661 



TKIUEIDACEAE. 



662 



inter ae dwjunctas se i.raobent. Pars qnaeque staminis linia 

 noTi supra apicem cuireute sed aiitice verticali stride liori- 



soutiLli debiscit. 



Giannla pollinis characterem pecnHurem hand offiruiit, 



rotundato-trigona punctalis inaeqnalibns prominentibus ornaii- 

 ttir; poms manifestas non observavi. 



Quuud dispositionem stamiunm, haec vulgo alternatini 

 ante lacinias perigonii locum teneut, in androeceo hexaniero 

 tautum laciniae omnes rtamiiie ornatae sunt. Si flores penta- 

 Tel beptameri stamina 3 gerunt, diapositio minus regularis 

 evadit, bine iaJo otiam in floribus typice sexlobatis stamen 

 nnicum pins minus a mediaim laciniae secedil et ad sinuni 

 cuutiguuni Uudit. In genen- TnumlU perigonio trimero In- 

 sfgni stamina cum laciniis alternant. Sessilia ud basin pyra- 

 miilis triijuuae paullisper in corpus ejusdt'm immersa inveni- 

 nntnr. Haec relatio cl. Mikrhium ad opinionein movit, tliecas 

 coutiguas ciyusdem stainini.s pro partibus aliornm suinere 

 qnap ante lacinias posita at latere pyiamiilis qoasi ope con- 

 liuctivi valde diUtati distreta essent. Hui'; opinioni non 

 asMintiri posunm quia baec interpictatio ttieoretica non ^o\\\\\\ 

 valik uitificialis sed (luia otiam hand necossaiia est. Qui 

 retluctionem aiidroecei e circulu geminato ad simplicem stabilitat, 

 nun Lae.-iital)it, eandem pariter in perigonio trimero rccognos- 

 eera;UaYitstamii)a2Vj»nV/j.!f locum ante luciniasabortivastenent. 



Oari>idia in speciebus omnibus numurosissima 50— 60 

 vel plara, parva vel iuterdum minima 0,5 mm. vulgo hautl 

 superaut. Apocarpia nniloculariaovnluni soliiarium incluilunt 

 qvod fuuiculu bievissimo paucicellulaiio prope basin ailingitur. 



Anatropum erectnm est et lumen carpi.lii complete implet, 

 micropyle extern et infera a stiloaveida; integumentuni soli- 

 tarlnm sirato cellnlartu unico vel gemiiio lioc ve.stit. Cellulae 

 miolui OTnli s.ummae elongalae hoc organum effidunt quod in Mo- 

 nocoiylois solum Of^niianice nomine „Fa<lcn(quJitnil" salutalur. 

 Natnram stili auctores priorcs pro nota essentiali vulgo 

 habnemnt tali mode ni ell. Bentuam et Hookek in generibus 

 planliirum Triuiukm et Sviaphilam stilis apicalibus vel sub- 

 torminalibns et „stilis ventralibus vel subbasilaribus" de- 

 stinieiunt. Profecto hie character, antequam cl. Beccari 

 specips Maliiy;inas descripsit. optimum se prat-buit; hae autem 

 differentiam dissoluei unt : nam ScinpMa comiatlaia, ArfaUnna, 

 erinitn ei Amlnjcmis quae sine ulla diibitatiuue ad genus lau- 

 datum pertinent stilis apiealibns vel subapicalibus pins mi 

 eontinnis gaudent. 



FrucLus ant sicci capsulares rima longitudinali a doi-so 

 STipfiHore usque ad ventrem medium dfhisount ant subbaccati 

 ^ubcaruosi nuuquam apeiiuniur. Genera Triimdh, Soridii et 

 probabiliter PetinphjUi qnalitate uUe.iore, Sciaphilae autem 

 priore insignia. Sed quum species gerontogaeas Sciaphilae 

 quoad fmctus hodie non snffidenter noverimus, haec relatio 

 investigationibus futuria magis elucenda est. 



Cnm indole fructuum natura seminum in spedebns- 

 neogaeis saltern Tnunducmmm peculiariter quadrat. Illae 

 Kpecies nempe quae capsnlas dehiscente.s offerunt seminibus 

 gandent quae tela singulari afirea spongiosa drcumvallan- 

 tur. Forma hujus telae et numerus stratorum quae enm 

 componnnt a specie una ad uliam variat, ita ut semina ad 

 di.stinguendas species optimn idonea .int. Cl. .lonow banc 



minus 



telani aeream ex indumeiito solitario ovuli oriri demonstravit. 

