449 
quod ovula hinc ortum ducant e foliis frondosis, illinc vero e bra- 
cteis: facilis enim est transitus inter utramque folii formam, ne- 
glectis analogis inter plantas altiorum ordinum innumeris, Deni- 
que ordinis conformitatem graviter non infringit, quod ovula et 
pedunculata et sessilia, tam bracteolata quam nuda in plantis affi- 
nitate proximis inveniantur, quum omnibus his rationibus respon- 
deant prorsus eaedem tum in amentis masculis, tum in Angiosper- 
Quod vero ovula modo erecta modo шуегза offendantur, 
hanc rem inniti in conditionibus tantum  secundariis atque ovula 
primo evolutionis stadio ubique erecta exstare, supra demonstrare 
Itaque in toto Condferarum ordine unica а typo 
solemniter usitato gravius discrepantia video Podocarporum ovula 
vere anatropa; sed haec quoque Microcachrydis ovulis in anatro- 
piam tendentibus (fere peritropis) cum reliquis Coniferis in mo- 
dum naturalem consociantur. 
Jam igitur statuentes pro vero, quod hypotheseos nomine 
prius acceperamus: ovulum ex axilla folii sive squamae subjectae 
oriri (dignitate gemmae axillaris gaudere), omnem Coniferarum in 
utroque sexu morphosin simplici negotio atque natura minime re- 
luctante interpretamur. In cujus rei demonstratione auctorem et 
ducem habuimus ill. Ar. Braun, cui gratias agimus quam maxi- 
mas, quod in re ardua viam nobis aperire ea, qua est humanitate, 
non est dedignatus. 
Superfluum fere videtur, ut etiam conjecturam tertiam exa- 
minemus, qua ovulum’e toto folio mutato enatum esse fingitur (ut 
in Ретшасев e summorum botanicorum sententia fieri solet). 
Nam generibus ovulo perspicue terminali praeditis, Тахо Torreya 
et Salisburya, opinio illa, si quis defendat, facile refellitur, quum 
situm terminalem folii natura respuat. Sin autem objicias, ovulum 
in illis generibus non verum effingere axis apicem, sed „puncto 
vegetationis^ ad illius latus obliterato, principio ac origine laterale 
atque folium habendum esse: nemo tibi concedat , qui umquam 
sectionem verticalem ramuli ovuligeri In Zaro vel Salisburya vi- 
derit, ne indicio quidem levissimo talis occultationis obvio, vel qui 
ovuli evolutionem in Таго et Torreya ") investigando observarit, 
unum et eundem esse axis conum (Vegetationskegel), cujus in 
circuitu bracteolae exstiterunt, qui denique integumento involvitur 
et nuclei indolem nanciscitur. Et moneam, illam opinionem stricte 
persequendo te abduci in inique variatam et absonam floris feminei 
interpretationem vel potius perturbationem et confusionem, sane 
periculosiorem ea quam supra e priore hypothesi derivavimus. 
mis. 
conatus sum. 
Ш. DE CLASSE GYMNOSPERMARUM PAUCA. 
Jam exposita florum" Gymnospermarum formatione morpholo- 
gica, ad affinitatem qua inter se uectuntur et in reliquas planta- 
rum legiones vergunt me-converto. | 
Quod primum Gnetaceas attinet, ex eo quod supra ренин 
elucet, illas tam flore masculo quam femineo haud negligendam 
eum Coniferis similitudinem praebere. Utriusque pexis flores Gne- 
faceis in amenta sunt dispositi, quibus in diversis Coniferarum 
generibus respondent amenta ad eundem typum comparata, ita ut 
Welwitschiae et Ephedrae analogon praebeat Cephalotaxus, Gnelo 
masculo vero Cupressus femina, Gnelo femineo Podocarpus spr- 
cata. Singuli flores autem Gnetacearum gravioribus in а 
characteribus cum Comiferis consentiunt; habent ovulum nudum 
centrale mono- vel dichlamydatum, quod axis gaudet dignitate , ыг 
rent vero ovario; denique stamina iis sunt monadelpha vel өө 
rae in axe elongato sessiles, quod in Coniferis quoque geri m 
(Podocarpus chilina et al.). Quum autem In Gnelacearum wirog 
1) Cf. Baron l. с. (Torreya nucifera, Taxus baccata). 
! 
