451 
Jam vero Cycas mascula et reliquae Cycadeae sequuntur 
Phaenogamarum rationem solitam, ut axi per floris evolutionem 
incrementi finis imponatur. Ita offendimus tam stamina quam саг- 
pophylla, frondibus nunc maximopere difformia, in axibus secun- 
dariis post ea evoluta defunetis collecta, quum contra primarius 
axis vicissitudine regulari perulas tantum et frondes proferens in- 
crementum continuet indefinitum. Е 7 
Cycadearum оре igitur in modum tam simplicem quam шорша- 
tum typi nectuntur, quos imitantur hinc Filices illinc Phaenogamae 
in organorum suorum successione et dispositione ( Generationsfolge 
und Generationswechsel). Nam uti Fllicum permultis, e. gr. Blech- 
nis, mos est, quod ex uno eodemque axe frondium sterilium ver- 
ticillos eum fertilibus vicissitudine regulari alternos progignant, 
idem obtingit in Cycade feminea, quum reliquae Cycadeae Phae- 
nogamarum floribus axem definientibus gaudeant. 
Intra eundem autem Cycadearum ordinem inveniuntur quoque 
archetypi, quibus ingens superstruitur Phaenogamarum series. Non 
solum enim primordia exhibent, paene dixerim leges aperiunt me- 
tamorphoseos foliorum, stamina rudissima et carpophyllorum formas 
simplicissimas et originarias procreantes, sed etiam prototypum 
sistunt, qua variae axis et folii formationes in plantis phaenoga- 
mis disponuntur atque invicem sese excipiunt. Modo in eodem axe 
simplici folii formationes essentiales solummodo, sed omnes, conci- 
liando schema exhibent stirpium monaxonum; modo unam ex illis 
(staminibus vel carpophyllis) in axibus secundariis definitis collo- 
cando plantarum pleioaxonum formam praebent simplicissimam. In- 
ter plantas viventes igitur Cycadeis prae omnibus titulum „imaginum 
plantarum“ (Urpflanzen sive Idealpflanzen) , ratione tantum Phae- 
nogamarum habita, tribuimus. 
Alia res in Coniferis. Metamorphosis, quum in Cycadeis 
" ай utriusque sexus organa reproductiva effingenda foliis tantum 
potiretur, axe aut prorsus intacto aut per florem solum definito, 
in Coniferis tum axem tum folia aequaliter, sed pro sexu diver- 
simode excolit. In masculis per foliorum mutationem stamina 
evadunt, axis incremento simul definito; in femineis contra folia, 
fabriea frondosa haud vel parumper mutata, bractearum solum 
munus accipiunt, dum axes ex eorum axillis surgentes toti vel 
apice tantam in ovulum abeuntes organi reproductivi teneant pro- 
vinciam. Idem in Gnelaceis obtingit. 
На Coniferae cum Gnelaceis morphosi sua quoad florem femi- 
_ пеши e diametro opponuntur Cycadearum ordini et plerisque Phae- 
nogamis (an omnibus?). Forte miraris, naturam in ovulo effor- 
mando tam parum sibi constare, ut modo folii partem, modo totum 
folium, modo axem in usum yocaret; sed moneam, prorsus simi- 
lem offendi rationem etiam intra plantas cryptogamicas. Sporan- 
gium enim, quod omni jure ovuli analogon habetur, e folii axilla 
епаясі et tamquam gemmam axillarem sese habere de Lycopodia- 
ceis constat"): Filicibus contra e parte mutata folii sive frondis 
1) Ноғмкізткв, Vergl. Untersuch, 119. — Idem cel. auctor nuperrime 
in notula de dignitate morphologica sporangii Selaginellae (Prings- 
heim's Jahrbücher Ш, 292.), sententia priore omissa, Монілі opi- 
nionem premit, qua sporangium tamquam folii suffulcientis pars 
habeatur. Quum autem с]. HorwxrsrER ipse dicat, difficillime hanc 
doctrinam cum natura posse conciliari, sed potius e sporangii evo- 
lutione elucere („absque ullo dubio“, ut prius 1. c. enuntiaverat), 
‘hoc tamquam gemmulam ex axilla folii suffulcientis enasci, immo 
ibi, ubi serius in folio ipso supra axillam collocatum offendatur: 
CONIFERAE: EXCURSUS MORPHOLOGICUS. 
