19 PIPERACEAE : 
31. PEPEROMIA TENERA Mig. erectiuscula dichotoma, 
tenerrima; caule ramisque fere glabris; foliis alternis utrinque 
setulis brevi-articulatis inspersis, triangulari- vel subreniformi- 
rotundatis vel semiorbicularibus, quinque- vel quintuplinerviis ; 
amentis axillaribus et terminalibus filiformibus longe pedunculatis 
remotifloris, ovario oblongo apice attenuato ; baccis breviter sti- 
pitatis ovato-oblongis rostellatis. 
Tab. nostra 1. fig. I. 
Acrocarpidium Sellovianum Miq. Syst. Pip. 55. Nov. Act. 
Acad. L. №. Tom. XXI. Suppl. tab. Ш. f. A. 
Herba elegans, P. pellucidae specimina minora fere aemu- 
lans, e RADICE tenui fibrosa, cauLEs plures erectos ramosos 4—8 
pollices altos succulentos in sicco pellucidos ехвегепв. Fom in 
sieco pellucido - membranacea, subtus pallida, inferiora minora 
quam superiora, 1'/, —2— 3 lin. longa, 2—3 lata. PEDUNCULI 
patentim setulosi, 4—6 lin. longi; АМЕМТА 8-4 lin. longa. Ввл- 
СТЕАЕ subsessiles, 
Crescit in Brasilia meridionali: Sellow. 
38. PEPEROMIA REPENS H. B. K. succulenta, repens; 
caule appresse puberulo; foliis alternis longiuscule petiolatis suc- 
culentis pellucido - punctatis, supra puberulis, subtus subglabra- 
tis, ovato-rotundatis, subcordatis vel subreniformibus, 5- raris- 
sime 7-nerviis; amentis ex apice ramulorum longe pedunculatis, 
subdensifloris, ovario ovato-rostrato antice stigmatifero; baccis 
oblongo-cylindricis stipitatis. 
Tab. nostra 1. fig. II. 
Peperomia repens Н. В. К. Nov. Gen. 1. 65. 
Piper repens Rim. et Schult. Syst. Veg. 322. 
Acroearpidium repens Miq. Syst. Pip. 57. excl. quibusdam 
бупп. ad sequentem relatis. Diar. Instit. Batav. 1843. t. II. 
fig. dexira.-Nov. Acl. Ac. N. С. Tom. XXI. Suppl. 111. f. B. 
CAULIs longe serpens, parce ramosus. Ретюм 8—4 lin., 
FOLIA 9—4 lin. longa, 4— 6 lata, in sicco crassiuscule membrana- 
cea, marginibus subciliata, basi.plerumque leviter cordata, raro 
truncata. Амехтом ex apice ramuli, ex axilla folii normalis 
protrusi, terminale, hinc quasi oppositifolium , ex axilla scil. 
folii bracteaeformis, et ulteriore evolutione suppressa ramulum 
terminans, 2—4 lin, longum. BnacrEAE orbiculares brevissimepedi- 
cellatae. BaccaE stipite paullo breviores, cum eo 17/, mm. longa. 
Crescit in Brasilia orientali: Sellow ; prope Rio de Janeiro 
supra arborum truncos muscosos : Langsdorff; in silvis ad Nogueira 
prov. Rio Negro: M.; per Americam calidiorem orientalem ut vide- 
tur vulgaris. 
39. PEPEROMIA RENIFORMIS Hoox. repens vel decum- 
bens, ramis erectis petiolis pedunculisque hirtellis ; foliis alternis 
longiuscule petiolatis carnosis, punctatis, supra puberulis et 
ciliatis, subtus subglabratis reniformibus vel lato-rotundato-trian- 
gularibus, basi subcordatis vel plerumque truncatis, quinquener- 
viis; amentis axillaribus vel lateralibus (ramulo unibracteato in- 
sertis) longe pedunculatis brevibus, ovario ellipsoideo rostrato 
antice stigmatifero; baccis obliquis cylindraceis stipitatis. 
Peperomia reniformis Hook. Fl. exot. t. 164. 
Piper. Guildingianum Spreng. Cur. post. 20. 
Aerocarpidium Guildingianum Mig. in Hook. Lond. Journ. 
of Bot. ІШ, 412. 
A praecedenti differt: statura minore, ramis erectis, foliorum forma 
et amentis brevioribus. Кола 6 — 10 lin. longa et lata, PEDUNCULI 
1/—1'/, › AMENTA 11/,—21/, poll. aequantia, 
Crescit ad Margaritiva, S. Angra dos Reys: Pohl, Schott; in 
silvis aboriginibus ad Ilheos: М. — Specimina brasiliensia cum Vin- 
centianis, a cel, Hookero descriptis, omni ratione congrua inveni. 
