439 
Strueturam pistilli sive floris veterum botanicorum simplicissimam 
et ovulis plantarum altioris ordinis consentaneam, atque pollinis erga 
nucleum rationem arguens, summa probabilitate demonstrat, orga- 
num illud esse ovulum nudum, unico aut duobus integumentis 
(calyce, cupula vel ovario auctt. vet.) instructum. Hane ob cau- 
sam squamam, in qua (sive ex qua) ovulum ortum duceret, pro 
carpophyllo pronuntiabat, quod hisce stirpibus non ut aliis clau- 
sum, sed apertum exstaret. 
Brows sententiam omnes fere botanici suam fecerunt et ho- 
dierno quoque die plurimi próbatam habent. Saepius tamen in 
describendis stirpibus neglexerunt, ut omnium partium characteres 
ad sanae morphologiae leges constituerent. Ita factum est, ut in 
optimos libros termini absoni, ut e. gr. ,,carpidium bracteatum“ 
ete. irrepserint.") Frustra in talem terminologiae cum morpholo- 
gia discordiam botanicorum animos advertere conati sunt ill. Зенље!- 
DEN’) et A. Ввлох. *) 
Recentiore vero tempore horum ordinum accuratiori termino- 
logiae operam impendere complures coeperunt scriptores, ut pro 
Gnelaceis cl. Tutasne'), Cycadeis cl. MigueL*). Dum autem 
CONIFERAE: EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 
іп Coniferis priorum errores evitare studerent, Brownn doctrinam 
immutatam statui non posse intellexerunt et plus minus ab illa de- | 
sciverunt, immo contra eam adversarii exstiterunt, ut cl. J. G. 
Acanpn *), А. Baaun’), Влил.ох*), Савраву *), РАВГАТОЋЕ " ), ipse ''). 
Longum esset, enarrare varias quae prodierunt sententias; ad illas 
tamen suo loco in hac nostra dissertatione recurrere liceat. 
Jam igitur ad naturae ipsius éxamen nos convertimus, ra- 
tione prima habita florum Cycadearum. Brevius de illorum natura 
disserere licet, quum res praesertim a viris cl. MiQukr '*) et Mont ?) 
fusius jam tractata sit. 
Comparato Cycadis femineae spadice ovuligero cum ejusdem 
stirpis fronde, persuademur, utrumque organum eandem indolem 
praebere, tum structura anatomica tum dignitate morphologica. 
Constat autem, frondem Cycadis verum esse folium (neque ut ex 
auctoritate MiQuELH. passim creditum est „rami scissi* qualitatem 
prae se ferre); quamobrem etiam spadicem pro organo foliaceo 
habeamus necesse est. Unicum vero spadicis a fronde discrimen 
(certe gravius) in eo est positum, ut pinnarum infimarum, quales 
in fronde exstant, in spadice locum obtineant organa quaedam ovulis 
plantarum altiorum ordinum structura et qualitate physiologica satis 
consentanea, Quum autem observationibus de metamorphosi numero- 
sis constitutum” sit, ovula, quae ex organis foliaceis (carpophyllis) 
ortum trahunt, eadem ratione sese habere ad Ша, ac folii frondosi 
`1) Cf. Ілхоткү Veget. Kingd., Expt. Syn. Conif., CARRIERE Conif., 
Ноок. Fl. Tasman. — Etiam 8снАсит, Lehrb. d. Anat. et Physiol. 
И. 432. sqq. 
2) Ann. Sc. nat. H. Sér. XII. 374. Grundzüge 2. ed. IL 332. 
3) Individuum 65. in nota. ` 
4) Aun. Sc. nat. IV. Sér. X. 110. et hac in Fl. Bras. fasc. XXXIV. 
sub Gnetaceae. ^ 
5) Prodr. Syst. Cycad. (1861.). 
6) Theoria systemat. plant. 318. 
7) Polyembryonie 243. 
8) Recueil d'observat. botaniques (Parisiis 1860.) 1. 1. et in Ann. Se. 
nat. IV. Sér. XIV. 186. 
9) L. supra cit. 
10) Ann. Sc. nat. IV. Sér. XVI. 215. 
11) Regensb. Flora (bot. Ztg.) 1862. 369. | 
12) Monogr. Cycad., Ann. Sc. nat. ІП. Sér. ІП. 193. IV. 78. вре | 
13) Abh. Münchn. Akad. 1832. 397. et Verm. Nchr. 195. Cf. etiam | 
{ 
| 
Karsten іп Abh. Вегі. Akad. 1857. 205. et Savi in Journ. H | 
| 
Nuovo Cimento (1560.) vol. ХЦ, fasc. mens. Nov. et Dec. || 
440 
(Laubblatt) dentes lobi pinnaeve sese babent ad laminae partem 
integram vel rhachidem'): nil impedit, quominus Cycadearum or- 
gana de quibus agitur pro veris ovulis habeamus; perspicue enim 
ex organo foliaceo pinnarum loco sunt enata neque discrimine quod 
essentiale dicas ab Angiospermarum ovulis distinguuntur. 
