MONIMIACE A E. 
URTICARUM Gen. Juss., Gen. Plant. (1189.) 401. — URTICACEARUM (d. MONIMIEARUM) её NYCTAGI- 
NEARUM (а. CALYCANTHEARUM, б. ATHEROSPERMEARUM) Gen. H. G. Lud. Reichenbach, Uebers. des 
Grewaechs-Reichs, tom. I. ( 1828.), 84., 85. — Момімкав Juss., in Annal. Mus. Рат, tom. XIV. 
(1809.), 133. et in Lexic. sc. Nat., tom. XXXII. (1824.) 450. A. Rich., Elém. de Bot. ed. У. 
(1833.), part. П. 228. Bartl., Ordin. Nat. Plant. (1830.) 91. 103. — Моуімікле et enna: 
PERMEAE Роб, Brown, Gen. Remarks... on the Bot. of Terra Austr. 21. in Flindersii Шт. ad 
Terr. Austr. (Londini, 1814), tom. ІП. 553. — MONIMIACEAE её АТНОЅРЕВМАСЕАЕ Lindley, In- 
trod. to Bot., edit. alt., 188. 189.; Veg. Kingd. (1846), ordin. 99. et 100. p. 298. 300. — Moxi- 
MIACEAE Endl., Gen. Plant. (1836—1840.) 313. 1378. А. Rich., Elém. de Bot., ed. ҮП. (1846.) 
665. Schnizl., Iconogr., fasc. VI, t. 105. (iconibus undique quaesitis ), Tul. in Archiv. du Mus. 
Tom. VIII. (1855.) 292. 
DicoTYLEDONEAE S. ORTHOINES, DIOECAE, MONOECAE V. ANDROGYNAE, MONOCHLAMYDATAE AUT 
VIX LEGITIME DICHLAMYDATAE. STAMINA PERIGYNA, LIBERA, HAUD DEFINITA, STAMINODIIS QUANDOQUE 
ACCEDENTIBUS ; ANTHERIS LONGITRORSUM DEHISCENTIBUS V. OPERCULIS VARIE SECEDENTIBUS CLAUSIS ; 
FILAMENTIS PETALOIDEIS AUT TERETIBUS, SAEPE APPENDICULATIS.  CARPIDIA NUMEROSA, PERIGONIO 
UNILOCULARI V. MULTILOCELLATO INCLUSA, UNIOVULATA, TANDEMQUE iN ACHAENIA AUT DRUPAS MUTATA. 
SEMEN ERECTUM У. PENDULUM, PERISPERMIO СОР1080 FOETUM. — ARBORES FRUTICESVE VULGO OP- 
POSITIFOLII, EXSTIPULATI, SEMPERVIRENTES ET SAEPISSIME FRAGRANTES, FLORIBUS INDECORIS. 
Frores utplurimum  apetali, vulgo diclines, monoeci vel dioeci, rarissime andro- 
gyni, solitarie axillares, racemosi, cymosi vel cymoso-paniculati, panicula saepe dicho- 
tomo - scorpioidea; anthemiis ceterum modo axillaribus tuncque solitariis aut geminis, modo 
terminalibus, quandoque etiam e truncis annosis ortis, fasciculatis; BRACTEIS bracteolisque 
vulgo exiguis et. cito caducis, interdum amplis et involucri sortem flori suppeditantibus 
Periconium calyciforme et late apertum, v. urceolatum atque in fauce plus minus constric- 
tum et quidem velo angustissime pervio clausum, rarius capsuliforme, lanceolatum v. lage- 
nae speciem referens, jam integrum persistens accrescensque, jam contra supernam partem 
circumscissam ut calyptram cito dimittens; sEPALIS (dentibus, lobis) utplurimum minimis, nunc 
definitis, scilicet 4 decussatis, nunc numero variis (5—8 aut pluribus), semper in alabastro 
imbricatis, spiram contractam (nempe cyclum unicum v. plures contiguos) seu laxiorem, aut 
verticillos bimembres decussatim superpositos sistentibus, vulgo inter se inaequalibus aut vix ae- 
qualibus, internis tenuioribus et nonnunquam petaloideis, omnibus arescentibus v. accrescenti- 
bus, rarius caducis; cavernula perigonii glabra v. sericea, uniloculari v. septis anastomosantibus 
Monimiac. 40 
