335 АМТШЕЗМЕАЕ: HIERONYMIA. GEOGRAPHICA ET USUS. TABULAE EXPLICATAE. 336 
sim fulvo-tomentosa, mox glabrata et 4—5 mm. longa, calyce non 
mutato excipitur et stigmatibus 4 recurvis integris brevissimisque 
coronatur. PurAMEN osseum, extus rugoso-sulcatum, typicam stru- 
cturam praebet , saepissime autem monospermum evadit, ovulis 
tribus abortientibus. Semen maturum non suppetit. 
Oritur in Brasiliae tropicae prov. Sebastianopolitana, et in Minis 
circa Cazoeira do Campo cl. Claussenio obvia fuit. (Hb. Lessert.) 
Propter indumentum quo vestitur, stirpe haec ab antecedentibus lepi- 
diferis sine negotio distinguitur. 
ANTIDESMACEARUM GEOGRAPHICA , QUALI- 
TAS ET USUS. 
Antidesmeae quae ab Euphorbiaceis vix- legitime 
segregantur, in terris calidioribus veteris orbis abunde 
generantur; rarae contra, soliusque Hieronymiae si- 
guis decoratae, in America. tropica vigent. Plurimae 
statura insigniuntur, materiemque multimodis usitatam 
Dendrologia Brasiliensis quot quantisque prematur difficultatibus et 
hoc Hieronymiae genus probat. Licet enim arbores vastae in omnis im- 
perii provinciis tropicis inde a circulo Capricorni ad regiones Amazonicas 
usque haud ita rarae proveniant et ligni compage subtili sat firma egre- 
giam materiem subministrent, tam aedificiis quam utensilibus parandis, nihi- 
losecius tamen Botanicis diu latuerunt. Peregrinatores et truncoram alti- 
tudo et sexus separatio impedit, quominus absolutam fractificationis cogni- 
tionem facili negotio assequantur, immo v. cl. FRANC. FREIRE ALLEMAO, 
meritissimus in cathedra Sebastianopolitana professor a. 1848 contigit so- 
lummodo stirpis femineae characteres in “medium proferre. Nomen tupicum 
Urucurana jam primo post Brasiliam inventam saeculo innotuit, et signi- 
ficat: Віга, (Uruci) spuria (Rana) absque dubio de foliorum forma deri- 
vatum; quae illis Bizae quodammodo comparanda. In vulgi ore corrup- 
tum saepe Aricurana aut Uricana audit. Primus inter Lusitanos auctor 
celeberrimus, Gasp. SOARES DE Souza in libro a. 1587 conscripto, Noti- 
cia do Brazil, cap. 66 haec hibet: «Urucuranas sunt arbores praealtae 
et crassae, lignum praebent colore carnis infumatae, ponderosum › in aqua 
fundum petens, quod vermibus resistit, inde usui vario accomodatur » pro 
trabibus, cantheriis, fulcris, tabulis, in construendis aedibus, molendinis, 
navibus.» Materies haec colore variare videtur, nescio an pro loco, sexu 
aut specie, nam lignarii Urucurana vermelho, гохо et pardo distin- 
guunt. Inter arbores Dryades aut Dryadi - Najades, omnes, ni fallor, 
praebent. Ex Antidesmatum cortice fibroso qui, prae- 
ter notissimum Ewphorbiacearum complurimi morem, 
succo lacteo non scatet, funes quandoque parantur. 
Folia propter saporem acidum, instar Acetosae no- 
Stratis, ad olera condienda Indis adhibentur. Drupae 
pulpam item acidulam sed parcissimam largiuntur, пес 
pluris quam Berberidis fructus valere diceres, licet 
apud Indos magni aestimari perhibeantur. Тог. 
