8 
м LACISTEMACEAE. 280 
ADNOTATIO I. Quo simplicior constructio, eo obscurior 
est plantarum affinitas. Hoc etiam de praesenti typo naturae vege- 
tativae valet, unde varias rationes enuntiaverunt botanici de loco 
quem plantae Lacistemeae in systemate naturae occupare debeant, 
et de nonnullorum organorum vi et indole adhuc dum dubitare ne- 
cesse est, quum exiguitas harum partium et status siccus, quo uti 
cogimur ad analyses perficiendas, gravi sint impedimento. - 
Tempore illo quo systema sexuale floruit, plantae nostrae nunc 
in hac, nunc in altera classe introductae fuerant, et Monandriae, Dian- 
driae, Monadelphiae, et Polygamiae adscitas invenimus. Et hodie 
quoque gravis momenti est quaestio, num sit flos diclinus, num her- 
maphroditus, num stamen e duobus monadelphum num unicum sit 
antherae loculis discretis; flores enim plures, imo inflorescentias 
integras pistillis imperfectis gaudere certe mihi videtur, et res se 
habet fortasse pariter ac in Rhois v. Rhammi speciebus quibusdam 
ubi jam in vivis difficile est flores vere fertiles invenire inter illos 
qui steriles sunt, quamvis ambo germina habeant. Certo enim modo 
mihi quoque non contigit, comparare florem vere fertilem cum re- 
liquis inanibus. Ego quidem rem ita esse censeo uti in charactere 
supra edito scripsi, sed observationes in plantas recentes facile 
aliquando meliora docebunt. 
In libris supra citatis varias de Lacistemacearum affinitate 
sententias invenimus, Шав vergere ad Urticaceas, cel. de Martius 
proposuit, ad Amentaceas praecipue Salicineas b. Endlicher assum- 
sit, et е. Lindley, in novissimo libro, locum quem jam primus 
autorum laudatorum indicaverat, prope Samydeas quidem, praestan- 
tissimum censuit. Et ego quidem hunc aptissimum nominare velim. 
Cel. Brongniart in editione secunda (1850) enumerationis generum 
plantarum Parisis cultarum quae simul conspectum familiarum 
omnium plantarum praebet, hanc familiam non commemorat. 
Eas nec ad Amentacearum nec ad Urticacearum coetum jure omni 
pertinere id praecipue fructus et seminis conditione probatur, licet 
inflorescentia et floris indoles argumenti speciem quodammodo prae- 
bere videantur. 
Fructus vero qualitates gravissimi momenti sunt in censendis 
hujusmodi affinitatibus, et ideo imperfectam floris, i. e. calycis, co- 
rollae, staminum indolem, quae cum fructu е duobus tribusve car- 
pophyllis constituto et nobilius evoluto und hic obtinet, in posterum 
aliis exemplis, hucusque latentibus, dilucidatum iri, expectamus. 
ADNOTATIO IL Floris foliola variam denominationem ex- 
perta sunt. Sic cel. O. Swartz, fundator generis Lacistemae, cha- 
racterem essentialem ita dedit: »Amentum. Corolla 4-partita. Fila- 
mentum bifidum. Styli duo. Bacca.« Vix unus horum dictorum 
hodie assumi potest, partim enim contradictoria, partim па- 
turae haud congrua esse dicenda sunt. Sic etiam icones quas de- 
dit (ir Florae Indiae occidentalis Tab. XXL, et Iconum plant. in- | 
cogn. t. 1.) fere arbitrarias vel infantiles appellare velim, ita ut 
nihil probent, 
Nunquam mihi obviam veniunt styli 2, rarissime stigmata 2. 
Corolla quadripartita praesumit corollam sympetalam, et calycem 
appellat foliolum quod serius ipse bracteam vocat. Nectarium huic 
autori est discus s. paracorolla, indivisum autem hoc organum 
nunquam reperi. Planta quae filamentum unicum habet, non ad 
Monadelphiae classem referri potest; uti ob »antheras duas« fecit, 
quas pro dimidiatas recte habuit cel. de Martius, quodque nos as- 
serimus. 
Priore tempore etiam ab autore modo laudato in opere suo 
Nova Genera et Species plantarum brasiliensium p. 134 flores 
aliter descripti sunt quam hic. »Calycis loco squamae tres« sunt 
organa illa quorum unum anticum bracteam, alia duo lateralia 
etsi minima bracteolas nominamus. »Corolla quadripartita« nune 
calyci respondere debet, sed foliis liberis nec solummodo annulo 
partito munitus erit. »Nectarium« hodie minime nomine organi 
specifici viget, hoc corollae v. disci termino salutamus. 
autem sit vera num paracorolla, decidere nequeo. 
Num 
| 
ADNOTATIO Ш. Species non omnes bene conditas esse 
ipse concedo. Ut Вос recte fiat, opus est stirpem integram et vi- 
ventem nosse, mihi autem uti pluribus autoribus qui herbarii tan- 
tummodo specimina describere coacti sunt, contigit, ut nil nisi ra- 
mulos habeamus, qui haud raro fructibus omnino carebant, vel imma- 
turi tantum semperque fere semine destituti reperiebantur. Ceterum 
malui constituere species pauciores certiores quam numerosas Је- 
viores, . 
OBSERVATIO 1. Spicularum glomeruli attentione digni sunt 
in eo quod spiculae non omnes ejusdem aetatis esse videantur. 
Locus enim ille axillaris gemmas floriferas secundarias alit plures, 
quumque spiculae sint persistentes et ideo haud apte amenta vo- 
catae, ut juniores juxta vetustiores reperiantur, et internodia infe- 
riora 1. prioris aetatis illis onustiora sint quam superiora. Status 
evolutionis hujusmodi ramulis praebet aspectum saepe peculiarem 
ita ut varias species ex eo suspicari possis. 
OBSERVATIO 2. De ligni fabrica pauca afferre permittatur. 
Aptum videtur, in hae brevi descriptione notas adhibere, quas 
in tabula sua cl. Nördlinger unacum lignorum illis tenerrimis et 
elegantissimis lamellis transversim sectis nuperrime evulgavit. Quan- 
tum ex frustulo lineas 3 in diametro metiente dijudicare licet, lig- 
num Lacistematis myricoidis ad ea pertinet, quae annulis annorum 
fere omnino carent aut eorum termini vix vasis minoris diametri 
indicartur, atque hic fortasse 5 annuli adesse videntur. 
Porro ad »cribrosam« texturam numerare debemus, quia pars 
cellulis ligneis constituta illam vasibus obsitam mole fere aequat; 
vasa eximie in series radiantes disposita sunt et plura semper, 
usque ad 12, se sequuntur ; radii medullares creberrimi et completi 
sunt, ita ut inter quemvis radium ligneum, qui e serie unica cellularum 
lignearum solus vel vasis intermixtus constituitur, series cellularum 
medullarium minimarum interjecta sit. Apparet ex hoc quoque, lig- 
num vix qualitates aliquas praestantiores praebere. 
GENUS < 
unicum*) brasiliense. 
*) E charactere supra dato elucet, 
flores non omnes fertiles sint, reliquae autem notae 
omnino idem esse videtur ac nostrum. 
genus Didymandrae a cl. Ruiz et Pavon conditu 
m vix a Lacistemate diversum esse, quum in ulteriore quoque 
› exceptis seminibus 3 indicatis, disquisitione recentiore egere videantur, et mibi hoC genus 
/ 
