777 



COENACEAE: GRISELINTA. 



778 



ubi ex temporibus aiitiquissimis inoolae earn qnaiii raaxime 

 praediligunt , plaiitani foemineam solam transplantaverunt. 

 Polliuis vi foecunda in Eiiropa deficieiite, tamen hinc inde 

 plantae foemineae baccas ludde cocciiieas progeimii, quamobrem 

 Aucuham Japonicam pro exemplo partenogeuesis maxime lau- 

 daverunt. Examen acniratum autem serius docuit, baccas 

 viilgo embryone oniniiio earnisse, et si adfuit bic ubique male 

 evolutum se praebuit, ita ut semina imnquam germinaverint 

 Hodie planta masculina in hortis frequenter ocourrit et quod 

 lion niiruni est, frutices saepiiis fruetibus uberrime onustos 

 vidimus et baccae semina ad germinationem aptissima in- 

 cludunt. 



Quoad affinitatem jam el. Jussieu Cornaceas cum Capri- 

 foliaceis ma,^\me affines aestumavit. Huic opinioiii omnino con- 

 sentimur quamquam non, ut cl. auctor laudatus, putamus, eas 

 in eandeni famiiiam pertiuere. Nam, etiamsi ceusemus, vulgo 

 auctores cbaraotei'i gamo- et choripetaliae gravitatem nimis 

 magnam attribuere, tamen e nostra sententia nota sufficit, fami- 

 lias arabas segregai-e. Manifestum est, Cornaceas in ditionem 

 limitaneam intei' classes laudatas pertinere quod jam e facto 

 elucet genera plura usque ad hunc diem ex una harum 

 familiarum in alteram vel tertiam botanicos jactavisse. Sine 

 uUa dubitatione in iis fila conjungentia partium plurium 

 regni vegetabilis concurrunt. Praeter Caprifoliaceas de quibus 

 supra jam disseruimus et quae pi'o Cornaceis gamopetalls 

 habendae sunt, praecipue Araliaceae et Comhretaceae , Cela- 

 straceae, lUcaceae et Etiphorhiaceae gravioi'is momenti fnerunt. 

 Ulteriores tres ob ovarium superum facile ex affinitate ex- 

 cludimus; flores masculini soli auctores qui Griseliniam in 

 iis collocaverunt in errorem induxernnt. 



Relationes angustissimae inter has familias statim re- 

 eognoscuntur si ti-actatum de Cornaceis in Gmerihits plant arum 

 a ell. Bentham et Hookek editis cum boc a cl. Baillon ex- 

 hibito comparamus. Ulterior Curtisiam et Mastixiam exclndit 

 et cum Araliaceis conjuuxit ; differentias insuper inter Mastixiam 

 et Arthrophyllum ei fere evaiuierunt. Kyssa autem cui provi- 

 soi'ie Camptothecam et Bavidiam adjecit et Alangiitm cum Marlea 

 ill Comhretaceas sub titulo tiibuuui duarum proprianim tiaii::;- 

 posuit. Helwingiam contra quam vulgo pro typo familiae propriae 

 sumpsimus cum Cornaceis coadunavit. Quoad Helwingiam 

 propositum Bailbniianum baud iiieptum putamus; positionem 

 autem generis Nyssae etc. inter Comhretaceas minus idoneam 

 censenuis. Auctor ipse earn provisoriam declaravit et is qui 

 accurate flores indagaveiit, opinionem baud recusabit, genera 

 laudata inter Cornaceas adsi)ectum minus alieiium praebuisse 



quam in Comlretaceis. 



