299 MONIMIACEAE: CITRIOSMA. : 300 
acuminata, 7—9 centim. longa, 25—45 millim. lata, obsolete serene) d 
eroso-denticulata, denticulis alternatim inaequalibus, et in utraque pagina 
(postice autem densius) molliter tomentosa (tomento e pilis fasciculatis) 5 
costa venisque secundariis subtus prominentibus , reliquis tomento velatis; 
PETIOLO tereti, ecanaliculato (ut videtur), initio ob tomentum spissum quo 
totus obducitur nitide rufo, adultoque 12—20 millim. longo. ANTHEMIA 
utriusque sexus geminatim axillaria, patenti-demissa, petiolo vulgo breviora, 
totaque dense et breviter (dilute) rufo-tomentosa. MAsCULA 2—4-brachiata 
ramulis exilibus fragilibus ac densifloris, floribus exiguis brevissime pedi- 
cellatis. Periconium calyciforme, brevissime 5—-6-dentatum (dentibus trian- 
gularibus, obtusulis, erectis et utrinque tomentosis), nec non velo angusto 
(dentibus breviore) integro glaberrimoque in fauce auctum. STAMINA 4—6 
solitae structurae et brevissime exserta. ^ ANTHEMIA FEMINEA e pedunculo 
exili simplici aut vix partito et 2—6-floro. PERIGONIUM globoso-urceola- 
tum, dentibus majoribus et inaequalibus (utrinque tomentosis) coronatum, 
veloque in medio (angustissime perforato) obtuse tumente occlusum. CAR- 
РИМА 4—6 glaberrima; stylis in angustiis spiraculi brevissime coalitis, 
ultra liberis et divaricatis. Faucrus maturus rubet, teste ill. MARTIO. — 
Foliorum forma et vestitu nec non anthemiorum masculorum habitu Ci- 
triosmam cujabanam Mart. imitatur. | Specimina mascula adumbrata 
nonnisi fracta et partim corrupta suppetunt. (Herb. Mus. Par. Monac. 
et Berolin.) 
Crescit inter sara humentia in sepibus montium tractus Serra 
d' Estrella Oct. Nov. florens: Weddell: in prov. Minarum ad Gaspar 
Soares: Sellow ; in silvis caeduis (Capoés) prope Ytu, prov. S. Pauli, 
Januario florens: M. 
Т. CITRIOSMA RUFICEPS Tur. ramis subtetragonis initio rufo- 
velutinis, postea sordidis et punctato-asperulis ; foliis oppositis, ova- 
tis, breviter acuminatis, eroso-derticulatis, utrinque velutino-tomen- 
tosis, novellis nitide rufis; petiolo rufo, tereti; pedunculis (femi- 
neis) brevissimis, erectis, 1—3-floris; perigonii rufi lobis 5—6 
amplis ovatis et tomentosis; veli ostiolo e duplici canaliculo; sty- 
lis 5—8 liberis, divaricato-exsertis. 
Citriosma ruficeps Tul. in Annal. Sc. Nat. vol. cit. 34, et 
in Arch. du Mus., ҮШ. 321. 
Frutex dioecus, namis subtetragonis, novellis tomento molli, tenui 
brevi (velutino) nitideque rufo obductis et coma similiter nitide rufo-velu- 
tina terminatis (inde plantae nomen), adultis sordidis partim glabratis et 
pilorum (fasciculatorum) sedibus prominentibus nonnihil punctato-asperatis. 
Foura opposita, ovata, breviter et anguste acuminata, basi rotundata aut 
vix cuneata et quandoque nonnihil inaequilatera, tenuia, parce ut videtur 
glanduloso-punctata, 7—10 centim. longa, 4—5 centim. lata, eroso-dentata 
(dentibus inaequalibus, sinubus latis et obtusissimis), et utrinque pari modo, 
nempe molliter breviter et laxiuscule, tomentosa (pilis fasciculato-divari- 
catis); venis subtus prominentibus, exilibus; рктїоо 10—15 mm. longo, 
tereti, ecanaliculato, gracili, velutino-tomentoso nitideque rufo. ANTHEMIA 
feminea (quae sola suppetunt) geminatim ut solet axillaria, petiolo quasi 
duplo breviora, tota rufo-velutina , singula e pedunculo gracili erecto et 
apice 1—3-floro, floribus singulis pedicello exili 3—5 millim. longo sufful- 
tis. PERIGONIUM obconico-calycinum, extus saturate rufo-velutinum, limbo 
amplissimo e lobis 5— 6 subaequalibus, ovatis, obtusis v. acutulis , patulis, 
utrinque tomentosis et velo similiter vestito continuis coronatum, velo ipso 
in medio (glabro) tumente pulviniformi et introplicato tubumque brevein 
et reconditum fingente. CARPIDIA 5-8 glaberrima et glandulis scatentia; 
STYLIS linearibus, liberis, breviter exsertis et divaricatis. — Foliorum forma 
et vestitu ad Citriosmam  estrellensem modo descriptam accedit, sed 
propter perigonii lobos Citriosmam Apiosycen Mart. vel C.pellitam Tul. 
infra depictas potius imitatur. (Herb. Mus. Berol.) 
Provenit in Brasilia meridionali, eamque primus reperit Sellow. 
Cfr. Herb. Kunth. (H. A.). 
