437 
a duce hoc certissimo salutem exspectantes; sed illud, quam- 
quam quidem cautum scrutatorem fallere nequeat, attamen multis 
de quaestionibus gravissimis judicium ferre non potest. Quod in eo 
nititur, ut saepius illae partes, quarum de natura quaeriiur, haud 
adeo ab invicem solvantur, ut qua opus est certitate distingui 
queant; accidit etiam, ut ab invicem quidem discriminentur, neque 
vero illo tempore vel eo stadio, quo omne disquisitionis momen- 
tam continetur. Ubi autem illae difficultates non adsunt, ipsius or- 
gani qualitate et constructione angustiae parantur: qua de re infra 
loquemur. | 
Quae quum ita sint, ut neque mera organorum cum aliorum 
ordinum analogis collatione, neque mera illorum in variis evolu- 
tionis stadiis observatione omnia eluceant, quibus innitamur: in 
studiis illis conjunctis et inter sese et cum cauta teratologia unica 
spes posita videtur. 
I. DE FLORIBUS MASCULIS. 
Facile persuademur, unamquamque squamam antheriferam in 
amento masculo Coniferarum unicum esse et verum folium meta- 
morphosi mutatum, simplex igitur stamen. Quae sententia mul- 
tiplici experientia constituta est. Haud raro enim talia folia formas 
induunt in folia frondosa aut in bracteolas transeuntes, quod in 
Podocarpets et Cupressineis ipse observavi, in Araucariae amen- 
tis monstrosis cl. Scnacat ') notavit; porro in Abiefinearum amen- 
tis androgynis loco squamarum exteriorum, quae pro veris foliis 
nempe bracteis sunt habendae, stamina inventa sunt*); denique 
quoque evolutionis historia probatur >), squamam antheriferam а 
prima juventute simplicissimam et liberam ex axe proficisci, itaque 
prorsus ac folium simplex sese habere et nullo modo, ut interdum 
creditum est, e complurium partium coalitione conflari. Mitto haec 
jam extra dubitationis aleam posita. *) 
Quum autem organa foliacea omnia fructificationi 
inser vientia, siquidem in axe simplici sunt collecta*), 
uni eidemque flori rite adscribamus: sequitur, aliis foliis 
floralibus in amenti axe deficientibus, simplex amentum stami- 
nigerum unicum sistere florem masculum. Шат inter- 
dum, ut in Podocarpo, Тахо etc., prophylla sive bracteolae prae- 
cedunt, 
Hac vero simplicissima amentorum masculorum formatione 
Coniferae omnes non sunt adstrictae, sed ramosa quoque amenta 
offerunt ( Podocarpi spec., Cephalotarus, Cryptomeria cet.), quo- 
rum partes singulae singulis bracteis sustentae in amentum com- 
positum coactae, non florem sed inflorescentiam amentifor- 
mem exhibent, Sana sane haec naturae interpretatio: nam ea in- 
florescentiae pars, quam pro flore singulo habemus, amento sim- 
plici, quale in aliis totum florem salutamus, omnino est congrua. 
1) Lehrb. d. Anatomie и. Physiol. П. 433. 
2) Cf. H. v. Монт, Verm. Schr. 45., DicksoN in Transact. Bot. Soc. 
_ Edinb. VI. (1860.) 418. а 
3) In Cephalotaxo ipse observavi. 
4) Cf. Don in Ann. Sc. nat. I. Sér. ХП. GRIFFITH, Itinerary Notes 
376. Н. v. Монт]. с., Ат. Braun, Polyembryonie etc. 242. Dickson 
1. с. 8силснт 1. с. IL 432. aliisque locis. — Opiniones contra- 
rias protulerunt praeter veteres botanicos: LiDLEY, Introd. I. Ed. 
247. П. Ed. 314. Veget. Kingd. 226. ZUCCARINI in Abh. Münchn. 
Akad. 1837. 794. et Сокрркат, Monographie der fossilen Coni- 
feren in Natuurk. Verhandel. van de holl. Maatsch. d. Wetensch. 
te Harlem, tweede Verzameling бе Deel. (1850.) р. 65. 
Ratione habita Cycadis femineae, accuratius forte dicamus, organa 
floralia, siquidem eodem tempore in eodem axe simplici sunt 
collecta, ad eundem florem pertinere. 
Conif. 
