” 
385 
4.2.2. 
үгү Brasiliae false adscriptae. 
(Sect. Gireoudiae.) 
Characteres sectionis Gireoudiae sunt: 
- 
FronEs Masc. бЕРАТА 2. РЕТАТА O v. rarius 2. ` STAMINA 
toro subconvexo inserta, riLAMENTIS basi submonadelphis; ANTHERIS 
ovatis v. oblongis, filamento longioribus, obtusis. FLORES FEM. 
Lost 2. 8түтл 8, basi connati, superne capitellati v. lunato-bilobi; 
lobis obtusis, brevibus; fasciis papillarum basi externa loborum 
continuis, inde subspiraliter extensis. Оулвшм 8-loculare. Pra- 
CENTAE bipartitae, undique ovuliferae. CarsuLA inaequaliter 3-alata, 
stylis persistentibus coronata, rarius stylis tarde orbata. — Sur- 
FRUTICES Mexicant v. Centro- Americani: caure saepius car- 
noso; FOLIIS longe petiolatis, pellati- v. palmalinerviis ; sTIPULIS 
amplis. — Genus Gireoudia Klotzsch Begon. 84. 1. 7. f. C. 
BEGONIA PHYLLOMANICA Mart. Index sem. А. Monac. 1852. 
caule ramisque scabriusculis, glabris, praeter folia interdum inno- 
vationibus foliaceis passim onustis; foliis oblique ovato-acuminatis, 
cordatis; lobo inferiore ample rotundato; palmati-7-nerviis, in- 
aequaliter duplicato- dentatis, ciliatis, superne glabris, subtus ad 
petiolum petiolisque passim pilosis; stipulis lanceolatis, acuminatis, 
persistentibus; pedunculis folio longioribus, passim squamoso-pilo- 
sis; bracteis lanceolato -acuminatis, caducis; fl. masc. sepalis late 
avalibus; petalis nullis aut unico; fl. fem. praeteolis lineari-acumi- 
natis, fugacibus; lobis 5; capsula basi obtusa, alis rotundatis, ma- 
jore laterali, ovato-rotunda. . | 
Tabula nostra XCIX. Fig. ПІ. et Tab. С. 
_ Begonia phyllomaniaca Mart. in Hook. Journ, 1852. 206. et 
tn Ann. sc. nat. Ser. Ш. XIX. 366. | | 
| Media inter. Begoniam (Gireoudia) manicatam et Beg. (Knese- 
4 beckiam) incarnatam, хаг. papillosam; propior tamen priori. An ex va- 
riationibus bractearum florumque planta hybrida aut cultura deformata? 
= Begonia phyllomaniaca Mart. in hortis frequens, Brasiliensis 
aut’ Guatimalensis dicitur, sed species omnes sectionis Gireoudiae 
Brasiliae exules; in America centrali et Mexico frequentes crescunt ; 
ideo verisimiliter Guatimalensis. A. DC. 2) 
“ 
FauricuLUs erectus, 2—8‘, ramosus. Cauris basi fere polli- 
cem crassus, epidermide cinerea tectus, uti rami virides, teretes, 
nodis nonnihil intumidis, glabri, parce scabriusculi pilis subulatis | 
albidis, ubique (frequentissime circa nodos) promens nAMENTA s. folia . 
suecedanea (vel bulbillos adventicios) numerosissima, ita ut inter- 
dum tota superficies iis obtegatur. De his infra fusius agemus. Еола 
oblique cordata, ovato- acuminata, inaequaliter duplicato - dentata, 
piloso-ciliata, 4—5—6 poll. longa, crassiuscula, supra nitida gla- 
bra, subtus, pallidiora aut (uti in margine.passim supra) rubentia, 
palmatinervia, pilis albidis subulatis (qui rarius ramentorum natü- 
“таш affectant) in. nervis et frequentius ibi ubi petiolus in lami- 
nam abit adspersa. Ретюшм fere teretes, 2 — 3-pollicares, pas- 
sim pilosi. SriPULAE fere triangulares, acuminatae, ‘tenuiter mem- 
branaceae , primum pallide virides patenti-revolutae , marcescen- 
tes fuscae, saepe erectae et diutius persistentes.  INFLoREsCEN- 
тїл e superioribus foliorum alis, erecta, bis vel ter dichotoma 
cum flore solitario in medio. PrpoNcuLUs 8—4 poll. longus et РЕ- 
-DICELLI teretes, glabri. Вваствле ad imas divisiones, „stipulis 
similes sed paullo minores, facile defluunt. ВВАСТЕОГАЕ (quae ideo 
fiunt lateralium florum bracteae) breviores et angustiores , 1апсео- 
latae, acuminatae, primum concavae et flores involucrantes. FLo- 
RES masc.: ЗЕРАГА lato-ovata acutiuscula aut fere orbicularia ob- 
tusa, rosea, 4 liu. longa. Perata triplo minora, obovato-lauceolata, 
saepe utrumque aut alterutrum deficientia. "STAMINA circiter 24, 
flavida, e toro brevi subaequilonga, riLAMENTIS subulatis. ANTHEBAE 
his duplo longiores, ovatae aut ovato-oblongae , connectivo amplo, 
loculis antice spectantibus in superiore connectivi regione subim- ” 
Begoniac. 
