213 
minora in caule ramisve primariis inordinate sparsa videntur, 
majora (nempe 0,75 m. m. circiter longa et 0,37 m. m. lata) 
in surculis innovantibus ramulisve apice floriferis, triplici serie 
(rarissime duplici tantum) alterna instruuntur. Frores termi- 
nales, solitarii, nec unquam, ni fallor, vere axillare offenduntur ; 
nimirum gemmulas s, ramulos abbreviatos nunc e caule repente 
v. decumbente erumpentes, nunc caulibus magis luxuriantibus 
erectis et caespitosis impositos coronant. ALABAsTRUM ovatum 
utrinque acutum, initio foliis duobus suboppositis nec raro tribus, 
tertio nimirum tenuissimo et vix perspicuo adjecto, latissime obo- 
vatis brevissime obtusoque mucronatis (1 m. m. aliquando exce- 
dentibus) et involucri in modum stipatis obtegitur; mox vero in 
setam s. pedicellum gracillimum rigidum nudum et 3—9 centim, 
longum attollitur et sese explicat. _ Ревлесоми calyciformis foliola 
tria aequalia oblongo- elliptica cymbiformia, tenuia v. pellucida, 
subavenia vel nervo medio latiusculo etsi parum manifesto dun- 
taxat instructa e basi ad medietatem usque et ultra quidem 
margine coalescunt, sursum contra libera initio sese marginibus 
Imbricatim tegunt, аЏего scil, plane externo, altero interno, ter- 
tioque intermedio s. hinc tecto illincque tegente; explicata mo- 
dice patent, viva planta rubent, arefactaque postea calycem mem- 
branaceum fructui suppeditant, SrAMEN unicum hypogynum libe- 
rumque, toro non ampliato (ad basin gynopodii) sepalum exter- 
num inter et internum inseritur, septo capsulae respondet eam- 
que nonnihil excedit; riLAMENTUM planiusculum in conneclivum 
planum basique dilatatum continuo transit; ANTHERAE ovalae ob- 
tusae et applanatae lobi duo aequales deorsum sejuncti rima lon- 
gitudinali antice dehiscunt; GRANULA POLLINICA sphaerica, multi- 
porosa laeviaque 0,016 m. m. diametro circiter aequant. Оулвлом 
breviter stipitatum , ellipsoideum , trigonum trisulcatum obtusum- 
que, STIGMATA tria filiformia aequalia erecto-patentia et rübentia 
in apice sustinet intusque in tres loculos multiovulatos aequales- 
que dividitur; PLAcENTA axilis crassaque angulum tumidum in. 
singulis loculis agit; ovuLa ovata compressa obtasaque in funi- 
culi brevissimi speciem abrupte tenuantur peritropaque trophosper- 
mio adhaerent, mediam scilicet infra placentam deorsum versus 
tendunt, dum e contrario in media illius supernave parte assur- 
gnnt. Carsuta ellipsoidea et utrinque modice attenuata 1 m. m. 
circiter aequat calycemque quadamtenus excedit ; stigmatibus are- 
factis coronatur, sulcisque tribus latis et laevibus trigone notatur ; 
seplifrage septicideque simul debito tempore in valvas tres dis- 
cedit loculosque totidem pandit, VaLvAE naviculiformes, uirin- 
PAUCA DE PODOSTEMACEARUM GEOGRA- 
PHIA, MORIBUS, QUALITATIBUS ET USU. 
De Podostemacearum intra Brasiliae fines geogra- 
phica distributione, vix quid peculiaris momenti dicen- 
dum est. Etenim per calidas vastissimi hajus imperii 
regiones late longeque dispersae, nullibi nisi Tore 
SiS in ausiralioribus provinciis desiderari videntur. 
Aliae fluvios nascentes in montibus incolunt, rupesque 
Sub frigidis undis vestire amant; plures vero cursus 
torrentium in demissioribus terris libentius sequuntur, 
aut quidem planitierum valles aestuariaque petunt, nec 
nisi sub sole fervidissimo flores pandere maturosque 
fructus edere valent. Fere omnium connubia in aére 
et jove sicco, perfici volunt, quapropter pleraeque ео 
tantum anni tempore florent quo imbribus deficientibus 
flumina alveum evacuare scopulosque nudare solent; 
et hoc ita fit ut prout summis imisve cautibus insident, 
citius tardiusve genitalia exserant. Paucae vulgatissimae 
sunt ac fere ubique reperiuntur; plurimae contra aream 
Podostemac. 
PODOSTEMACEAE: TRISTICHA. DE GEOGRAPHIA, USU etc. 
