667 



TRIUETDACEAE : GEOGRAPHTA. 



668 



ex eadem legione ortae snut. Hae species australes Capri- 

 oonum (\nW.m fere tangunt at certissime non transgrediuntur. 

 Otrique orbi species nulla communis, Americanae potius a 

 gerontog.tpis conspicue diversae videntur quamquani Sciaphila 

 purpttrea Benth. e ditiuue Brasiliensi magis habit u validiore 

 qnam notis espentialibus a S. mnjore Hecc. Bonieensi discrepat. 



Tabula I. quae distribuiionem geographicam totins familiae 

 exhibet, docet centrum distribntionis Asiam orientali-australem 

 velMalesiam esse, si pro eo hunc locum siimnnt, ubi species 

 plurimae crescunt. Omnes alias regiones Novo-Guiueu uumero 

 tpecierum superat quae insula secundum positionem geographi- 

 cam quidem ad Anstraliam pertinet, secundum vegetationem 

 Mitem lali mudo cum inittlis Philippinis et Moluccanis quadrat, 

 at Malesiae adsrribeuda sit. Hanc insulam species 7 Sciaphilae 

 Incolunt omnes ut ex iconibus Beccariaws plane elucet optime 

 divei-sae ft pro parte characteribns morphologicis florum 

 maxime pt-culiarw. In Ceylona quae extremitatmi oppo^itam 

 distribntionis orbis gerontogat-i tenet species 3 vigent. Nulla 

 feie &pecicrum haiuui 10 limites angusios praesertim insulam 

 ipsani relinquit, omnes potius pro indigenis habendae sunt. 



InsultfC Suuduic;u? 5 species fovt-nt, Sumatra srilicet 

 nnicam. Borneo duas. .lava totidem, quarum una indigena, 

 altera aatem distiibutione pro rata latisslma gaudet, quia 

 praeter Javam in Borneensi insula, in Novo-Guineensi et iu 



Moluccanis et Phnippinensibus crescit. Glteriores jam altera 

 inhabitat indescripta quam Sciaphilam jlosculosam nominabo. 



Gentium distributionis Americanum in provincia do Alto 

 Amazonas quaerendum est, quae species o herbariis Europaeis 

 attulit, 3 ad SclaiMam, 1 ad Triuridem, 1 ad Soridium per- 

 tineiites. Provinciam Goyazensem solitavm PeltojyhyU urn luteum 

 Gardn., provinciam Rio de Janeiro ut supra jam nionul 5 

 inhabitant, una earum cum S. purpurea Bth. Amazonica valde 

 afflnis. In Venezuela cl. Puedie Sciaphilam pidam Miers 

 invenit, quae pariter ad S. purpuream Bth. prope accedit. 



Utrumcunque centrorum distributionis simul centrum evo- 

 lutionis fuisse mihi incertum est; alterum i. e. gerontogaeum 

 numero specierum et extensione lalissima , alterum numero 

 generum praestat, etiamsi maxime verosimile est, plautas tali 

 modo similes ut species Sciaphilae e centre communi egressas 

 et tempore quodani praeterito supra orbis superficiem expansas 

 esse. Semina hujus generis profecto tela spongio.sa aerea 

 mirifice levia ad transportum ope venti per spatia latissima 

 optime idonea videntur. Si genera fructibus clausis i. e. 

 Triuris, Soridium et probabiliter Pcltophi/Unm phylogenetice 

 vetustiora representant, tunc centrum evolutionis in America 

 quaerendum est. Quum auteni de hac re judicium perfecte 

 cerium non liceat, haec relatio in dubio haeret. 



Schumann. 



Taliula I. Distiibutioueni geographiciiiu specierum omnium exliibeus. 



O e e r n 



Xa morns 

 spei'ierun] 



uminiiin 



1. Rorfdioiu 



3. Sciaphiln 



8. Trinris 



A. PellophyHuni . . 



Orbis 



ueogaens 



Aiiier. au3tr. 



Orbis gerontogaens 



Indiaeorieut.l 

 peiijn.«nhic 



Ceylona 



lusiilae Insnlae 

 Siindiiicae Philippin. 



Novo- 

 Guinea 



Talmlu II. Distiibutiouem geographicam specierum Bnisiliensiura exhibens. 



