709 



ZAMICHELLIACEAE : TABULA EXPLICATA-GEOGRAPHIA. 



710 



TABULA EXPLICATA. 



Tab. CXXn. Zannichellia palustris, p. 707 



S I G L A. 



f. i. spatha inferior. 



f, s. spatha superior. 



stp. stipula intrapetiolaris. 



f. in. folium tertium vertiinlli apurii. 



sq. i. squamula iutravaginalis. 



cup. folium vaginatum. 

 ayrap. articuli bini sympodii. 

 St. flos mascnlinns. 

 fl. f. flos foemineus. 



ax. ramus lateralis, 

 Ifl. luflorescentia. 

 iv. involucrum floria foeuiiuei 

 nod. u 0(1 us. 



Praeterea cf. sigia in familia Trixmdacearum (pag. G6G). 

 Tabulam cl. Pohl, pictor Beroliuensis, auctove adjuvauie delineavit. 



DE DISTRIBUTIONE GEOGRAPHIGA POTAMO- 

 GETONACEARUM ET ZANNICHELLIACEARUM. 



Quuin relatioiies quas infra de Potamogetonaceanim area 

 geograpliica exponemiis, maxima pro paite nos reiterare in 

 area Zannichelliacearum opus esset, de ambabns conjunctis 

 hoc loco tractabinius. In tabula distribiitionem familiarum 

 exhibente genei-a bina priora ut jam supra dixiinus ad Po- 

 tamogetonaoeas solum pertinent; bina ulteriora contra, Zan- 

 nichellia et Althenia J familiam Zanuichelliacearum com- 

 ponunt. 



Familia Potamogetonacearum in universo, si sensu nostro 

 notio special circumscribitnr, species 60 includit. Hoc loco 

 autem silentio praetermittere non possunins, auctores (juosdam 

 speciem niulto anguslius premere solera quam monographi 

 florae Bratiiliensis. In America non solum, sed in Euiopa 

 etiam spe<ies pluies descripserunt (e. g. P. mysiicus Morong), 

 P. Griffithii Arth. Benu., P. Upsaliensis Tis. quas certe more 

 nostro usitato pro varietatibus tantum habuissemus ; species 

 aliae exstant quae forsan examini critico vix v. ne vix satis- 

 faciant. Character nempe gravissimi momenti natura fructuum 

 baud parum variat, ut e P. trichoide Cham, et Sehl. optime 

 novimas; cujus exemplaria in terris remotis collecta species 

 optimas exhiberent, sed ut facile demonstrari potest formis 

 onini gradu transitoriis inter extremas conjuncta sunt. 



Quamquam materiem hand parvam, quam herbarium 

 Berolinense magna pro parte benevolentiae cl. Artu. Bennett 

 debet, investigavimus, tamen opinionem quae potius species 

 jam magis coadunare mallet haud secuti sum us, at in uni- 

 verso seutentiae quam monographus laudatus generis promul- 

 gavit, consensi sumus. Species paucas tantum et formas 

 hybridas omisimus. Vix familia ulla exstat quae veritatem 

 opiniouis, plantas aquaticas distributione vastissima gaudere 

 melius comprobet quam Potamogetonaceae. Genus Buppiae 

 re vera cosmopoliticum formis paucis tantum divulgatum exem- 

 plaria taliter uniformia praebet ut stirpes Europaeas a Bra- 

 siliensibus vel ab illis quas in insulis Novae Zelandiae col- 

 lectores receperunt, oninino distiuguere nequeas. In Europa 

 et Asia H. maritima L. usque ad 60° 1. s. et ultra progre- 

 ditur. More usitato clima magis seveium Americanum prius 



Zannich. 



ei terminum ponit; nam districtus maxime borealis quern com- 

 memoratum invenimns, r^giones Canadenses illae videntur 

 quas , .Prairies" incolae nuncupant et quae auslrum et orientem 

 versus a lacubus magtiis limitantur; in provincia Assiniboin 

 ad 50** 1. s. extremitatem iu lacu Oldwifeskke relatam legi, 

 nee non insula Vancouver ea non caret. Quamquam haud 

 improbabile videtur, R. maritimam L. paulo magis Arctumra 

 versus progredi, certe non latitudinem eandem in America 

 attingit ac in Europa. 



Ab his finibus usque ad aequatorem paucae I'egiones 

 adproventum plantae nostrae aptas invenies, quae ei hospitium 

 non dant. Aquae salinae modice profuudae litoris marini 

 Europaei ea abundant; e Japonia collectores plurimi earn 

 in Europam miserunt, in oceaiio Indico uberrima viget et cl. 

 V. Martens pluries eam in insulis Sundaicis piscatus est. 

 Etiamsi Muppia aquani niarinam manifeste praediligit, in 

 lacubus baud innumerosis mediterranels nequaquam frustra 

 quaeritur et interdum riviilos parvos subsalsos tali modo 

 farcit, ut aquam multo impediat et inundationes parvas eftciat. 

 Aequator autem nee in orbe geronto- nee in neogaeo 

 ei terminum poult; in Au.stralia omniuo uon iufrequens 

 est et in insulae mediae archipelagi Novo Zelandici pro- 

 vincia Otago sub 45° 1. au^^tr. magna copia viget, ubi fines 

 maxime australes invenit. Indiam occideutalem Ruppia copiose 

 inhabitat et ex Americae australis locis pluribus eam vidi. 

 In Brasilia omnibus copia lacus Lagoa Barbosa Rodriguez 

 de Freitas dictus prope metropolin situs antecedere videtur 

 e quo collectores plurimi eam in musea Europaea miserunt. 

 Nee non in reipublicae Argentinae lacubus salsis proviuciarum 

 interiorum frequentissima provenit. Quantum hodie scimus 

 in America Ruppia 40° 1. austr. haud transit; foi'san autem 

 in future insulae Chilenses aastraliores eam jam praebebunt. 

 Genus Potamogetonis a cl. Kocu in sectioues 5 divisum 

 quibus cl. IiuxiscH sextam adjecit satis aequabiliter supra 

 orbem dispersum est. Europa borealis et media et America 

 borealis speciebus plui-imis nenipe 30 et 26 hospitium dant, 

 paucissimae Asiam australem (8) et Africam tropicam (10) 

 et australem inhabitant; in memoriam autem revocarl oportet, 

 regiones priores mult melius unci ores explorasse quam ulteriores 



et futurum probabiliter numerum specievum multiplicasse. 



92 