PEPEROMIA. 20 
40. PEPEROMIA UROCARPA Fisca. кт Mey. „саще регеп- 
nante herbaceo radicante tereti, glabriusculo ramoso; foliis alter- 
nis petiolatis. ovato-cordatis longitudine latitudinem subaequanti- 
bus acutiusculis 5—%-nerviis, supra puberulis, subtus glabris; 
amentis solitariis ramulos axillares terminalesque breves mono- 
phyllos terminantibus; baccis (immaturis) mucrone longo setaceo 
арісшайв.“ Fisch. el Meyer Ind. Semin. Hori. Реігор. 1837. 
п. 1577. 
Acrocarpidium urocarpum Мід. Syst. Pip. 60. 
„Piperi scandenti R, P. similis, at FOLIA in nostra planta basi 
profunde cordata, SPICAE non axillares, sed certo terminales, i. e. 
cum ramulo brevi axillari vel terminuli monophyllo articulatae (in illa 
spicae axillares pedunculo exarticulato aphyllo suffultae).(4 — Num ab 
antecedenti vel sequenti satis diversa? 
Crescit in Brasilia (auct. cit.). Haud vidi. 
41. PEPEROMIA HEDERACEA Mio. repens, succulenta; 
caule appresse puberulo; foliis alternis longiuscule petiolatis pel- 
lucido- punctatis, ovatis vel rotundato ovatis, acutiusculis , basi 
rotundatis vel subcordatis, septemnerviis, supra petiolisque pu- 
bescentibus, subtus pallidis subglabris punctatis; amentis ramulos 
axillares monophyllos terminantibus pedunculos puberulos uni- 
vel bibracteatos superantibus, baccis immaturis ovalibus nitidulis 
breviter pedicellatis. 
Acrocarpidium majus Мід. Syst. Pip. 60. 
Piper monostachyon Flor. Flum. I. t. 63,% 
Statura majore a tribus praecedentibus (quae omnes quam arctis- 
sime cognatae et stigmatis situ ad sequentem sectionem accedunt) distin- 
guitur. Болл patentia, 1!/,—1'/, poll. longa et fere lata, sicca sub- 
coriacea, supra saturate viridia sparse appresse puberula, marginibus 
ciliolata , subtus pallida, in nervis versus basin puberula, demum gla- 
bra. PEDUNCULI !/,—1!/, , АМЕКТА 1'/,—2 poll, longa. 
Crescit ad Rio de Janeiro inter muscos: Gaudichaud , Sellow ; 
in m. Corcovado: Schott; in insula S. Catharinae : Tweedie. 
$. 4. RHYNCHOPHORUM Miq. 1. c. 178, Fronks densissimi, rha- 
cheos foveolis immersi. BRACTEAE persistentes pedicellato-peltatae car- 
nosae. OvanivM ovatum vel angulosum scutulo glanduloso ad apicem 
antice acutum , cui sTIGMA exile immersum. Baccar sessiles , plus mi- 
nusve immersae, scutulo rostellatae, — HERBAE vel SUFFRUTICES Ta- 
mosi foliis crassis alternis aut oppositis; omnes in Novo Orbi in- 
digenae. (Conf. Tab. nostra L fig. Ш. V. VIII. et IX., Tab. II. f. III.) 
a) Folia opposita vel verticillata, 
42, PEPEROMIA FIMBRIATA; В. rrLosio& Mio, carnosa 
erectiuscula hirto-pilosa; caulibus simpliciusculis ; foliis plerum- 
que ternis brevissime petiolatis orbiculatis vel elliptico-orbicu- 
laribus, subtus longe pilosis, trinerviis; amentis terminalibus 
solitariis erectis pedunculum paullo superantibus densifloris; bac- 
cis globosis rostellatis. 
Tab. nostra II. Fig. Ш. 
Piper orbiculatum Spreng. Syst. Veg. haud Poir. 
Peperomia fimbriata, forma pilosior Mig. Syst. Pip. 179. 
Linnaea XX. 127. t. I. f. A. a. 
A stirpe genuina, in insula S. Luciae crescente, characte- 
ribus sufficientibus separari nequit, licet pilis longioribus multo 
crebrioribus, amentis brevius pedunculatis, statura magis con- 
tracta primo adspectu diversa videatur.  Cavres ex una radice 
plures, 4— poll, alti, an tetragoni?, pilis sparsis hirti. Forra 
fere omnia terna, raro quaterna, supra citius , glabrescentia, 
2—2'/ lin, longa, Amentum 3—4 lin, longum, rEDUNCULUS 1—3 
aequans. 