274 
que acutae, exterius tricostatae, intus autem laevissimae nitentes- 
que, dissepimentorum residuis dimidiatis anguste limbaniur, stig- 
maque obsoleium singulae sustentant; PLACENTAE oblongae trigo- 
nae nudalaeque septorum pars reliqua vulgo affigitur. SEWINA 
ovato-oblonga utrinque obtusa 0,25 m. m. in longitudinem et 0,12 
m. m. in latitudinem circiter extenduntur; TEGUMENT! stratum exte- 
rias (s. resta) ра дат pellucidumque e cellulis amplis madefactis 
mire turgescentibus et tandem in muci speciem mutatis confia- 
tur; interius contra (твмкн) siccum erustaceum et fragile colore 
spisso fucatur. Емввүо rectus orthotropus aperispermicus obo- 
vatus albidusque tegminis cavilatem implet, пес nisi ex utrieulis 
consimilibus oleo foetis amyloque destitutis fabricatur; corvLEDo- 
NES 2 aequales aveniae et facie plana contiguae, in CAUDICULUM 
brevem crassum recte truncatum, imo in ceniro basilari depres- 
sum, simul abeunt; GEMMULA non conspicilur. 
Var. В. his notis distinguitur: Caves illius caespitosi crassius- 
culi angulosi, 2— 3 centim. alti, folios! et ramosi, ramis brevibus 
et strictis. Кола inferiora late breviterque ovata obtusissima, superiora 
majora magis elongata minusque obtusa, cuncta tristiche alterna vel 
(in caule primario inorassato) irregulariter sparsa. Fromxs pauci caulis 
ramorumve apicem versus ramulos abbreviatos solitarii terminantes, 
minores et brevius pedicellati quam solet. CarsuLa anguste oblonga 
vix 1 m. m. longa et dimidio angustior, perigonio sibi arcte applicato 
nunc paullo longior nunc brevior, pedicelloque filiformi rigido 3 — 10 
m. m. longo suffulta; vALvis tricostulatis; serrtis scissilibus simul et 
a placenta solutis, sed axi inferno post fructus dehiscentiam pro parte 
haerentibus ; PLACENTA admodnm exigua axin superiorem v. wedium 
tenente et trigona, angulis acutiusculis et in acie olim septifera sul- 
cato-dimidiatis. (Schomb. Pl. Guyan. exsicc. n. 431. anno 1839.) 
Podostemaceas inter Americae tropicae indigenas, saltem per 
Brasiliam, species haec, ut videlur, omnium vulgatissima est ; cautibus 
sub undis aestuantibus adnascitur, scilicet in flum. Rio Piabanha, quod 
e montibus Estrellensibus ortum provinciam Sebastianopolitanam irri- 
gat, in Rio Vermelho (in ipsa urbe Goyaz istius fluvii accola) et т 
inferiore parte fluminis Tocantins: Wedd. Herb. n. 2366. Cl. Gard- 
nerus eam legit in ejusdem imperii prov. Ceara (He rb. n. 1844.), 
scil. lapidibus et arenae haerentem іп fluvio Salgado, Ico inter et 
Crato, Augusto mense 1838. Ойт ab iH. Aug. St. Hilaire in flumine 
Rio Claro Brasiliae centralis, Junio, et recentius in Rio Tiéte mense 
Julio florens a cl. Riedel (teste Bongardio 1. с.) reperta est. с. 
Purdiaeo, Aprili 1845, florifera obvia erat in scopulis et truncis тїра- 
riis rivuli Tira-casaca Novo-Granalensis, et cl, Shinnerio in Gua- 
temalae mezicanis regionibus. 
exiguam, fide collectorum, obtinent ; dummodo autem ad 
solitam harumce plantularum exiguitatem sedemque aditu 
vulgo difficillimam respexeris, hanc opinionem obser- 
vationibus paucioribus hactenus niti fortassis aestima- 
bis. Hoc certius nobis habeatur, scilicet Podostema- 
cearum nostrae ditissimae florae partem perexiguam 
Botanicis usque adhuc tantummodo innotuisse , immen- 
samque earumdem copiam futuris indagatoribus in bra- 
silianis terris reservari. 
Podostemaceae majores vada fluviorum herba co- 
piosa et luculenta sternunt, pratorum species sub un- 
dis. depressioribus efficiunt, pabulumque tum piscibus 
phytophagis tum terrestribus bestiis armentisque, qu- 
bus inprimis cum campi ariditate laborant exquiruntur, 
raestant. Potio refrigeratoria, in febre viscerumque 
morbis adhi bita, e Marathro utili paratur. Mourerarum 
contribuliumque frons cremata cinerem tradit pecu- 
liariter salsum quo Indi sylvestres et amnicolae , ab 
Oceani littoribus longe exules, loco salis marini in 
37 
