25 



MUSACEAE: HELICONIA-TALULAE EXrLICATAE- GEOGRAPHIA. 



26 



H. Slrelitsia Gm. Syst. ^ Sfrehtzm Bcginae Ait. 

 H. striata Veitch, Rgl Grtfl. XXX. 1881. 370. 

 H. siihnlaia Rniz et Pav. FI. Peruv. I. 303. fig. G; 

 Kerner, Ilort. tab. 421. 



H, Stvartzlana Schult. Syst. V. 591. 

 U. Thalia Veil. Flor. Fliim. HI. tab. 21. ^ Brasil. 

 H. vaginalis Benth. Bot. Siilph. 171; Walp. Ann. I. 

 812. — Ins. Gorgona. 



H. vinom .[. Bull Cat. 1871; Rgl. Grtfl. IS71. 152.- 

 N. Granata. 



Helicoma sp. ex insuli.s Fiilji (species uou descripta) 

 Int^r pulcherrima-s Scitaminearnm statura hnmili foliis splen 



aide pictis floribusque speciosis aureis (Regel, Gartenfl. IS87, 

 p. 130). 



Tab. I. Pig. I. Musa coccinea, p. 8. 



II. „ sapientum, p. 7. 

 III. Eavenala gnyanensis, p. G- 

 II. Heliconia episcopalis, p. 11. 

 III. Fig. I. Heliconia dasyantha, p. 15. 



II. „ conferta, p, 13. 



TABULAE EXPLICATAE. 





Tab. IV. Heliconia villosa, p. IG. 

 V. „ Bihai. p. IC. 

 VI. », brasil iensis, p. 21. 



VII. Fig. I. Heliconia psit(,;u'urum, 



VITI. rTt'liconia cannoidca, p. 23. 



p 22. 



var. spatlincea, p. 22, 



1. Bractea spatliacea. 



2. Bractea speeiulis. 



3. Flos totus V. absque ovario. 



4. Flos cum bractea speciali. 



5. Florum par v. fructus cum bracteia spe- 

 ciali bus. 



6. Perianthium explaunttim absque scpalo 

 intennedio. 



6 b. Sepalnm iutermedium. 



7. Petalum intcrmctluim cum .stamiuibus et 

 stjio. 



S I G L A. 



8. Petalum inlerinediiitn. 



9. Corolla cxplauatu cum sepalis laieralibus. 



10. Apex corollae explaualae cum mpalis late- 

 ral ibus. 



11. Btamiiiodium pctaloidetim. 



12. iStamen. 



13. Stylus cum Rlrfrmafe. 



14. Stigma. 



15. Ovarium. 



16. Fructtis. 



17. Fructus desuper visus. 



18. Semen (v. a ventjc, t. a tergo, I. n l.ilere 



visum). 



19. Pars basab's spminiR mm bllo, a Tcnfrf 

 vUa. 



ap. Apex folii juiiioris. 

 D. Diagraiiima floris. 

 -f- auctus. 



=*, longitudinaliter wjctus. 

 II transversa liter scctus. 



Tabnlas II, III, V— VIII (habitus) b. Skbotii, pictor Florae Brasillensis, I, IV et omnes analyses cl. TuorVaM, Hsnniensis, autorin cura dtliucavit. 



DE DISTRIBUTIONE MUSACEARUM GEOGRAPHICA. 



Musaceae crescnnt in. zonis tropicis et subtropicis liemi- 

 spliaerii utriusque orbis et ita dispersae sunt, ut species lo- 

 eulis ovarii uniovulatis nee non sepalo intermedio postico 

 (Heliconia) Americam incolant et species loculis ovarii pluri- 

 ovulatis sepaloque intermedio antico in hemisphaerio oiien- 

 tali inveniantur. Quoad Eeliconiam nulla est exceptio, qnia 

 omnes in America crescunt , plurimae in silvis pn'maevis, 

 moltae ad ripas iluviorum; e speciebus multiovulatis (ad ge- 

 nera Musam, StreUtziam, Ttavenalam pertinentes) RavenaJa 

 guyancnsis tantum in America nieridionali crescit. Itaque 

 Eavenala genns unicnm est, qnod in lieniispliaerio et orientali 

 et occidentali inveuitur (iu statu spontaaeo); sed credo, stu- 



dium accuratius et profundius specierum duaruni, quibus hoc 

 genus compositum est, disjunctionem eanim in duo genera 

 allaturum esse. Strditziay quae tantum iu Africa australi 

 sponte crescit , aream minimam praebet. Species generis 

 Musae late dispersae sunt: in Asia, iu Archipelago Polyne- 

 sico, in Africa, sed distributionem earum spnntaneam eruere 

 difficile est, quia species plures jam dudum propter fructus 

 edules aliasque virtutes in cultura fuerunt, sic etiam in Ame- 

 rica, quo longe ante Europaeos iminigrantes iutroductae e.sse 

 videntur et ubi nunc praesertim formae Mtisae snpicnfum 

 multis locis tam t^ultae qiiam specie silveiitres occurrunt. 

 Genus Heliconia imprimis intra regiones tropicas e Mexico 

 per Americam centralem insulasque Antillanas per totam 

 Americam australem usque ad reginnom ultra circulum tro- 



i 



