9 | BALANOPHOREAE: LANGSDORFFIA. 10 
Tersus П. LANGSDORFFIEAE Scuorr et Ехо. Melet. bot. 12. Hook. fil. in Transact. Linn. 
Soc. XXII. 29. — Characterem vide supra in conspectu tribuum. 
І. LANGSDORFFIA Manr. 
Lawesponrria. Mart. in Eschwege's Journal von Brasilien II. 178. 
tab. 5. L. C. Rich. in Мет. Mus. Paris. VIII. 412. tab. 19. 
Mart. Nov. Gen. ПІ. 181. tab. 298. fig. 1. et tab. 299. Schott 
et Endl. Melet.12. Endl. Gen. n.722. Meissn. Gen. 367. (275). 
Unger in Annalen 4. Wiener Museums 11. (1840). tab. 4. et 6. 
ex parte. Weddell, Ann. Sc. nat. 111. Ser. XIV. 187. tab. XI. 
fig. 48--51. Hook. f. Transact. Linn. Soc. ХХІІ. 39. tab. 2. 
Klotzsch et" Karsten іп Linnaea XX.460. Karsten in Nov. Act. 
Acad. Nat. Cur. XXVI. pars II. 903. tab.63.64. Hofmeister, ` 
Neue Beitraege l.c. І. 576. tab. 12. Chatin, Anatomie comparée 
528. tab. 99. et 105. ex parte. Eichl. in Actes Congr. bot. 
Paris. 1867. p. 149. t. 2. ex parte. — Thonningiae spec. Lieb- 
mann ex Hook. f. 
Fores wmascuLi: Prriconium regulare triphyllum, 
phyllis ovatis concavis marginatis, praefloratione val- 
vatis, 2 anticis, 1 postico. Sramina 3, phyllis peri- 
gonii anteposita; FILAMENTA brevissima, in synema cy- 
lindricum connata; ANTHERAE extrorsae, dorso cohae- 
rentes, elliptico-cordatae, dithecae, 4-loculares, rimis 
2 longitrorsis apice confluentibus dehiscentes. PorriNis 
granula subglobosa, poris 3 (2—4), exina laevi. — 
Frores FEMINEIS Ovarium lineari-prismaticum, cum 
viciuis totum vel parte superiore coalitum, vertice in 
marginem brevem irregularem productum. SryLus 1, 
terminalis, cylindricus, dimidio superiore stigmatosus. 
OvuLum ad basin ovarii consitum, axile erectum atro- 
pum oblongum, intime cum ovario coalitum, nucleo 
multicellulari, sacco amniotico axili longo lineari- 
cylindrico. Fructus flori femineo extrinsécus consimilis, 
stylo tamen delapso, margine apicali in verrucae umbo- 
- natae speciem connivente, et magnitudine paullo 
aucta. Endocarpium in putamen tenue induratum ; epi- 
carpium carnosum. ¡SEMEN ENDOSPERMIO COpi0s0, EM- 
BRYONE Ovoideo-subgloboso, in axe endospermii ad 
trientem ejus superiorem consito, suspensore brevi 
nunc obliterato. 
Ruizoma ad locum insitionis tuberosum, unde 
ramos cylindricos saepe ramosos repentes v. ad- 
scendentes emittit, esquamatum, tomentosum nunc 
glabrescens. STIPITES FLORALES е rhizomatis ramis 
adscendentibus adventitie prorumpentes, volva basilari 
lobato-dentata fulti, inferne squamis imbricatis ovato— 
lineari-lanceolatis tecti, apice in cAPITULA simplicia, 
1-sexualia, di- v. rarius monoica, plq. in $ ovoidea, 
9 subglobosa abeuntes. F'Lonks d liberi pedicellati 
ebracteati, ovariis abortivis stipati; item feminei 
ebracteati, sed sessiles et in stratum continuum co- 
haerentes. — Totae stirpes cera scatent, amylo ca- 
rent. Color rhizomatis pallide flavens, squamarum 
florumque flavus v. subaurantiacus saepiusque pur- 
purascens. — Americam tropicam totam | incolunt, 
exceptis insulis Antillanis. 
1. LANGSDORFFIA HYPOGAEA Marr. 
d Tabulae nostrae 1. 11. 111. 
Langsdorffia hypogaea Mart. l. c.!, Hook. f. et al., locis 
supra ad genus citatis. 
Langsdorffia janeirensis Rich. 1. с. Schott et Endl. 1. c.! 
Thonningia mexicana Liebmann in ,,Proceedings of assembly 
of Scandinavian naturalists“, 1844, ex Hook. f. 
Langsdorffia rubiginosa Weddell l. c.!, Hook. f. 1. c. 42. 
tab. 2. fig. 1—19. 
Senftenbergia Moritziana КІ. et Karst. olim, ex Linnaea l.c.! 
Langsdorffia Moritziana КІ. et Karst. Linnaea et Nov. 
Act. ll. cc.! 
І. Ruiona. 
a. Morphologia (ef. tab. 1.). 
Rhizoma plantae explicatae, ubi radici nutrienti affixum est, 
solemniter fusiforme vel tuberosum obtingit, pollicis usque pugni 
crassitie, aequabile vel grosse gibbosum (tab. I. fig. 2. 3.). Inde 
rami originem ducunt, vario numero et varia configuratione; ita 
ut rhizoma nunc umbellato-ramosum (tab. I. fig. 1), nunc digitato- 
lobatum (fig. 2), nunc e tubere utrinque v. unilateraliter in ramum atte- 
nuatum appareat (fig. 3), multis praeterea formis penitus irregularibus 
occurrentibus. Rami modo simplices perseverant, adscendunt et 
stipites florales emittunt (fig. 1. 2), modo sub solo prorepunt et 
novis ramis originem dant, apice demum pro inflorescentiis adscen- 
dentes, secundariis vero ramis aeque sese habentibus (fig. 3); unde 
rhizoma subinde valde complexum evadit. Omnes rami, tum pri- 
marii tum secundarii more gemmarum normalium pronascuntur ; 
superficie igitur in superficiem tuberis vel rami generatoris continuo 
transeunt, volva, qua stipites florales gaudent, haud ornati. 
Ceterum quoad originem nulla lege adstricti videntur; in omnibus 
caulis generatoris faciebus apparent, aeque sub apice ac ad partes 
vetustiores, novelli etiam inter seniles, saepeque dichotomias 
effingunt (fig. 3). 
Rami in universum formam cylindricam habent, in tenuioribus 
magis regularem ac in crassioribus, qui saepe compressi, nodosi 
vel sulcati exstant. Crassitie sicut longitudine multum variant ; 
nunc tam breves occurrunt, ut potius loborum tuberis quam 
ramorum titulum iis tribuas, nunc ultrapedales, diametro trans- 
versali inter '/, et 1 poll. ludente, jam in nascentibus pennam 
anserinam ad minimum aequante. Breviores longioribus crassiores 
esse solent. 
