775 



COENACEAE. 



776 



abortu nulla {Grisdma fl. foeminei, Garr.a). Stamina pelalis isomera et cum ns a toraa tcI duplo ranus 

 4-rlo plura (Kaliphora et AlanymO; filamonta brevia vol elongata l.aud raro subulata et complanata 

 omnino libera, vol basi mm potalis coLacrcntia (Marka)', antherae saopius dorsifixac dithecae (basifixao 

 in Marka Akngio, Garrya), thecae loculamcntis binis demum confluentibus, connective latmsculo con- 

 junctae vcl subliberuc iutrorsae vel lateralitcr rimis longitudinalibus deliiscentcs. Discus epigynus vel 

 m florc masrulino centralis pulvinaris angulatus crenatus vel lobatus, rarius annularis vel subcupulatus, 

 nunc fere vel omnino deest (Oarrya). Ovarium inferum uni- vel pluri- (2-4-)loculare, rarius apice 

 unilocnlare, ba«i septatum (Marka)\ ovula pro loculis solitaria rarissime bina (Gamja) ab apice loculi 

 vel a columella central! (Marlea) pendula anatropa, rhaphe latorali vol dorsali, integamentis vulgo a nucleo 

 liaud munifeste disjunctis; stilus simplex apice plus minus alte interdum fere usque ad basin divisus, 

 tel still liberi plures. Drupa saepissime succosa, putamine 1— 4-loculari, rarius pyrena 2 ossea vel 



oruBtacca 



Skmina 



membranacoa vel subcoriacca; emuryo axilis parvus vel elongatus, radicula tercti vel subconiplanata. 

 cotyleJonlbus subfulluccis in albutninc copioso carnoso, vulgo aequabili raro ruminato (Akngmm), 



PJjANTAE Kgnn^nr milyo fnitescentes interdum autem arlores clatas refcrcnies nunc glabrae, nunc scriceo- 

 pHosac, statu mco non rnro rtigrimntes. Folia dccmsata vel spiraliter disposita interdum in eodem genere, 

 vulgo pdlolata, coruiaa rarius lurlacca, integerrima vel denticulata vel serrulata rarius angtdato-lohata (Marlea), 

 liui non raro irf^^qmlatera , stijudis carentia, Flores parvi vel inter minores saepitis in inflorescentias 

 drnmaln-pnnvindaffu tcrmimles vel dares in dichasia vel m'onochasia dcsincntes conflati, rarius capitati vel 

 fa^cictdati et tunc incolncrati, vel amtntacd (Garrya) vulgo albiflavi, nunc viridescentes rarissime lurido-purpurei. 



Qenera 16 in regionibus femperatis vel calidioiibiis hemiypliaerii iitriusque dispersa, in gerontogaeo autem copiosiora. 



DE 



MORPHOLOGIA ET AFFINITATE OOIiNACEAKUM. 



Non haMtn tanlum sert etiam indole influicicculiae et 

 ioram O/rnaceue typirae, nempe genera Comi, Gnrryae, Aumhae, 

 Madixiat Qrisdlnlac, CoroFtac, quae ipse examinare potui, 

 multis rtUUoniUiit Ituhinreas vel melins fiimiliam quam cnm 

 prioribns potissime coujungerwnua, Caprifoliacearum repetunt. 

 Calyi saepe tali modo diiuinnitnr ut observationem oiiginis 

 pjng post evolutionem corollae quam in Corno sanguinea ani- 

 madvertimua, pariter in generibus aliis suspicemur. Quia 

 bractea bene evoluta varius occurrit, minierus saepius incon- 

 •tass ptlalorum et pariiiim quae ab lis dependent nobis maiii- 

 festus fit. Ubi peto)a 4 piovt;niunt, crucem obliquara efformant. 

 ita ul calyx, si praesens est vel esset crucem reclam efficit. 

 In »i>eciebu8 Corni positio carpidiorum normalis in mediana 

 letlione invenitur, at dispositionem transversal em baud fmstra 

 qnaeiimns, qaod e Huhiacm nobis baud ignotum est. Natura 

 ovuluruniad aftinitatem constitnendam momenti giavioris est; 

 propterea hoc loco earn silenlio prae term it tern ns et infra iteruiii 

 ad eain redibimus. Inflorescentiae hnjus kmiliae satis variabiles 

 tamen fere nbiqne muttifiorae reperiuntur. Racemnm sim- 

 plicem vel spicam d.cus.atam genns Garrya, praebet- non- 

 nnllainm .pederum aulem axilla bractearnm in hoc genere ou- 

 tline evolutarum flure. trigeminos procreat. qnorum petala apice 

 more StercnUae fere coha.rm.tia ex int.rstitii. stamina dei>endere 



sinuut. Pannicuke uberius ramificafae in genere Corni optime 

 omnium iioUie fruticibus florentibns adspectum saepissime 

 gratissimnm allribnuiit. Interdum autem floras pauciores in 

 capiuihim parvum contraluuitur quae vix ad iusecta foecun- 

 dationis causa attialienda inservirent, nisi corona radians 

 pliyllorum splendide alborum vulgo 4 flores exiguos optime 

 procoUocareut {CornusfloriiJa L., C. Suecica L. etc.). Morpho- 

 logice pbylla ilia pro bracteis in speeiebus plurimis deficienti- 

 biis ^otanici habuenint. quod autem mihi nou omnino certum 

 videtur, quia haec ilores plares suffulciunt et flores baud 

 more dichasiorum sed spiraliter dispositi oriuntur; in iis 

 potius par duplex foliorum summorum quae ,,Hochblatter^' 

 Germanice nuucupamus, recognosco. In his capitulis flores 

 saepe tarn arctissime se tangunt, at tandem basi confluant 

 et syncarpium post foef uiidationem efforment quod rairo modo 

 ispeciem Fragnriae niajoris simulat {Cornus capitata Wall.)- 

 Fasciculi florum generis Corokiae apices ramorum pecnliariter 

 cincinnatim flexuosorum coronantes facile analysi paniiiciilae 

 panciflorae coutractae vecognoscuntur. 



Genus Aucuhae propter relationem peculiarem verbis 

 paucis hoc loco jam perstiingere volumus. Aticuha Japonlca L. 

 saeculo praecedente exeunte in hortos Gallicos Anglicosqne 

 introducta mox ob folia splendide viridia saepius allndo- vel 

 luteo-niaculata et quia hiemes minus vehementes illaj-um regi- 

 onum bene sustinuit, late divulgata est. Ex Japonia autem, 



