649 



TRIURIDACKAE. 



650 



plectuiitur; ilia Triuridis autem et probabiliter PeliophiUi in 

 regione floraii hasi cauleni totnm oiiciiniplectuntiir , etiamsi 

 cum marginibus iion coniiaycunttir. Ut jam supra moimi, 

 racemus vulgo eloiigatus gracilis ohservatur; rliachis stricta 

 vel subflexuosa rarissime apice summo mitat {S. Papuana 

 Becc). SciapUla conjmhosa B'-nth ah aliis omnibus stieciebus 

 inflorescentia valde abbreviata congesta coi'jmbosa discrepat ; 

 bracteae fiorum dilatatae tenuissimae coloratae cimiam densam 

 insignem supi-a flores efficiunt. Sciai^Mla ianthhm Thw. Cey- 

 lanica internodiis hinc inde abhreviatis nunc folia caulina, 

 nunn flores in verticilla collegit quomodo fit, ut inflorescentia 

 prope apieem interdum adspectnm umbellae vel cymae regu- 

 lariter trichotomae offert. Species nonnullae flores omnes in 

 plaiiitiem iinicam ponunt {S. secumlijloraT\\\^\, S. Schivacheana 

 Johow) ita ut inflorescentiam rincinnatam in menioriam 



revoceiit. 



Primo visu inflorescentia Triuridis et PeltophijUi plane 

 diversa videiur; si autem relatio accuratius examinatui, earn 

 a descripia non differre, potius modiim aiinm evolutionis solum 

 exhibere manifestum est. Sciapltila nempe vulgo axim i)ii- 

 marium distinctum elongatum, ut supra monui^ aedificat qui 



4 



flores sensim magnitudine decrescentes pluriuios, distincte 

 pedunculatos jam gerit, si iniimum alabastram se aperit. In 

 genera Triuridis contra flos inflmus omnes alios tali modo 

 praecuirit, ut pedunculus axim primarium cum alabastris 

 sequentibus minimis sessilibus a loco moveat et spurie con- 

 tinuet. Interdum, ut in Triaride hrevistlli J. D. Sm. stirps 

 florem solitarium modo procreat qui baud aliter apparet quani 

 si terminalis sit; gemmula autem bracteae suae opposita ad 

 basin floris nunquam deest, qua nullus modum varum rami- 

 ficationis qui pariter cincinnum simulat, ignorabit. 



Flores vulgo unisexuales genitalibus sexus alteiius fare 

 ubique oninino abortivis. In spaciebus 2 gerontogaeis rudi- 

 manta staminum in flora foamiuao, carpidiorum in masculo 

 observantur, nempe in S. tenella BI. et in S. affini Becc. quae 

 ij^itur a ci. Beccaui in sectionem SdapMlae quae melius nomine 

 Eusciaphilae salutanda est, optima conjunguntur. Interdum 

 fltjres amboruiii non solum staminodia vel pistillodia sterilia 

 includunt, sed etiam priora pollinis granula, ulieriora ovula 

 continent, da quibus non omnino certnm est, num pollen ad 

 foecundationam, ovula ad conceptionem re vera apta sint. Peri- 

 gonium nnmaro laciniai-iun in genera SdapMlae variabile et 

 magnifudine in eodeiu flora laciniarum baud conslans. Triuris 

 autem et Soridiiim nunquam variationem offerunt, ita ut opi- 

 nionam cl. Benthamiaxam non probo (iVlKQ ob variationem 

 SdapMlae genei'a Triuridis et PeltopMjlli m unicum conjunxit. 

 E nunit^ro laciniarum ille staminum ita dependet, ut peri- 

 goninm latramerum ubique stamina 2, hexameram 3 vel 

 rai-issima (\ includat. In floribus pantameris nunc 2, nunc 3 

 inveniuntur, et plaiomerum semper 3 (rarissime 4) continet. 



Aestivatio laciniarum plus minus conspicue induplicato- 

 valvata margines laciniarum inflexos etapice moi-a baud inusitato 

 cuculiatim contractos efficit. In spaciebus nonnullis e. g. 

