443 
laceis et Cycadeis analogiam amplectendo Con/feris quoque ovulum 
nudum attribuentes a cl. Влил.омз et Pant ATORI sententia deflecti- 
mur. Quod vero BaiLLowis argumenta attinet ex ovulorum evolutione 
petita, jam a cl. CasranY ") demonstratum est, nullius illa esse ponde- 
ris, quum integumenta in ovulis plantarum Angiospermarum ROBBUR- 
quam ad eandem rationem ortum capiant (forma loborum primo 
initio diseretorum), ac pro Con/feris descripsit cl. Влилом. Prae- 
terea BairLowis observationes inaccurate institutas esse objecit cl. 
Casranv, et sui ipsius investigationibus repugnare, quibus demon- 
strari contendit, integumenti evolutionem in Gymnospermis nil pe- 
culiaris et a typo plerumque usitato alieni offerre. 
Quodsi vero illi BaitLoNis et Равглтови opinioni assentiaris, 
statuendum esset, in generibus integumento duplici praeditis prae- 
ter ovarium (integumentum interius) etiam perigonium adesse (in- 
tegumentum nempe exterius), quod reliqua genera deficeret. Ubi 
vero arillus adest, qui extimum tegmen semper constituit, eum 
pro disco extraforali accrescente et interdum totum fructum in- 
cludente habeamus necesse esset; cujus rei analogon frustra quaera- 
tur. Haud sane credibile est, ordinem omni metamorphosi sibi 
constantem atque quasi simplicissimum et cujus membra arcta ne- 
cessitudine sibi invicem" conjuncta sunt, in efformando flore femineo 
tantopere ludere, ut modo in ovario modo insuper in perigonio, 
immo denique in disco acerescente varia lege regatur, illis vero 
organis summae dignitatis et nullibi fere deficientibus"), nempe 
integumentis constanter neglectis. 
„Itaque pro certo habeamus, organum Condferarum de quo 
agimus, nudum esse ovulum. Triplicis hac conditione originis esse 
potest. Аш enim ortum trahit ex organo foliaceo (ut Cycade?s) 
et tamquam illius pars habeatur?); aut (ut Primulaceis) e totius 
folii metamorphosi enititur *) ; aut (ut Спе{асегз ) ramuli summitatem 
eflingit (vel quae eadem est res, per se ipsum totum sistit ramulum). 
Examinemus conjecturam primam, qua ovulum in modum ovu- 
lorum plerarumque Angiospermarum ex organo foliaceo enasci fin- 
gitur. Quod folium igitur carpophyllum salutandum est. Quia autem 
gemmulae nudae sunt, carpophyllum apertum dicis, et quum so, 
lemniter supra squamam sint collocatae, squama illa (ovuligera) 
carpophyllum referret, aut merum, aut, accedente alia parte com- 
plicatam exhiberet structuram. 
Quaeritur, num in Сот/егіз obveniat, ut tota squama ovu- 
ligera unico et mero efformetur carpidio? Иа sese habere complu- 
rium generum investigatione probari videbitur: ovula conspicies 
manifesto in squamis posita indeque ortum trahentia. Ita apud 
Cupressineas, Dacrydieas aliasque invenies nonnunquam squamas 
in folia vulgaria transeuntes atque illarum evolutionem persecutus 
facile tibi persuadeas, revera illas esse mera et simplicia organa 
foliacea. Talem habemus rem in Dacrydieis, Podocarpeis, Cepha- 
lotaxo, Phylloclado , її toto Cupressinearum subordine (qualem 
constituimus; vide supra) et in Araucarieis °). Squamae igitur 
amenti feminei omnes, quum simplices sint, in hisce stirpibus 
mera sistere videntur carpophylla, quae quatenus eidem axi sim- 
plici inserta sunt ad eundem pertinent florem °). Quum vero in axe 
amenti praeter carpidia alia folia floralia desint, sequitur: amen- 
tum illud totum et unicum sistere florem femineum. 
Ejus analogon e. gr. in Cupressineis haberetur amentum mascu- 
DES 
2) Ovulum integumentis carens occurrit ex cl. Ноғмківтен in-San- 
talaceis, Balanophoreis aftinibusque; forte quoque in Hippuride. 
3) Cf. notam 1 in pag. 440. 
4) Ar. Braun Polyembryon. pag. 187. 
5) Cf. characterem Araucariae supra pag. 423. 
6) €f. partem hujus conunentationis, quae tractat de floribus masculis. 
