosas dissolutis, foliis incredibili longitudine, spadi- 
cibus fructiferis gravioribus quam ut vir unum auferre possit; 
vaginae spinosae ab incolis „Barba de Batauá' dictae cau- 
ici habitum singularem-praebent. Aeque altera Palma in sil- 
vis tam frequens quam insignis, Mazimiliana regia, juventute 
сапд „barbam“ vaginarum genere traditur (Spruce in Hook. 
Journ. of Bot. V. 1853. 190). Inter Iriarteas radicibus aéreis 
insignes wna'tantum, I. exorrhiza, late per totam Brasiliam 
Aequatorialem dispersa est, nobilissima Palma segmentorum 
formå insolità procul inter reliquas arbores egregia; contra 
Guilielma spadicibus fructiferis oculos peregrinatoris advertit, 
cum drupae crassae colore pure coccineo Spadici validissimo 
denise insidentes inter folia micent et adspectum inter multa 
vegetabilia pulcherrimum praebeant. Multae aliae species altae 
et superbae cum his descriptis consociatae vastam hanc silvarum 
PALMAE: GEOGRAPHIA. 580 
aequatorialium ditionem implent, cum quibus minores consocian- 
tur; Astrocarya saepe insigni pulchritudine sunt, et inter spe. 
cies multas „Мајадез“ frequentiá excellit A. Jauari dumeta im- 
penetrabilia formans in insulis fluvii magni et secus ripas af. 
fluentium usque ad regiones andinas; Dactrides plurimae locis 
inundatis secundum fluvios prosperant, Palmae incolis іпһоврі- 
tales aculeis horridae, cum quibus reliqua genera magna Palma. 
rum minorum brasiliensium, Geonoma et Desmoncus, unita стез- 
eunt, Desmonci flagellorum ope saepe altissime in arbores ad- 
scendentes vel ad eas in virgultis inclinati. Nova genera eodem 
habitu caudicis exstant, Lepidocarywm et Leopoldinia, quorum 
species singulae (Lepid. tenue et Leop. pulchra) per totam ditio- 
nem Amazonicam se extendunt, et etiam in Palmis fere асац- 
libus vel rite acaulibus novae formae inaudité magnitudine et 
comae concinnae ехший pulchritudine inveniuntur, praecipue 
Orbigniae (О. Lydiae et racemosa) inter Attaleas sparsae cau- 
dice spurio e vaginis foliorum ingentium eonvolutis constante, 
et Attalea spectabilis folia rosulae immanis instar supra terram 
horizontaliter vel parum erecta expandens. 
In hoc charactere vallis Amazonum physiognomico gene- 
rali diversitates — et ne hae quidem graves — generum vel 
specierum distinctarum vicissitudine in regionibus orientalibus, 
mediis et occidentalibus effieiuntur. Ad ostia fluvii Amazonum 
diversitas sat magna adest, cum pleraeque species ab Andibus 
late orientem versus progressae limites orientales suos inter 
flumina Tapajoz et Xingu cum fluvio Amazonum confluentia 
habeant. Sed non solum multae species occidentales, immo ge- 
nera, desiderantur, etiam novae adsunt huie ditioni propriae 
egregio adspectu: Raphia vinifera var. taedigera insulas et ripas 
circa ostia sub aestuum accessu et recessu sitas incolit neque in 
interiora invadit, Palma caudice quidem humili sed eo crassiore 
et coma altissime adscendente, ita ut cl. WALLACE merito af- 
ferat, folia Raphiae ingentia fortasse maxima in toto regno 
vegetabili esse. 
Praeter hane alia Palma eximio adspectu foliis ingentibus 
integris in his regionibus fere solum invenitur, Manicaria sacci- 
fera, cujus quidem varietatem cl. Tram etiam a litore longe re- 
motam detexit; et his vides associatas praeter Mawritiam supra 
commemoratam .Elaeidem guineensem et Acrocomiam sclerocar- 
pam. At in recessu interiore occidentali Brasiliae prope fines 
Columbiae et Venezuelae etiam eorum generum, quae jam’ рег 
totam ditionem Amazonicam vulgata esse descripsimus, novae 
et insignes species exstant characterem silvarum physiognomi- 
cum omnino mutantes: Iriartea ventricosa exsurgit caudice su- 
perne inflato, pulcherrima totius generis species in Flora Brasi- 
liensi et affini, frequentissima in tractu Andium orientalium, 
ubi usque ad altitudinem 1600 m. supra mare adscendit et in 
hac ditione interdum montes minores omnino ut sola arbor ob- 
tegit (Spruce, Palm. amaz. 74). Praeterea hic abundant Leopol- 
diniae, Saepe minores quidem Palmae; sed una, L. Piassaba, 
communis in paludibus vel terrenis spongioso-inundatis ad ripas 
fluminum et rivulorum aquá nigrá, caudice inter fibras spinosas 
omnino occulto et quasi depresso-colummari valde egregia est et 
hujus ditionis originem exhibet. His associantur illorum gene- 
rum species decorae, quorum limitem orientalem haud procul ab 
Andis decurrere antea descripsimus, Catoblastus, Martinezia, 
Calyptronoma, Morenia et Kunthia. DRUDE. 