 SdapMla purpurea Banth , S. tenella Bl. apices laciniarum 

 perigonii pilis longinsculis intertextis muniti sunt, ope quoriun 

 TlHhiacearmn plurimarnm more laciuiae arctissima et firmissime 

 inter se conjurignntiir. Sdaplulae candalae Poulsen laciniae 



caudiculis parvis filifoi-mibus gaudent, quae in S. Arfahana 

 Becc, S. criMfa Hacc. el S. Audajeiusi Becc. Nuvo-Guinaeusibus 

 in appaniUculas clavatas mutatae sunt. Mtyoms jam appen- 

 dicnlAs PeUopMjlluui et Triuris praebent quae usque ad triplum et 

 ultra laciiiias uuignitudiue superant; filiformes sunt prope basin 

 saltern fistulosae etforamiue in latei-eexteriore superiure laciniae 

 cum aere communicant. Caudae ante anthesin inflexae et 

 spiraliler tortae parti inferiori laciniarum perigonii accumbunt 

 et in alabastro trans lacinias pellucidas recognoscuntur. Sub 

 anthesi caudae cum partibus perigonii surgunt et demum ut 

 illae recurvantur. 



Secundum scientias hodiernas nostras baud facile est 

 dicta, num tbaoretice audroeceum typice di- et trimerum vel 

 tetra- at bexamarum i. a. num circulus siniidex vel duplex 

 staminum adutittandus sit. CU. Blumk quidem et Mierb nobis- 

 cum commuiiicavarunt species quae nunc sectionem Eiuyda- 

 pMlae compouuut, sUimiiia G offerre quibus autem cl. Bentuam 

 qui species multas neo- a.t gerontogaeas scrutaverat, opposuit. 

 Ulterior potius putavit auctores illos thecis confluentibus 

 staminum 3 in errorem inductos esse qui loculosbino.^ pro sta- 

 minibus sumpsissent. Icoues autem Blumeanae et Miersianae 

 more consueto taui accurate et bene delineatae sunt, ut vix 

 crediderim, hotanicos illos relationes tali modo negligenter ob- 

 servasse. Proiecto cl. Beccari in Sda2)hilae affinis floribus 

 foamineis rudimenta staminum 6 clare et distincte nuperrima 

 iterum depinxit, quamquaui in charactere sectionis EusdapMJae 

 uumerum staminum fartilium floris masculini 3 iudicavit. 

 Herbarium Monacanse feliciter speciem SdapMlae adhuc in- 

 descriptam {S. flosculosam K. Sch.) ex insulis Philippinis mibi 

 obtulit, cujus flos m.iscnlinus perigonio hexamero stamina 6 

 absque rudimeniis carpidit)rum exbibet. Hac e relatione 

 persuasum niibi baboo, re vera audroeceum maxime evolutum 

 Triuridacearum e circulis binis staminum compo>itum esse, 

 e quo botanici plurimi oligomcra abortu alternantium oriunda 

 cogitabunt. 



Stamina vulgo sassilia in speciebus gerontogaeis modo 

 nonnullis fllamautis praedita (5. corniculaia Becc, S. Arfakiana 

 Becc, pro rata longiusculis in S. fiosculosa K. Sch.) modum 

 duplicem evolutionis praebent. In generibus omnibus antherae 

 dithecae reperiuntur, thecis e loculo solitario efformatis. 

 Ultariores in SdapMla autem et in Sortdio longe ante anthesin 

 confluuut et contextum in unicum confunduut; stamen serius 

 rima communi sui)ra apieem currente dehiscit. Valvulae binae 

 medianae plus minus hiant; in fundo tbecarum autem liuaa 

 verticalis jam demonstrat, ubi partes ambae prius se teti- 



gerunt. 



Connectivum manifestum vulgo baud obvium est; autherae 



potius erectae eo omniuo carere videntur. Nuperrime autem 



cl. Beccari species duas SdapMlae nempe S. crinitam et *S^. 



Andajensem descripsit qiiarum connectivum non solum bene 



evolutum sad etiam in caudam filiformem apieem staminum 



longe superantam abiit quae ante anthesin circa mediam an- 



theram voluta adspectnm paculiai-em piaebet. Hae species 



stamina aperta baud verticaliter sed dorsifixa extrorsum dis- 



posita demonstrant. 



In genere Triuridis autem indoles staminum difi*ert. 

 Thecae hand conflnunt, sed quaniquam dense contiguae sunt, 



a. 