8. CITRIOSMA APIOSYCE*) Marr. ramis hornis molliter to- 
mentosis, foliisque amplis, oblongis v. oblongo-lanceolatis, acuminatis, 
acutis, basi attenuatis rotundatis aut quidem subcordatis, obsolete 
Ж) Apiosyce ab amis, pyrus, et тух, ficus, derivatur. 
et vage crenatis v. integerrimis, petiolo longo gracili; anthemiis 
brevibus, molliter tomentosis, masculis repetito-dichotomis (ramu- 
lis patenti-divaricatis), femineis paucifloris. 
Tabula nostra LXXXII. Fig. I. 
Citriosma Аргозусе Mart., in Herb. et Sched. Mus. Tul., 
in Ann. Sc. Nat., loc. cit. et in Arch. du Mus. VIII. 322., tab. 
XXVIII. 
Евотех dioecus, bimetralis, parce ramosus et suaveolens. Rami 
foliiferi teretes, pennae anserinae crassitie, medullosi, pilis fascicu- 
latis brevibus et rariusculis obsiti ideoque hispiduli. Forra decus- 
satim opposita, internodiis longis discreta, petioloque subtereti (sal- 
tem haud canaliculato), aequali ob tomentum densum brevissimum- 
que luteolo, 3—5 centim. longo, et erecto-patulo suffulta; limbus 
amplus, lanceolato-oblongus, 15—20 centim. et quod excedit longus, 
6—8 in medio latus, acutus v. saepius acute acuminatus, basi ro- 
tundatus et quidem a latere nonnunquam plus minus cordatus, sae- 
pius vero attenuatus, tenuis, utrinque et quasi pari modo velutinus, 
tomento enim brevissimo semper molli, rariusculo, in nervis autem 
densiori et saturatius fulvo-luteolo vestitus; acie quandoque inte- 
gerrima, saepius undulato-crenata, crenis (dentibus obsoletis) ob- 
tusissimis, integerrimis, nunc maxime inaequalibus, nune crebrio- 
ribus subaequalibus et vena vix protracta terminatis; nervis in pa- 
gina postica prominulis, laxis, exilibus. Anraemia utriusque sexus 
alaria, gemina, petiolo dimidio breviora ni etiam minora, сіпегео- 
tomentosa, semel, bis terve dichotoma, brachiis patentissimis; femi- 
nea simpliciora ac pauciflora; mascula in summis ramulis dense 
multiflora floribus minoribus et secundis. Marts perigonium urceolatum, 
sub apice in lobos 4—6 subaequales, breves, ovato-rotundos, obtu- 
sos aut vix acutatos, antice quidem tomentosulos patulosque divisum, in 
membranam vero glabram integerrimam brevemque ultra productum, et 
late hiascens, pariete interno glabro et glanduloso-punctato. Sra- 
MINA 6—10 brevissime exserta, glabra et inaequalia; ¥ILAMENTIS 
planis petaloideis et glanduloso-punctatis, externis lanceolato-oblon- 
gis, latioribus abrupteque apiculatis, internis quasi vittiformibus et 
apice acutatis, cunctis rectis et apice extremo introrsum antheriferis , 
ANTHERA cujuslibet staminis pallida, perexigua, ovata, 2-loba, valva- 
timque more solito dehiscente. FEMINAE perigonium crassius in lo- 
bos (sepala) 5—6 majores, late ovato-triangulares et acutos v. 
ovatos majores et obtusos, plus minus inaequales et utrinque to- 
mentosos, ultra faucem nonnihil constrictam, partitum , velamine 
faucis glabro; penetralibus in locellos plurimos per septa carnosa 
divisis, singulo 1-carpidiato; canripms singulis in stylum inferne 
piligerum (ipsis ob pilos rigidulos aureo-fuscis), superne exsertum 
glabrumque longe attenuatis; srvris prorsus liberis, sed in spiraculo 
perigonii constipatissimis. Bacca obovata s. pyriformis, cerasi ut 
videtur crassitudine, luteolo-tomentella, hine et illinc ob fructus 
contentos protuberans, et in apice scrobiculato perigonii segmentis 
haud mutatis ornata, tandem varie finditur et modo irregulari ex- 
panditur. Nuculae s. drupae colorem caesio-cinereum maturae in- 
duunt. SEMINA et PUTAMEN osseum quo singula involvuntur struc- 
turam solitam una exhibent. (Herb. Mus. Par., Monac., Vindob., 
Berol, Lessert. et Webb.) 
Arbuscula quae vulgo apud Brasilianos Cidreira audit, odorem ci- 
treum seu potius quasi menthae citratae vel melissae late grateque spargit. 
(Cfr. Mart. et Pohl. in Herb. cit.) Perigonium femineum, si nondum ma- 
turum adhucque integrum ex arbore decerpseris, quum in ventre's. сму- 
culo, tum in limbo, exsiccando contrahitur et corrugatur; illius parenchyma 
ovariaque glandulis odoris scatent. Exstat in phytotheca Lessertiana spe- 
cimen (ex Herb. Ventenatii) femineum foliis integerrimis panniferisque in- 
signitum, et a typicis nonnihil recedens. 
Frequens in agro Sebastianopolitano, m. Febr., Maio, Junio, Au- 
gusto, Sept., Octobri florens aut fructifera. In silvis m. Corcovado, 
in sepibus prope Tijuca alibique eam legerunt : St. Hilaire, Schott, Pohl, 
Mart., Beyrich, Gaudichaud, Luschnath, Gay, Vauthier, Weddell, Gar- 
dner. Prope Шћеоз pariter silvestris: Luschnath. Pl. Dryas. 