Genus Mastixiae d. Baillon cum Arthrophyllo olim 

 plane conjunxit; opinioui autem quam ell. Bentuam er Hooker 

 1. c. asseruerunt omnino con:>entimur quod ambo qiiam maxime 

 inter se difFerunt. Cl. Baillon serius conjunctiouem non 

 porro compiobavit, nam in Histoire des plantes ea ir.erum dis- 

 junxit, (\\\^x(i({\\m\ Mastixiam. in Araliaceis retinuit. Cbaracterem 

 quern praecipue diftVrentialem inter Cornaceas et familias 

 affines liabnit , in indole ovuli invenit. Situ micropyles 

 nempe priorem ab aliis distinxit: in Cornaceis secundum ilium 

 micropyle semper supera et intera, rhaphe ergo dorsalis, 

 in aliis supera et extera et rhaphe ventialis est. In 



universo banc notam botanici in classibus variis plantarum 

 diversam dijutlicare solent: Gcraniales ei Olacdes d, Celastrali- 

 hus et SapindaUhus ope dispositionis rhaphes vulgo segre- 

 gaverunt. In Ruhiaceis ubi comnmtationem eaudem obser- 

 vavimus character secundi ordinis evadit, quern baud idoneam 

 censemus, tribus ad familias proprias elevare. Insuper optime 

 nobis notum est, situm rbaphes in familiis supra laadatis nequa- 

 quam tali modo constautem esse, ut prius auctores credidenint. 

 Si cl. Baillon Cornaceas ab affinibus ope micropyles 

 iuterae et rhaphes dorsalis distinxit, ipse a principio aber- 

 ravit, quum Garryae genus, secundum ioonem quae cum natura 

 optime quadrat micropyle extera gaudens inter Cornaceas 

 retinuerit. Insuper omnes plantae ovulo solitaiio pendulo in 

 ovario insignes difficillime statu adulto dispositionem rhaphes 

 certissime recognoscere sinuut, ita ut ipse judicium de hac 

 re non semper proferre possem. Ex investigationibus de evo- 

 lutione ^onsUmheUiferarum scio situm secLionis mediauae fiorum 

 interiorum cujusque umbeilulue et dispositionem carpidiorum 

 valde variabilem contra bracteani iheoretice attributam esse 

 et ope examinis florum oiimium umbellulae unius ArthroiHiylU 

 niihi non persuasum est, ovuluni solitarium ubique rhaphen 

 dorsum versus vertere; non raro dispositionem aliam profecto 

 potius observavi. 



Genus unicum Brasiliense: 



GRISELINIA FoRST. 



Gkiselinia J. E. et G. Forst. Churact. in ind. ad t. 70; G. 

 Forst. Flor. ins. ausir. 75; Sjyrcng. Anlcit. II. (1.) p. 368 {stth 

 Euphorbiaceis); Eudl. gen. pi 1333. n. 6886 (gen. dialypet. 



inc. sed.), Sup2)l. V. 16. n. 4563 {sub Araliaceis); Meissn. 



Gen. pi 341 (254), Hook, fil Fl Nov. Zel 1. 97; Hamlh. 

 N. Zeal Fl 104; Bcnlh. et Hoot Gen. pi, I. 951; Baill 

 in Adans. V. 185, Hist, des pi VII. 81, nee Scop. — Scopolia 

 J. R. et G. Forst. I c. 140 (in enumeratione splialmafum 

 iterum restituta), nee L., nee Adans., nee Schreb., nee Sm. — 

 Decostea Ruij3 et Fav. Prodr. 130; Kth. in Ann. sc nal. 11. 

 346 (Juglandeis aff.); Endl Gen.pl 799. n. 4576; Meissn. 

 Gen. pi 74 (54); Grisch. Abh. Gotl Ges. VI. 107 [suhlXici- 

 neis); Closin Gay, Fl Chil VIII. 394. I. 33ter. — Pckateria 

 Raoul in Annal. sc. nat. III. s^r. 11. 120 (in Choix pi Noiiv. 

 Zel 22 ddeta et pro Griselinia rccognita). — MArxENUS 

 Wawra in Oesterr. hoi Zeitschr. XXXIL 38, el Itin. prim. 



S. Cohurg. 1. 51. 



Flores diclines dioeci actinom or phi epigyni. Flos 

 MASCULiNUS: Galyx paivus vel minimus quinquedcn- 

 tatus vel -lobus acstivatione aperta. Petala 5 (rarius 6) 

 infra discum inserta oblonga aestivatiune varie imbricata. 

 Stamina cum petalis alterua et isomcra, filamcntis sub- 

 ulatis, antherae oblongac \t\ subovatae, nunc totra- 

 coccae ditbecae, tbecac rima latcrali dehisccutes, locula- 

 mentis confluentibus, dcmum late apertao parietibus 

 dorso invicem sc tangcntcs, dorso amxac, granula 

 flava POLLiNis mlnutissinia (12 [i. diametro) triporosa 



