165 URTICINEAE: 
9. DORSTENIA MARTIANA Міо. glabra; caule adscen- 
dente radicante subherbaceo; foliis longiter petiolatis ovato —ob- 
longis ovatisve subabrupte acutiuscule acuminatis, basi cordatis 
vel concavo - truncatis, repando - dentatis integerrimisve, tenuiter 
membranaceis, utrinque glabris et laevibus, venis costalibus 
utrinque 8 — 9nis patulis vel patulo-subadscendentibus; recepta- 
culis orbiculatis centro peltatis. 
Dorstenia cordifolia Mart. Herb. Flor. Bras. п. 953. 
haud Lam. 
Procul dubio speciei praecedenti valde affinis, foliis utut 
multo latioribus, ovatis cordatisque primo obtutu multum dis- 
crepat. Caurrs eodem modo stipulis similibus sed haud ita acute 
carinatis obsitus. Ретіюл 4--5/, poll. longi. Forra siccitate 
supra fuscescentia, subtus subviridia, laevia, vetusta propter super- 
ficiem hic illic subbullosam tactu haud laevia, venis quam in 
praecedente specie patentioribus, 6'/,—9 poll. longa, 3— 47/, lata. 
PEpuNcULI adest unus quinquepollicaris tenuis. XRECEPTACULUM 
fere destructum; NUCULA matura '/ lin. aequans, alioquin prae- 
cedentis quam simillima. 
Crescit in silvis prov. Minarum et prope Ilheos: M. 
10. DORSTENIA MULTIFORMIS Mig. caule subcarnoso 
Subepigaeo dense stipulato; foliis longe petiolatis, supra laevius- 
culis subtus pallidis scaberrimeque puberis, e basi sagittata һа- 
stata vel cordata oblongis, integris vel varie pinnatifidis , repan- 
dis vel dentato-repandis dentatisve; pedunculis petiolis breviori- 
bus, receptaculis aut orbiculatis subverticalibus aut a basi bifurcis, 
partitionibus elongato-linearibus. 
Tabulae nostrae ГУП. LVIII. LXIX. 
ҒовмаЕ et Lusus stirpis in infinitum ludentis sequentes prae- 
sertim. in censum veniunt. 
A. REcEPTACULIS BIFURCIS, marginibus in lacinias lineares fere 
filiformes productis, quasi fimbriatis. Dorstenia Ficus Velloz. 
Fl. Flum. І. t. 138. Sychinium ramosum Desv. in Ann, Soc. 
Linn. Paris. IV. 216. t. 12. Dorstenia Sychinium Steud. 
Nomencl. ed. alt. Dorstenia ceratosanthes Lodd. Bol. Cabin. 
t. 1216. Hook. Bot. Мадах. 2760. Dorstenia fluminensis Walp. 
in Plant. Meyen. l. с. 420. — Folia in hac vel integra (a.) 
vel (В.) in eodem etiam individuo pinnatifida; basique acute 
hastata vel eximie cordata. — Proprii generis a cl. Desvaux 
propter singularem receptaculi formam credita, florum autem 
Structura prorsus congrua dein ab aliis Dorsteniae adscripta est. 
Constantem autem hanc formam non esse sed receptaculi legitimi 
ређа lusum in plerisque individuis constanti lege redeuntem, 
cl. Martius in Herbario conjecit: ,Sychinium mihi non genus 
peculiare videtur sed. forma speciei simul receptacula alius for- 
mae ferentis, ita ut utraque forma, verisimiliter sexus varia dis- 
positione insignis, una specie complectenda.** 
B. Formar mECEPTACULIS normaliter PELTATIS instructae, nu- 
perrime іп Herbaria introductae, 2. arifoliae integrifoliae simi- 
les, sed statura grandiore, foliis basi profunde sagittato-cordatis 
vel hastatis basi dentatis, superne magis repandis cet., caule 
manifesto, arifolia fere nullo, ab illa distinguuntur. — Hue per- 
tinent Dorstenia Cyperus Vell. Flor. Flum. 1. t. 140. Dorste- 
nia Riedeliana Fisch. L c. 88. п. 7. — ? D. Mandioccana е). 
l. с. 59. n. 10. 
