401 
(6—8 insimul) verticillatis constant. BRACTEAK €oriaceae de more coalent: 
° , 
inferiores acutae sunt, supremae autem omni dentis s. limbi vestigio, ut 
destituuntur; axillis fulvo - tomentosis. 
solet , Vertici primum dense 
(5 — 6 simul) superpositi spicas ovato-acutas etsi lineares constituunt. 
Fronks uniuscujusque nodi s. verticilli stipatissimi admodumque sessiles, 
pilos fulvos inter se admittunt. MASCULI ex perigonio obcopico recte trun- 
cato et polygono, antheraque centrali alte 2-fida (lobis subglobosis, rima- 
tis), triplici serie circinatim ordinantur, pilis parcis immistis. FoRMINEI 
paucissimi e perigonio primum minimo, ovato, utrinque acuto clausoque, 
coronam unicam masculis superpositam et pilorum copia velatam sistunt. 
(Flores nondum explicati tantummodo suppetunt.) 
. Addimus hujus speciei iconem in tabula nostra CII. Fig. l., mutua- 
tam e Hook. Journ. of Bot. and Kew - Gard- Misc. VIII. t. 2. et 3. 
Descriptio stirpis a cl. BENTHAMIO confecta in pag. 357 ejusdem libri exstat. 
Crescit ad ripas fluvii Rio Negro prope S. Gabriel da Cachoeira, 
prov. do Alto Amazonas: R. Spruce n. 1923. 
B. Venulis planis. 
2. GNETUM THOA В. Br. scandens monoecum ; foliis ovato- 
ellipticis acuminatis; florum verticillis in.spicas interruptas con- 
fertis; spermodermio pilis prurientibus scatente. 
Gnetum Thoa Rob. Br. in Philippi King Itin. australasico, 
П. 555. Аа. Brongn. in Duperr. Itin. bot. Phaner. І. 12. n. 5. 
Tul. l- c. 114. 
Gnelum urens Blum. Nov. Fam 32. Endl. Syn. Сот. 
252. 264. (floris fem. fig. analyt.). 
Thoa urens Aubl. Pl. Guyan. II. 874. 1. 336. 
Квоткх scandens et glaberrimus, trunco, docente AUBLET!O, circiter 
decempedali, crassitudine autem semipedali, e materie albida, laxa et hu- 
more aqueo scatente, corticemque rugosum, rimatum ас gummifluum in- 
‚ duente; ramis divaricato-oppositis , teretibus , interrupte crasseque nodosis 
et pro parte longe flagelliformibus (internodiis enim quandoque spitha- 
maeis). КОГА ovato-elliptica, breviter acuminata, 7—10 centim. et quod 
excedit longa, 4—5 lata, basi rotundata, coriacea, superne avenia nitida- 
que, subtus vero exiliter venulosa (venis praeter costam imimersis), inte- 
gerrima , petiolo vix centimetrum longo utuntur.  ANTREMIA structuram 
notam obtinent, e spicis autem fiunt abbreviatis verticillisque numerosis 
contiguis, inde speciem cylindrico-annulatam s. torosam assumunt. Nodus 
florifer crasse disciformis, cupula excipiente integer velatur, totusque 
tomento erecto fulvo densissimo et floribus paucis immisto tegitur. FLO- 
RES masculi et feminei minimi solitoque macriores sunt. FILAMENTUM An- 
theriferum apice bifidum ANTHERAE lobos globosos alium ab alio nonnihil 
dividit. Intra subexsucca seminis maturi tezumenta latent pili prurientes; 
nucleus autem editur (cfr. Aubl. op. cit.). : 
Viget in Guyana gallica: Mélinon n. 84. 
audit. 
Vernacule Thoa 
OssERV. Gneti alterius (verisimiliter e terra Paraénsi Brasiliae bo- 
realis) praecedenti super foliis, еб Gneto amazonico nostro, infra descripto, 
de floribus proximi , specimen fructiferum in herbario Musei Parisiensis 
exstat, magis autem mancum quam ut adumbrationem ejus proferre valeam. 
C. Venulis impressis. 
3. GNETUM LEYBOLDI Tor. monoecum glaberrimum; foliis 
amplis late ovatis vel ovato-ellipticis vix acutis aut brevissime acu- 
minatis, basi rotundatis, coriaceis, utrinque laevibus: venulis po- 
stice laxe reticulato-impressis; panicula laxa divaricata; spicis pe- 
dunculatis; verticillis contiguis minimis; nodis floriferis inferne ste- 
rilibus et tomentosis; floribus quadantenus exsertis et anguste су- 
lindricis. Е 
Tabula nostra СТИ. CIV. 
Gnetum Leyboldi Tul. in Ann. d. Sc. nal. IV. Sér. X. 115. 
Gnetum dioicum Leyb. in Herb. Mart. (pro parte, planta 
scil. antherifera). 
AnpUscULA (docente Ш. Martio) glaberrima, ramis tornatis 
et crasse nodosis. Fora ut solet decussata, formam late ovatam 
У. ovato-ellipticam , acutiuseulam aut brevissime acuminatam, basi 
autem rotundatam obtinent; 12—20 centim. longitudine et 7— 10 
latitudine aequant; crassa sunt (exsiccata coriacea) nec non utrin- 
Gnetac. 