452 
originem ducit. Ita sporangiorum ovulorumque ratione Lycopo- 
diaceae respondent Coniferis, Filices vero Cycadeis. 
Hac inter illos Gymnospermarum et Cryptogamarum ordines 
analogia perspecta , etiam ad alias affinitatis rationes animus no- 
ster advertitur. Хойш fusius hac de re disserere, ne phantasiae 
nimiam aperirem palaestram; facile autem intelligimus , affinitatem 
inter Coniferas et Cycadeas prorsus eandem esse, ac inter Ly- 
copodiaceas et Filices. Nam Lycopodiaceae ceteris paribus, non 
solum sporangiis ovulisque, sed etiam foliis quibus organa illa suf- 
fuleiuntur saepius nonnihil mutatis et in amenta dispositis, ramis 
creberrimis, foliorum forma totoque habitu Coneferzs respondent, 
quum e contrario Cycadeae conveniant cum Filicibus axe solem 
niter simplici, frondium forma et vernatione nec non, quod supra 
exposuimus , formationum foliacearum successione. | 
In his igitur regni vegetabilis membris organa illa primaria, 
axem nempe et folium, metamorphosi variata videmus in modum 
penitus diversum, — quin etiam utrinque extrema attingentem. Ly- 
copodiaceae enim et Coniferae, foliis simplicibus forma et magni- 
tudine multum non ludentibus, axe prospere evoluto et innumeris 
ramulis multiplicato luxuriantes, juniori corticem induentes viri- 
dem stomatibusque perforatum vegetationis et assimilationis nego- 
tium etiam in axem dispertiunt, adeo foliis depauperatis axe in for- 
mas foliaceas ( Phyllocladus ) dilatato soli ei omne illud munus im- 
pendunt; denique eum metamorphosi potentissima in ovulum v. spo- 
rangium transformatum ad ipsius reproductionis officium in usum 
vocant. Cycadeae eontra et Filices, axe plerumque simplicissimo 
et lente crescente, foliis perulisque toto obteeto, saepe brevissimo 
et subterraneo , omnem transferunt vim in folia: illa explicando 
in formas mirifice variegatas dissolutas et articulatas, magnitudine 
saepe conspicuas atque quum sporangia et ovula etiam ex iis pro- 
nascantur , utrique et vegetationi et reproductioni inservientes. 
Pauca denique adjicimus de Gymnospermarum in systemate 
loco. Florum indole diverso modo depauperatae Cycadeae et Coni- 
ferae magis imperfectae exstant, ac omnes Angiospermarum ordi- 
nes; perigonio ubique et ovario carentes tamquam flores. modo 
ovula nuda modo amenta e meris staminibus vel apertis carpophyl- 
lis conflata exhibent; Gnetaceae vero androeceum aeque ac ovulum 
perigonio involventes ad ovarium tamen, quo omnes Angiospermae Э 
gaudent, поп perveniunt. Perfectiores autem, ас omnes Cryptoga- 
mae, tres ordines nostri redduntur ovulorum indole et staminibus 
veris. Quomodo tam embryogenesi quam pollinis germinatione in 
medio inter Cryptogamiam et Angiosperniiam positae transitum 
simul ab altera ad alteram exigant, inter omnes constat; nec minus, 
quod Cycadeae embryonis fabrica et germinatione Dicotylearum et 
Monocotylearum characteres una conjungentes cum Jsoéfeis nectant, 
quodque etiam structura anatomica et incrementi ratione, foliorum . 
vernatione et conformatione vegetativa et reproductiva Cryptoga- 
mas cum Angiospermis jungant, certum habemus. Denique etiam 
medium tenent inter Cryptogamiam et Angiospermas tempore, quo 
in terra nostra exstiterunt. Itaque censemus, Gymnospermas con- 
stiuere classem уеге naturalem, eique locum debere intermedium 
inter Cryptogamas et Angiospermas, 
Auc. Guin. EICHLER. 
bene non intelligo, cur eximius scrutator sententiam priorem ob- 
servationibus diligentissimis firmatam reliquerit. š 
1) Exceptis forte s. d. Rhizantheis, quarum de .organo- femineo repro- 
ductorio et loco in systemate adhuc ambigitur. | 
