711 



Z AMs^ICHELLTACEAE : GEOGRAPHIA . 



712 



Sectiones specierum numero valde inaeqnales evadunt: 

 Enantit^yUi et Batrnchoseris speciem unicam taiitum inclu- 

 duut (P. denmm L. et P. crkpitm L.), Chloij)ht/Jli et Hetero- 

 pkylU 20 species et ultra offerunt. Prior area limituta Europam 

 l«rum tantnm transgreJitur; nam in Africa boreali provenit 

 et sec. cl. Abth. Ben.vett nuper collectores earn in Asia 

 anstrali detexerent P. crv>pus L. contra distributione vasta 

 gaodet ; nam in partibns omnibus terrarum a nobis in tabula 

 recognitarum hie viget, America australi et centrali exclusis. 

 Aream jam magis extensam P. peciinahi^ L. e sectione Coleo- 

 phylli occnpavit, quae in districtu nnllo fhistra quaeritur, 

 Bon minus P. marimts L., in Enropa satis frequens, Asiam 

 totam nsque ad continentem Austrialiensem inliabitat et Africa 

 omnino non eo caret. E sectione Chloi^hyllorum, P. pitsilhts L. 

 distributione omnibus praestat, nam fere nuUibi deest, ubi 

 genns Polamogetonis jam invenitnr; nee non P. acufifoJius Lk. 

 praeler Europam et probabiliter Asiam borealem iterum 

 in Australia provenit. Quoad forraas platyphyllas quae 

 sectiones JlomO' et Utt&rophyUomm componunt, P. lucens L. 

 qaam maxime divitlgata videtur, nam in omnibus regionibus 

 viget; ex Asia audtrali sula eum ad hiinc uisqiie diem nondum 

 commemoratum rej)- limus. Locum secnmUim sine ulla dubi- 

 tatione P. fluitans Roth tenet quod miruiii est, quum pauui 

 adhnc semina matnra vlderint et distributionem vastam haec 

 pYauta nil nisi propagatione vegetativa ope genimarnm occiipare 

 potnerit Jam snpra dixi auctorcs nuiltos iuclinavisse, banc 

 speciem ob fructus steriles pro tbima liybrida snmpsisse quod 

 e characteribus inter P, nalankm L. et P. lucenteni L. ambe- 

 untibas non ineptunj videtur. Si propngatio vegetativa P. 

 fluitantem snpra orbem totum terrarum dispersit, hybriditatem 

 non improbat, quod ilium saepius locis invenimus, ubi nee 

 alter nee alter parentum nee ambo crescuut. Ob distributi- 

 onem latiorem conum-moratu digiias praeterea P.perfoliatus L. 

 qui in Asiae, Africaeet Americae paitibus australioribus deest; 

 quum In Australia obviussit, nobis persuasum est, fore ut serins 

 in Asia australi earn collectores rcperiaiit. P. polygonifolius 

 Pourr. non solum in Enropa, sed etiam in Asia, Africa et e 

 cl. Arttt. Bexn-ett in Nova Zdaiidia, P. coloratm Hornem. 

 praeter Europam, Arabiam, insnlam Socotram et Indiam 

 occidentalem incoliL Praeterea ob distributiouem singularem 

 species duas hoc loco commemoramus; P. Imchitidem Tuck, in 

 America boreali hand infreqnentem hinc inde in Hibernia Ang- 

 lid ubservaverunt; in regno vegetahili rarissime haec relatio 

 occnrrit, vnlgatior autem ea est qiiam P. Javanicus Hassk. 

 offert: haec species in Africa australi et centrali late divul- 

 gata sopra insnlam Mada?ascariam ad arehipelagum Malayanum 

 el ad Auslraliam perseqnitur. 



Brasilia in universo 8 et America australis tota 10 

 specieboa hospiiium dal ; a prioribus dimidinm nempe 4 (P. 



pohjgmms Ch. et Scbb, P. JJlei K. Sch. , P. stenostachys K. 

 Sch. et P . sderocarpus K. Sch.) indigenae et praeter P. po??/- 

 yomm Ch. et Sch. e loco solitario tantum cognitae. A speciebus 

 late dispersis P. hicens L., P. fluitans Roth, P. piisillus L. 



Brasiliam inhabitant. 



Quoad extremitates proventas generis in Europa species 



plures Arcturum longe transgrediuntur : P. naians L., P. per- 



foliatus L. et P. peciinatus h. peninsulam Kola dictam in- 



colunt, ubi menses per multos aquae gelu vinciuutar. Quamquam 



in America, quantum hodie scimus, jam 60—62** 1. s. ter- 



minum generi ponit, ubi P. praelongus L, in lacu Atabasca- 



Lake et P. perfoliatus L. in Lewes liiver species ultimas 



repraesentant , tamen illi in regione forsan magis inhospi- 



tali vigent quam species Europaeae maxime boreales sub 



72« 1. 8. 



Locum maxime australem in archipelago Novo-Zelandico 



attingere genus videtur ubi in peninsula Banks sub lat. 

 austr. 44 P. naians L. crescit. 



Zannichelliaceae e generibus duobus efforniantur: Zan- 

 nichellia cum specie solitaria modice variabili et AUhenia 

 cum speciebus 3 vel 4, postquam cl. Ascherson primus generi 

 Altheniae Lepilaenam Australiensem adscripsit. Quoad priorem 

 distributio geographica valde ei Buppiae maritimae L. similis ; 

 fere per orbem terrarum totum se extendit et more nsitato 

 auctores in species plures earn indole nucularum variantium 

 disciderunt. In Australiae contineute solo ad hunc usque diem 

 frustra quaeritur, quamquam miro modo in archipelago Novo- 

 Zelandico omnino non deest. AUhenia filiformis Pet. species 

 Europaea solitaria, quum A. Barrandomi ab ea non discrepet, 

 maris Mediterranei litora occidentali-borealia interdum den- 

 sissime vestit; in Gallia australi baud infrequens usque ad 

 Porto Real in Hispania progreditur, in Italia certe nullibi 

 nisi props Messinam viget, forsan autem pariter ad cram 

 insulae Corsicae olim inventa est. Genus nunc deletum 

 Lcpilaenae Drumm. non taliter novimus ut judicium de con- 

 junctione cum AUhenia liceat. Cl. Perd. v. Muller species 

 binas solas, cl. BE^'T^AM tres agnovit, quae Australiae occi- 

 dentali et australiori propriae, perfecte habitum Zannichelliae 

 repetunt, ita ut non nisi examine accuratiore ambas di- 

 stinguere possimus. 



Potamogetouaceae et Zannichelliaceae plantae aquaticae 

 quae tranquilitatem stagnorum vulgo praediligunt, praesertim 

 in plauitiebus proveniunt et montes et locos elatos fugere 

 Solent; in Europa P. rufescens Scbrad. propter domicilium 

 altius nomine P. alpini Balb. salatatus, species unica videtur 

 quae magis in montes adscendit. Itaque valde peculiare est, 

 speciem latissime divulgatam nempe P, pectinatum L. in lacu 

 Titicaca altitudine ca. 5000 m. supra superficiem maris uber- 

 rime vigere. 



# 