5) 
CONIFERAE: EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 
438 
Qua re stabilita, egregium ad Cycadcas transitum Damma- 
гае et Araucartac stamina praebent, tum connectivi forma inso- 
lita, tum antherae loculorum numero. Illos enim minime nudum 
esse pollen, ut existimabat LiNNAEUS ') et cujus sententiae argu- 
menta exposuit Ros. Brown’), sed veros constituere loculos pol- 
len includentes, jamdudum a cl. MiQcrLto °) demonstratum est. 
Docuit quoque ill. Mour*), numerum loculorum reliquis plantis 
phaenogamis insolitum ab indole staminea squamae non abhorrere 
et reliquas quoque notas in organum foliaceum simplex; quadrare. 
Simile quid in Gnelaceis. Ephedrae et Gnelo sunt antherae 
uniloculares, parvae, sessiles in apice axis floralis elongati *) (co- 
lumnae antheriferae) ; JWelwi/schiae autem, generi summopere 
memorabili nuperrime detecto °) triloculares exstant et filamentis 
basi tantum connatis sustentae. Insuper vero androeceum illud 
perigonio est cinctum gamo- уе! polypetalo, quare Gnetaceae per- 
fectiores. redduntur ac reliquae Gymnospermae. Ita Welwitschiae 
flores masculi (accuratius: spurie hermaphroditi) hexandri et peri- 
gonio 4-phyllo chlamydati indolem prae se ferunt in plerisque Phae- 
nogamis altiorum ordinum obviam. 
Il. DE FLORIBUS FEMINEIS. 
»De paucis botanicae morphologiae quaestionibus tot et tam 
variae opiniones propositae sunt, quam de floris vel inflorescentiae 
femineae Gymnospermarum structura. Qua de re difficillima opi- 
niones plus minus incertae et arbitrariae tempore priori esse debe- 
bant, quod accuratae perscrutationes nec formae perfectae nec ejus 
evolutionis institutae sunt; et revera, priusquam leges taxeos folio- 
rum et ramorum innotuerunt, quibus morphologiae basis firma data 
est, non potuit vera Gymnospermarum floris structura intelligi. ") 
Neglectis igitur plurimis veterum botanicorum sententiis (quas 
collectas invenies apud В. Brown *), ех iis duas tantum eligamus, 
quarum alteram protulit L. C. Васнаво, commentationis admirabilis 
de Coniferis et Cycadeis auctor celeberrimus. Is organa Gymno- 
spermarum, quae serius pro ovulis nudis sunt declarata, flores 
sistere calyce instructos et interdum insuper cupula auctos, partem 
centralem calyce inclusam ovarium effingere ratum habuit. Quam 
opinionem etiam filius Асн. Висндвр secutus contra Brows doctri- 
nam, quae dum libri laudati editio praepararetur in lucem prodie- 
rat, in nota defendit.") Recentiore vero tempore botanici prorsus 
eam refellerunt. 
Alteram sententiam complures veterum scriptorum stam fece- 
runt, qua ovulum (В. Вв.) pro pistillo habetur, ovulum centrale 
integumentis privatum includente. "”) 
Inclaruerunt animadversiones, quas de Gymnospermarum mor- 
phologia in appendice ad Кіхсп iter enuntiavit ill. Ros. Brown. '") 
1) Mém. de l'Acad. des Sciences de Paris 1775. 518. 
2) Verm. Schr. trad. germ. IV. 119. Кадет erat Enxpiacuxat sententia. 
Cf. Enchirid. 49. Gen. РІ. 71. 
3) Monogr. Cycad. 15. 
4) Verm. Schr. 56. . 
5) Cf. 8снлснт , Lehrb. d. Amat. u. Physiol. И. 436. 
6) Hoox. fil. in Transact. Linn. Soc. XXIV. 1. t. 1—14. Bot. Mag. 
t. 5368. 5369. 
7) CasPAnY, de Abietinearum Carr. floris feminei structura morpholo- 
gica oratio, Regiomont. 1860. et in Ann. Sc. nat. IV. Sér. XIV. 200. 
8) Voyages of discovery undertaken to complete the Survey of the 
western Coast of New-Holland, between the years 1817 —22. hy 
Parte Parker Kine. London 1826. 2. vol. 8. Appendix b. bo- 
tany p. 529 - 559. trad. germ. in Verm. Schr. IV. 77. (103.) 
9) Comment. de Couif. et Cycad. 203. 
10) Jam anno 1767. а Таку enuntiata. М. A. Acad. М. С. Ш. App. 453. 
11) L. c. 
> 4 
+ 