 Interdum haec continua semen aequaliter cireumdat, interdum 

 autem niiro modo plicatur. Semina fructuum clausorum telam 

 aeream aut omnino non aut valde reductam exhibent et testa 

 plus minus reticulata cum endocarpio cohaeret. 



Cl. MiERP et auctores alii qui de Triuridaceis antea dis- 

 seiuerunt, banc familiam albumiue carere putaverunt et con- 

 textum totum seminis pro embryone indiviso censuerunt. Cl. 

 PouLSEN autem plautulain fragmentariam S. caudatae in spiritu 

 vini conservatam scrutavit et in sacco embryonali cellulas 

 iavenit quas pro initio albuminis sumpsit. Serius cl. Johow 

 semina matura >S'. SchwacJceanae magna diligentia et accuratis- 

 sime cultro tentavit. In sectionibus longitudinalibus perfectis 

 embryonem parvum indivisum illi sapropliytorum aliorum 

 siniilem invenit qui ope embryonophoro niinuto prope microv 

 pylen suspensus erat. Embiyo ab albuminecopioso subcarnoso 

 oleaginoso cingitur ; graiiula amyli in hoc non reperiuntur. 

 Ipse hoc corpusculum in seminibus Triuridis hrevisHlae minu- 

 tissimis et in Sciaphilae speciebus aliis observavi. 



Quoad po-sitiouem Triuridaceantm in systemati natural! ad 

 banc usque diem non omnino certum est, utrum haec familia ad 

 Monoau ad JJicotyleas coUocanda sit*). Embryo, ut supra indi- 

 cavi, cotyledones non procreat, rudimentarius potius massam 

 indivisam exhibet. Talimodo incrementum cognitionis hujus 

 organi caliginem de positione baud dispulit. Folia caulina 

 quae saepissime judicium de hac quaestione sinunt in sapro- 

 phytis amburum dassiuiii plane congruunt ita ut haec nota 

 nos pariter relinquat ; anatomia tandem caulis character pler- 

 umque optinms et ad banc rem dijudicaudam maxime idoneus 

 propter reductionem fasciculorum vasorum non minus ineptam 

 se pi-aebet. Radicis structura autem gravioris momenti niihi 

 videlur. Haec insigniter relationem in memoriam revooat 

 quam cl. Jonow in Burmanniaceis reperit. Fasciculus vasorum 

 more usitato centrum radicis implens zona peripherica e cel- 

 lulismediocriter incrassatis circumdaturnaturam illius vaginae 

 praebens quam termino technico Endoderniidis salutamns. 

 Omnia elementa interiora vaso solitario vel gemino excepto 

 valde iiicrassata, porosa et lignefacta ad prosenchyma lignosum 

 (Holzprosenchym) pertinent. Hac relatione et natura peri- 

 gonii vulgo trimeri vel dupio trimeri adducor ut Triuridaceis 

 positionem inter Monocotyleas attribuendam esse putam. 



Quacum familia autem haec arctius conjugenda sit, baud 

 fadle est dictu. Mea sententia propter perigonium uniseriatum, 

 aestivationem valvatam, dicliuiam et semina albuminosa ordinem 

 peculiarem efformant, quae TnVri(7a?e6^ nominauda estet cujus fa- 

 miliam solitariam Triuridaceae efficiunt. Piiorem in vicinitatem 

 Alismacearum ut jam auctores plures monuerunt coUoco quarum 

 gynoecium saltern apocarpum polymerum et insuper carpidia uni- 

 locularia et uniovulata. Ut Alimaceae relationes manifestas 

 ad nanunculaceas offerunt, Triuridaceae in dir-otyleis cum Menis- 

 permaceis similitiidinem quandam praedpue indole androecei 

 exhibent. Ad Burmanniaceas contra, ut alii botanici voluerunt, 

 relationes ullas morphologicas exomorphas omnino non mon- 

 strant, habitu solo formas nonnulias sapiopliyticas paullisper 

 in memoriam revocant. 



•) Englcr in KiiKlor-Pnmtl, Nalmliehe Pflanzeiifuiuiiieii II. (1.). 