BEGONIACEAE: BEGONIA (GIREOUDIA). 
mersis rima brevi hiantibus. Рогге ellipticum, longitudinaliter 
bisuleum in sulci medio mamillatum. Quam plurima vero stamina 
non rite evolvuntur, cassa sunt, compresso-clavaeformia, solida, e 
compage cellularum irregulariter hexagonarum constant absque 
loculis et polline. FLORES FOEMINEI quam masculi paullo majó- 
res, pariter rosei. Arar in ovario et capsula obovata inaequales, 
maxima superne rectangulo-truncata. Lom ovati, obtusiusculi, de. 
capsula decidentes. Sryrı longius stipitati, stigmatibus lunatis, fas- 
cia papillarum simplici, Carsura (quas vidi non plane maturae, 
altae 4 lin.) trilocularis, placentis bipartitis. Ѕеміма immatura (non 
foecundata?) fere cylindrica extremitate basilari tamen nonnihil 
angustiora, ad hilum orbe cellularum coronata, cellulis testae in 
corpore lineari-oblongis, versus extremitatem superiorem minoribus 
quinque- vel sexangularibus. Marr. 
Овв. Species, quam descriptione et icone hic illustramus, primum nobis 
innotuit in horto R. botanico Monacensi, qui eam (circa annum 1848) e 
horto quodam Hamburgensi айопутат et tamquam Brasiliae indigenam 
acceperat. Cujus tetrae incolam non esse, sed verisimiliter Guatimalensem 
cl. Dk CANDOLLE suspicatur. Speciem esse non legitimam, sed hybridam 
e duarum Knesebeckiarum bulbilliferarum eonnubio ortam, b. KLOTZSCH 
conjecit (Begoniaceen- Gattungen etc. p. 9:), et innumerorumf foliolorum 
proventum, cui nomen pkyllomaniacae debetur, eo explicavit, quasi stirps 
hybrida ideoque sexus munere orbata alio modo, bulbillis nimirum folioli- 
formibus per caulem ramosque дейза grege propullulantibus, propagationi 
satisfaceret. Hanc opinionem in medio relinquo, nam hybrida natura stir- 
pis mihi nondum certorum parentum indicatione comprobata est, et si in 
hortis facillime alio opere, nec sexuali, propagetur, neglecto semine, eo 
nondum evincitür, eam a foecundatione plane abhorrere; utriusque enim sexus 
flores vix uno eodemque, tempore aperit, dichogamica autem foecundatio 
in caldariis difficiliter operatur. Quodsi tamen vere constitueretur hybrida 
proles, non e Knesebeckiarum conjunctione ortam crediderim , sed potius 
Gireoudiarum, quarum sectioni, recte monente ill. ALPH. Юк CANDOLLE, 
et habitu et floris fructusque structura convenit. Rarissimum sane, et, 
quod sciam, unicum foret exemplum , dum species duae in axillis bulbillos 
solidos proferentes hybrido connubio ita afficerentur, ut illarum proles 
pro bulbillis axillaribus solidis et quasi clausis, organa produceret super inte- 
š grum caulem et ramos (raro supra folia)*) habitu foliaceo et diutius persi- 
| stentia (quasi folia adventicia үу. succedanea), aut raro casu vel humana indu- 
stria decidentia, et tunc bulbillorum more se propagantia. Liceat haec or- 
gana, quae subinde immensa copia totam caulis superficiem dense obducentia 
admirationem movent, cum ramentis comparáre, qualia in multis Algis 
(e. g. Sporochno, Sphacelaria, Chondro, nec non in Chara) occurrunt. 
In una vero stirpe simul inveniuntur (cf. tab. XCIX. f. III. sub 15.) et figura 
et magnitudine quam maxime diversa: alia novella albida, calceiformia (a) 
: simplicia aut e sinu repetita, aut malleiformia vel bicrura (8), aut subu- 
lata (y) ; Alia (д) adultiora e basi tereti purpurea sursum in laminu- 
lam viridem 9vatam, raro integerrimam , plerumque dentatam dilatata; 
alia (=) folii formam -habent tota viridia, plana, margine vario modo 
dentata yel dentato -lobata, basi lata et incrassata sessilia, alia (2) deni- 
que ejusdem figurae et longius pedicellata. In caulis et ramorum super- 
ficie, quae cellulis tabularibus angulosis Constat passim sparsae inveniun- 
tur glandulae globosae aut ellipticae tandem purpureae et fuscae; aliae 
s. d. miliarés constant cellulis pluribus in orbem compositis Multo fre- 
quentius vero glandulae (7) globosae aut ellipticae ex unico utriculo pen 
stantes, primum diaphanae dein flavidae et opacae fuscidulae aut nigri- 
cantes, super illa ramenta dispersae sunt, praesertim in dentium apice soli- 
_ tariae aut nonnullae conglobatae. In. multarum Filicum , е. g. Asplenii 
foecundi, Polypodii effusi squamulis pariter obviae sunt. Indagans vero 
horum ramentorum evolutionem invenies prima stamina esse squamulam 
albidam plerumque concavam aut quasi calceiformem sursum bidentatam, 
quae aut emarcida (dum tenuior fuerit) et fuscidula -tandem delabitur, 
aut, dum crassior, persistit, cruribus saepe in foliaceam compagem — 
tibus, aut e sinu suo novella folíola promentibus, ita at omnis fabrica 
gemmulam supra apertam exhibeat. In hac.stirpe igitur natura operatur 
ж) Silentio non transeundum puto, quod cl. Car. МАвкіл, Prof. "- 
nacensis, mihi tradidit, se Turici in folis ejusdem plantae ibi B. 
(Gireoudiae) manicatae nomine cultae bulbillos observasse cum 
| nostrae stirpis convenientes. 
94 