CauLESs omnium formarum SsTIPULIS densissimis persistenti- 
bus fibrisque radicalibus instructi , simplices, carnosi, nascentes 
etiam subglabri, internodiis indistinctis. PETIOLI scabriusculi vel 
fere laeves, ad lentem glabri vel verruculis conicis (pilo brevi) 
hic illic inspersi, у, — vulgo fere 1 pedem longi. Кома tenui- 
DORSTENIA. 166 
ter membranacea, supra saturate viridia, alia laevissima, alia, 
quod raro, tactu asperula, subtus pallida, costulis patulo-erectis 
utrinque 5--(-піз laxe ac prominenter reticulatis pilisque brevi- 
bus scaberrima vel saltem leviter scabra, marginibus vel grosse 
irregulariter obtuse dentata vel saepe basi dentata superneque 
integerrima vel tota tantum repanda, */,—-1'/, ped. longa, quae 
integra У, — '/, ped. lata, quae pinnatifida, multo latiora, lobis 
(utrinque vulgo 2) erecto- patulis acuminatis infimis basi vulgo 
dilatatis. STIPULAE rigidae crassae ovato-lanceolatae subtriangu- 
lares canaliculato-complicatae, —PEpuNcuLI scaberuli, 3 — 6 poll. 
longi. КЕСЕРТАСОТОВОМ in forma A. furcaturae 4—5 poll. longae 
sursum valde attenuatae, basi 1 — fere 2 lin. latae, dorso sca- 
berulae, marginibus inaequaliter fimbriatim pinnatifidis , antice 
floribus utriusque sexus, plurimis masculis, obsita. ҺЕсСЕРТАССІ.А 
forma B. saepe excentrice elliptica vel peltata suborbicularia, 
horizontalia vel subobliqua, pollicem saepe aequantia, margine 
denticulata vel demum verruculosa, dorso scabra, floribus ple- 
risque masculis, Masc. Sramina 2, riLAMENTIS demum exsertis, 
ANTHERIS fusco – rubiginosis; PERIGONII apices 2 obtusi dorso pu- 
beri. Fem. Ovarium brevi-stipitatum vel sessile, obovoideum, 
STYLO laterali, sriGMATIBUS 2 patulis. Мосога irregulariter ovoi- 
dea, uno latere carinata, ceterum verruculosa. 
Stirps in Brasilia haud rara. Formae A. B. prope Rio de 
Janeiro: Luschnath; in silvis т. Corcovado: Gardner; abaixo da 
Serra de Tinguá, in m. Corcovado ad aquas: Pohl. Forma А. а. 
prope Rio de Janeiro: Ром, M. — „Hanc speciem offendi ad 
ripas rivuli vulgo dicti da Prata e cacumine alpium Jerissinó dicta- 
rum decurrentis, quae Parochiis Campo - Grande, Marapici limitem 
praescribunt. Itidem ad radices alterius montis Itacuríssa dicti ad 
ripas maris insulae тадпае.“ Vell. in textu ad D. Ficus a. 1825. 
edito p. 53. 
$. 2. Subacaules, caule hypogaeo brevissimo vel rhizoma tuberosum 
nodosum sistente. 
11. DORSTENIA ARIFOLIA Lax. caule brevi hypogaeo 
apice stipulato et paucifoliato; foliis longe petiolatis sagittato- 
hastatis vel hastatis, acuminatis dense dentatis vel repando-den- 
ticulatis, membranaceis vel subcoriaceo-membranaceis, supra gla- 
bris laevibus senescentibus asperulis, subtus costis 6 — T patule 
erectis reticulatis pubero -scabris; receptaculis orbiculatis dorso 
striatis scabris margine denticulatis , centro insertis subperpendi- 
cularibus, vulgo subinvolutis. 
Tabula nostra LX. 
Dorstenia arifolia Lam. Encycl. méth. 11. 317. Illustr. 
¿ 83. f. 2. Lodd. Bot. Cab. t. 999. Fischer 1. с. 60. n. 11. 
Слотлз hypogaeus e tubere ovoideo vel ellipsoideo parvulo, 
plus minus distincto , cicatricibus dilatatis demum notatus, RADI- 
cULAs fibrillosas griseo-ochraceas exserens, apice paucis STIPULIS 
pariter ac petiolorum acute triangularium antice concavatorum 
bases, breviter pubero - hirtellis instructus. Реттоіл 5 — 9 poll. 
longi. Forra е basi vel hastata vel sagittata (lobis obtusis vel 
acutis, minute vel grosse dentatis), lanceaía, sursum regulariter 
attenuata, supra saturate viridia, nitentia, subtus pallida scabra, 
ad lentem pilis brevissimis haud densis in costa costulis venisque 
inspersa, omnimodo foliis integris praecedentis simillima, statura 
constanter firmiore et forma haud tantopere variabili peculiari 
speciei naturam augurantibus, 6—8 poll. longa, 1/,-9/, supra 
basin divaricatam lata. PEpuNcuLI petiolis vulgo breviores tenues, 
scaberuli. ВЕСЕРТАСОГА juniora ovali- orbiculata vel fere ovalia, 
matura fere rotundata 8 — 4 lin. lata, vulgo basi apiceque invo- 
luta, unde transverse latiora apparent, dorso striata, fere plana, 
antice primo convexa, dein planiuscula; ALvVEoLI densi puberi, 
masc. bilabiato-hiantes, riLAMENTIS duobus demum longiter ex- 
sertis pallidis, ANTHERIS rubiginoso-subluteis, didymis ellipsoi- 