CONIFERAE: EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 
| 
450 
sexu perigonium offendatur, quod Сотјетав omnes deficit, hoc im- 
primis charactere , 
pro stirpibus illis admodum imperfectis certe 
gravissimo , 
Gnelaceae arctiore vinculo inter sese coactae magis 
a Coniferis recedunt, ac harum subordines inter sese divergunt. 
(Talis igitur est florum affinitas inter utrumque ordinem, ut illo- 
rum tantum ratione Gnefaceae appellari possint „Coniferae peri- 
gonio instructae“. ) Atque quum structura anatomica Gnelaceae 
nonnihil a Conzferis recedant") et habitu quoque iis alienae hinc 
Casuarineis (Ephedra) пе Chloranthaceis (Gnetum) appro- 
pinquent, Welwitschiae vero habitus sit prorsus peculiaris: Gne- 
laceae pro ordine certis limitibus circumseripto, Coniferis aequi- 
parando et quam illa nobiliore, attamen omnium ordinum iis proxi- 
mo existimandae sunt. 
Coniferae vero inter sese arctissima necessitudine continen- 
tur, tum floris masculi tum maxime feminei indole, tam embryo- 
genesi quam structura incrementoque nec non imprimis habitu suo 
ut constat satis peculiari et qualitatibus chemicis. Sufficiat , quod 
de florum in his stirpibus conformitate supra exposuimus ; ita facile 
persuademur, ordinem illas constituere vere naturalem neque in 
partes Cycadeis Gnetaceisve coordinatas divellendum (ut pluri- 
bus placuit scriptoribus). 
Quomodo Cycadeae erga Coniferas et Gnelaceas sese habeant, 
denique quaenam Gymnospermarum classi іп regno vegetabili di- 
gnitas tribuenda sit, ut rite exponamus, pauca de Cycadearum 
conformatione morphologica praemittamus. 
In Cycade femina axis sive caudex arboris simplicissimus 
quatuor tantum foliorum formationes effingit; primum cotyledones, 
quas sequuntur folia perulacea quae ceteris sub gemma involucran- 
dis et tuendis inserviunt (Niederblütter), folia frondosa pinnata 
succi nutritii assimilatione adaptata (Laubblätter) et folia reprodu- 
сЙуа sive carpophylla (Reproductionsblütter). Quae formationes, 
quum unaquaeque vitae graviori negotio inserviat, essentiales vocari 
possunt, Cotyledonibus explicatis arbor vicissitudine regulari per 
longam annorum seriem nonnisi perulas et frondes emittit; denique, 
magis firmata, ad florem progreditur et majore perularum copia 
praecedente carpophyllorum (s. d. spadicum) verticillos progignit. 
Spadix exhibens frondis formam aliquantum contractae apice 
etiamdum pinnis instruitur parumper tantum mutatis; inferne pin- 
narum loco gestat ovula. En prima metamorphoseos opificia! En 
primarium carpophylli typum?! Profecto! fieri haud potest, quin in 
modum simpliciorem. animo fingamus metamorphoseos efficaciam, 
quam quod organi foliacei ceterum satis conformis partes nonnullae 
hinc expandantur in formam assimilationi idoneam, illinc vero con- 
trahantur ut reproductioni inserviant. 402. 
Atque occurrit res maxime. memorabilis. Quum in reliquis 
omnibus Phaenogamis, Cycade mascula haud excepta, per foliorum 
mutationem in organa reproductiva, sive stamina sive carpidia, iliorum 
indoles foliacea, qualis vulgo dicitur, prorsus evertatur; akis 
progignentis vis generandi et crescendi tantopere diminui et ut “ 
dicam laedi videtur, ut foliis illis efformatis incrementum conti- 
nuare et nova folia effingere haud amplius valeat, itaque per flo- 
rem terminetur (id quod botanici intelligi volunt sub ,,axis inira 
florem metamor;hosi*). Sed contra in Cycade femina metamorphosis, 
tirocinia quasi ponens, pinnas solum amplexa, forma ч structura 
frondis in spadice parumper mutatis, axis vitam atque vigorem gra- 
viorem in modum haud sollicitat, ita ut ille supra florem propul- 
sus redeat ad iteratam vegetationem et e medio flore pere fron- 
diumque coronam efferat. Ita unus idemque plantae axis iterum ite- 
rumque floret et frondescit. 
1) Cf. Монт, über den Bau der grossen getüpfelten Röhren von Ephe- 
dra in Linnaea 1831. et Verm. Schrift. 268. 