species huc usque cognitae numerandae sunt, et in prov. Sebastianopolita- 
nae sylvis montanis individuorum numerum inter alias arbores offerunt 
haud spernendum. У. cl. Миси. DE FRIAS к VASCONCELLOS, rerum fore- 
stalium praefectus (v. Gazeta offic. do Imperio 1846. Oct. 1. n. 26.) in 
sylva, quae editiora monte Corcovado latera obumbrat, ubi canalis, quae 
Encanamento das Paneiras audit, fonti Carioca jungitur, omnes arbo- 
res nobiles (Madeiras de Ley) consignavit et in area 900 orgyarum 
(hexapod.) eas commixtas invenit modo sequenti: Urucurana (Hierony- 
mia alchorneoides All.) arbores 8, — Merendiba roxo (Terminalia) 
1, Merendiba bagre (Terminalia januariensis ‘D. С.) 6, — Cange- 
rana (Cabralia (Trichilia Vell.) Cangerana) 35, — Catucahem v 
Coxicahem (Rhopala) 20, — Ubatam (Astroninm fraxinifolium 
Schott.) e oe Cedro (Cedrela brasiliensis St. НИ.) 1, — В8аросаја. 
‚СГесу из polygama Allem.) 5, — Ipé (Tecoma) 3, — Cam undahy 
Sicopira (Bowdichia) 9, — Camundahy (Bowdichia?) 21, — 
Angelim tinto (Andira rosea Mart.) 3, — Oity (Artocarpea,. Soa- 
| rexia nitida Allem., Pleragina Arr.) 1, — Guarabü (Peltogyne Gua- 
“тай Allem.) 1, — Oleo (Myrocarpus Allem.) 1, — Canella merim 
Nectandra) 1, — Tapinhoam (Silvia Navalium Allem.) 4. Inter 
has arbores crassitie (et aetate) eminebant Urucurana, Merendiba et 
Cedro. . MARTIUS: 
TABULAE ANTIDESMEARUM. 
Tab. LXXXVII. Hieronymia alchorneoides, pag. 832, fem. Spe- 
Š cimen Hilarii. | 
LXXXVIII. Hieronymia alchorneoides; mas. Specimen Айешаш. 
- Icon floris masc. quoque а ALLEMANO communicata, | 
Tab. LXXXIX. Hieronymia Blanchetiana, pag. 333. 
LXXXX. Hieronymia ferruginea , pag. 884. а: Ж 
" 
B 
Sigla 
1. Flos masculus aut femineüs. 2. Granula pollinis. maxime aucta. 
8. Ovarium gravidum. ' | 
4. Fructus vix maturus, integer, calyce persistente stipatus, 7 ы 
5. Fructus maturus, sarcocarpio за hinc detracto, calyce autem, disco 
pedicelloque dimidiatis. : | 
6. Alter а vertice, septo Contrario, dimidiatus; loculus uterque semen 
perfectum fovet, | | 
7. Fructus dissectus, uno autem loculorum abortiente, 
8. Idem transversim et in parte quae foraminibus ossiculi externis simul- 
. que fenestris mediis respondet, partitus. 
9. Fructus secus dissepimentum fenestratum a summo dimidiatus ; paren- 
chyma fibrosum et vasculiferum , pedicello continuum, quo putaminis 
Icones а v. cl. Canoro Тотланк, Dr. Med. Lutetiae Parisiorum, A. 
11. Idem a latere cóntrario visum foramen monstrat. 
12. Alterum a summo pari modo ac iu fig. 9 dimidiatum; parenchyma 
centrale nutritium item amotum est. 000 
18. Calyx fructifer desuper et a latere visus. | 
14. Antherae a ventre et a latere visae, ante (n) et post (e) anthesin 
(tunc reversae). я | 
15. Discus et 16. rudimentum pistilli. 17. Semen. 
18. Stipulae. 19. Lepides in. folio et in petiolo, varia magn. 
d Ramus florifer plantae masculae. 
$ Femina florifera. © m. Femina fructifera. 
D. Diagramma floris masculi. 
||. Pars a summo dimidiata. `= Pars transversim secta, eae 
Figurae analyticae omnes plus minus auctae sunt, indicante signo 
solito +. : - 
D. 1858 et 1859, adumbratae sunt. Tab, 88. Monachii, duce Martio. 
нии. 
\ 
) 