CONIFERAE: EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 
441 
lum, quod simili ratione positum et aliquatenus congruum pro 
unico flore (quando: simplex exstat) sumendum esse supra jam 
exposuimus. 
Aliter autem res sese habetur illis in generibus, quibus in 
amento femineo squamae sunt duplices per paria combinatae et 
saepius plus minus coalitae. Strobilis diaphysi affectis (durch- 
wachsene Zapfen) iterum iterumque demonstratum est ') et nuper- 
rimo tempore etiam evolutionis historia comprobatum *), in Abze- 
lineis squamam interiorem neque pro mero axe (ut voluit ill. 
ScHLEIDEN) neque pro mero carpophyllo haberi posse, sed totum 
repraesentare surculum: nempe axem decurtatum cum organis folia- 
ceis duobus scil. carpophyllis in squamam de specie simplicem coa- 
litum. Simile quid de alio quoque genere ill. A. Braun literis be- 
nigne mecum communicavit. Nempe in quibusdam strobilis generis 
Taxodinearum, quibus e squamae axilla surculi profecti sunt, ob- 
servari licuit, surculos illos loco squamarum interiorum efformari, 
quae, in Cryptomeria adhue apice a squamis exterioribus distin- 
ctae, in Тахофо et Glyptostrobo eum in modum connatae exstant, 
ut vix et ne vix quidem ab invicem distinguantur; denique quo- 
que e monstris illis patuit, complura folia surculo hoc squami- 
formi addicta esse. Haud igitur dubitare possumus, quin etiam in 
illis generibus, quae squamis manifesto dupiicibus gaudent, ut in 
Sciadopityde et Cunninghamia squamae interiores eandem prae- 
beant naturam, nonnisi foliorum in squama coalitorum numero va- 
riatam. Alia autem — Athrotaxis, Sequoia — cum illis tam arcta 
necessitudine continentur, ut similem in iis squamae fabricam ac 
in Taxodineis suspicari possumus, cui sententiae quaedam favent 
notae, ut e. gr. in A/hrolazide zonam ovuligeram solito crassio- 
rem et erga partem squamae superiorem abrupte definitam invenia- 
mus et al — Quod vero attinet ad squamam exteriorem, hanc, 
squamae interioris netura cognita, optime pro illius bractea nun- 
спраге possumus?). Itaque in his generibus squama interior 
pro universo flore existimanda videtur, amento con- 
stituente veram inflorescentiam. 
Restant autem genera quaedam, Salisburyam dico Татит et 
Torreyam, quorum flores feminei structuram offerunt ab aliorum 
typo, qualem explicare conati sumus, aberrantem. Prorsus enim 
carent squama ovaligera; Sa/isburyae ovula summitatem effingunt 
pedunculorum elongatorum saepius in modum gemmarum collate- 
ralium e foliorum axillis surgentium et plus minus connatorum; 
in Тато autem et Torreya ovula ramulos breves bracteolis (sive 
prophyllis) 4 pluribusve obtectos terminant*). Itaque, quum in 
ramulis illis ovuligeris folia vere floralia deficiant, ovulum unu m- 
quodque pro flore habendum est. 
Duplicem igitur naturam et triplicem formam flo- 
res feminei Coniferarum offerunt, si prima nostra conjectura pro- 
batur. Aliis ovulum e carpophyllo enascitur: itaque quando squa- 
mae ovuligerae revera simplices exstant, amentum totum flos езі: 
ubi vero duplices, squama interior florem sistit atque amentum est 
inflorescentia; aliis contra ovulum refert apicem ramuli: itaque flos 
efformatur ovulo. 
1) A. BRAUN, Individuum pag. 65 in nota; Caspary 1. с.; PARLA- 
TORE І. c. 
2) BAILLON 1. c. (Pinus resinosa). 
3) Suppeditatur haec sententia amentis androgynis, quae haud raro in 
Pini speciebus (P. alba, sylvestris etc.) observantur. In illis enim · 
squamae exterioris locus stamine obtinetur, organo vere foliaceo 
et simplici, ut supra exposuimus. Cf. Mout in Verm. Schr. 45. 
Dickson in Trans. Bot. Soc. Edinb. VI. (1860.) 418. 
4) ВАпл.ох in Recueil obs, botaniques et in Ann. Sc. nat. 1. c. evo- 
lutionem descripsit Taxi baccatae et Torreyae nuciferae, qua 
quod contendimus, sat perspicue elucet. 