GNETACEAE: 
GNETUM. 402 
| que laevia et nitida; venis praeterea antice planis omnibus et im- 
| mersis, secundariis autem (exilibus, paucis et maxime distantibus) 
| cum costa postice prominentibus, tertiariis contra ab eadem pagina 
reticulato-impressis signantur, petioloque valido vix centrimetrali et 
late canaliculato singula fuleiuntur. ANTHEMIA patentissima e pedun- 
culis 2—3 contigue in eadem axilla superpositis, 7—10 centim. longis, 
gracilibus, interrupte nodoso-articulatis, et spicas pedicellatas 2—3 
centim. longas e nodis agentibus singulatim constant. Bracrear de 
more geminatim connascuntur; primariae in dentem acutum pro- 
ductae demittuntur, secundariae autem quae scilicet nodos florige- 
ros fovent, calycem obverse campaniformem et saepius integerri- 
mum fagunt. Уевтіспіл in singulis spicis contigui sunt; nodi 
s. receptaculi floriferi (obconici) pars inclusa sterilis est, tomen- 
tumque rasum et dilute fulvum induit; pars autem superior pilis 
longioribus et saturatioribus vestita, flores utriusque sexus de spe- 
cie consimiles, pariter exiguos, anguste cylindricos, obtusosque 
confertim exserit. Тхуотосвом s. perigonium masculum poro mi- 
nimo oblique (extrorsum) dehiscit, sramivisque lobos 2 globosos 
et contiguos brevissime exstantes tradit. Fronrs feminei, masculis 
nonnihil graciliores et interiores, e triplici tegmine tenuiter mem- 
branaceo, nucleoque pallido et carnoso, ut decet, singuli struun- 
tur. Dmnura crasse obovato-elliptica et obtuse papillata, pollicem 
longitudiue excedit. 
Gnetum dioicum Leyb. typum hunc simul et sequentem, fortassis 
haud immerito, amplectitur; flores autem utriusque sexus, cl. LEYBOLDI 
pace, in verticillis praecedentis una generantur, praetereaque bene multa 
discrimina hos inter verticillos androgynos contiguos, et verticillos mere 
foemineos distantesque Gn. amazonici Tul., quod ad bractearum et nodi 
floriferi structuram attinet, animadvertuntur. Flores feminei Gn. Leyboldi 
post masculos explicantur; imperfecti tantum suppetunt. 
Habitat in silvis primaevis udis Brasiliae borealis circa Ega, 
Japura et Nogueira prov. do Alto Amazonas, Novembri florens, De- 
cembri её Januario fructiferum: M. Тһоа vulgo dicitur, ob fructus 
sanguineos. (Твой v. tuá tupice significat sanguinem.) 
.4. GNETUM AMAZONICUM Тот. dioecum; foliis amplis 
ovato-ellipticis brevissime acuminatis coriaceis, postice reticulato- 
granulosis; paniculis laxissimis; bracteis de specie discretis perexi- 
guis lunulato-reflexis; verticillis paucifloris remotis; ovuli tubulo 
interno perquam exili vix exserto et integerrimo. 
Tabula nostra CII. Fig. 11. Cspecim. Junius). Tab. CV. CVI. 
Gnelum amazonicum Tul. in Ann. d. Sc. nat. IV. Sér. X. 116. 
Gnetum divicum Leyb. in Herb. Mart. (pro parte, stirps 
nempe fertilis ). 
Thoa urens Pipp. Herb. пес Aubl. 
Frurex undique glaberrimus, gams teretibus, articulatis et 
in nodis (remotis et solubilibus) maxime incrassatis. Forra late 
ovato-elliptica, brevissime acuminata nec longius basi cuneata, hinc 
12—16 centim. , illinc 7 — 10 metiuntur, admodum coriacea sunt 
et in petiolum validum alte canaliculatum et semipollicarem con- 
sistunt; costa superne impressa, postice autem cum venis secunda- 
riis (paucis et remotissime alternis) prominente, nervis reliquis 
impressis densequé reticulatis; pagina antica laevi et nitida, aversa 
e contrario (folio exsiccato) minutissime reticulato-granulosa. Pa- 
NICULAE (feminae solae suppetunt) axillares, solitariae у. super- 
posite et contigue geminatae, laxe et divaricato-ramosae evadunt, 
ramis oppositis et exilibus. ВВАСТЕАЕ omnes brevissimae refe- 
ctuntur , principes ovato-acutiusculae sunt; quae autem singulos 
vertieillos lunulatae stipant, vix conspicuae et ab invicem discretae 
consistunt nec cualent. Frores (feminei) oppositi, terni v. qua- 
terni (verticillis distantibus), admodum sessiles (patentissimi) et 
glabri, pube ferruginea parca et brevissima axi insita cinguntur. 
Caryx ovato-acutus, angustissime pervius, e pariete crassissimo. 
OvurLux lineari-conicum, de more sessile, orthotropum, erectum 
ac prorsus liberum, extus ТЕ6МІМЕ dimidium calycem aequante in- 
tegerrimo truncatoque, intus autem MEMBRANA tenuiori, in tubum 
‚ 57 