Inter spadices femineos Cycadzs et reliquorum Cycadearum 
generum formae transitoriae hucusque quidem non innotuerunt, 
attamen et structura anatomica et spadicis cum squama апшћег ега 
congruentia suadent (quam organi foliacei indolem prae se ferre 
jam supra exposuimus), ut in illis quoque generibus spadicem 
femineum pro organo foliaceo ovuligero pronuntiemus. 
Надие spadices feminei Cycadearum carpidia aperta effin- 
gunt atque ovula habent nuda. *) Unde sequitur, totos strobi- 
los Cycadearum florum simplicium dignitate gaudere. 
Hanc sententiam omnes fere botanici recentiores, quantum 
video, sequuntur, haud excepto cl. Miquenio, qui Cycadearum or- 
dinis sagacissimus investigator olim doctrinam prorsus alienam 
emiserat. ?) 
Florum Gnelacearum morphologiam b. Brong *) observationi- 
bus eximiis ornavit atque stabilivit. 
1) Cf. hac de re, quod exposuit cel. A. BRAUN in Polyembryonie 186. 
599. — Plerisque scriptoribus placet, ovulum e folio aut e folii 
parte (sive dente sive lobo) mutatis (per metamorphosin) produci. 
Contra hanc sententiam dubia quaedam movet A. Braun |. c. et 
aliam emittit doctrinam, qua ovulum gemmulae (foliaceae) natu- 
ram prae se ferat. Nolim incaute de difficili bac quaestione judi- 
cium facere: illud tantum cértum habeamus: ovula, quando e car- 
pophyllo proficiscuntur, locüm obtinere in carpidio, qualem alias 
dentes obtinent vel pinnae (sive ad marginem abeant, sive e media 
facie), et tamquam illa sese habere. 
Accidit, ut ovula in carpidii foveis immersa (Stangeria) vel illius 
compage obducta (Cycadis sp.) et ita inclusa offendantur, id quod. 
etiam in Araucaria et Sa ze-Gothaea intra Coniferas observatur 
(cf. adnot. ad characterem Araucariae) et quum ab Angiosper- 
marum ratione occlusion із ovulorum principio sit alienum, nil im- 
2) 
pedire potest, quominus illis Gymnospermarum nomen attribuamus. 
Monogr. Cycad. et in Ann. Sc. nat. |. c. | 
Rumphia IV. 1. t. 176. — Prorsus Вгоми observationes поп con- 
sentiunt cum Смғғітни eadem de re institutis et ab ill. LINDLEY 
in Veget. Kingd. p. 233., а cl. Нкхквкү in Trans. Linn. Soc. 
1859. 299. t. 55. 56. communicatis, GnirriTH. enim describit inte- . 
gumentum interius (Secundine Mirb.) longe post exterius (Primine) 
enatum, quum BLUME e contrario demonstret, interius diu ante 
exterius effingi. Non autem crediderim, b. BLUMIUM erravisse, quum 
figurae in tab. 176. Rumphiae ab ipso auctore delineatae, id quod 
protulit, evidentissime confirment, quod de GmirriTEEE tabulis mi- 
nime dicere possumus. Id enim stadium ovuli, quo omne momen- 
tum continetur, іп GurrrrrHu tabulis prorsus deficit; in altera vide- 
mus figura (t. 55. f. 10.) ovulum iutegumento unico praeditum, in 
"e autem quae stadium insequens refert (fig. 15. t. 55.), integu- 
mentis duobus vestitum , nullo transitu intermedio , ita ut dijudicari 
haud possit, quodnam integumentum nuperius sit enatum. Nihilomi- 
nus autem ex illis figuris sat perspicue mihi elucet, GmIFFITHIUM 
fefellisse, quum describat interius post exterius integumentum effor- 
3) 
4) 
matum; figura enim 10. demonstrat integumentum simplex apicem 
perigonii attingens et superne lacerum, quod etiam in fig. 15. in 
interiore tegmine Observatur, quum contra exterius a summitate 
calycis, qui illo tempore plane non mutatur, nonnihil remotum . 
*t apice tantum obsolete crenulatum , neque nutem lacerum (conf 
fig. 12. её 16.) offendatur. Quamobrem non dubitarem, quin inte- 
gumentum interius. figurae 15. enndem referat partem ac simplex 
tegmen in fig. 10. et quin igitur integumentum exterius serius effor- 
matum sit, uti rem sese habere protulit b. Віл/мк. 
