19 BALANOPHOREAE: LANGSDORFFIA. 20 
naliter ampliatis, demum in partem ovarii axilem continuo trans- 
eunt (fig. 13 а.). Ovarium enim in apice partem axilem et stra- 
tum periphericum vel epidermidem, bene distincta, offert. Pars axilis 
cellulis parenchymaticis longetensis deorsum sensim abbreviatis 
constituitur, quae parietibus tenuissimis laevibus gaudent; in ipso 
axe ovarii angustiores telam styli conductricem continuant, peri- 
pheriam versus gradatim ampliatae et paucis sclerenchy maticis 
intertextae (fig. 13 a. et c.). Plasma cum cytoblastis continent, 
(aleohole, quo specimina examinata servabantur, valde contractum, 
fig. 13 b.) *), parcam vero ceram. Stratum contra periphericum, 
epidermidis more simplex, e cellulis constat amplioribus, quae 
massas cerae grandes continent, et ad parietes externos, summo 
apice liberos, deorsum cum iis florum adjacentium coalitos, cuticula 
eleganter transverse rugulosa vestitae sunt, qualis etiam ad parietes 
laterales et transversales obtingit, introrsum attenuata demumque 
evanida, parietibus contra internis prorsus non mutatis (fig. 13 a. 
et c. ad ep.). **) Qua indole efficitur, ut in triente strati floralis 
superiore commissurae ovariorum connatorum facile dignoscantur 
(praecipue in sectione transversali, ubi reticulum regulare formant 
albidum, in luce transparente nigricans, fig. 12 b.). Quum vero 
deorsum epidermis, cellulis angustatis, cera evanescente, cuticula 
obliterata, fabricam peculiarem sensim perdat et contextui axili 
consimilis fiat, etiam suturae florum non amplius conspiciuntur et 
totus contextus subhomogeneus apparet. Quibus rationibus ovarium 
Langsdorffiae sese habet, ut in Helost, Scybalio etc., quorum 
epidermis pariter in superiore demum ovarii parte fabricam suam 
characteristicam adipiscitur. 
Parte ista basilari, plerumque libera perseverante, ovulum 
includitur (fig. 12 et 14 ov.). Hoc corpus refert axile oblongum, 
e cellulis quam adjacentes brevioribus at paullo latioribus, plasmate- 
que densiore et magis opaco farctis (fig. 14 b.), ceterum iis con- 
similibus contextum, quod cum pariefibus ovarii toto ambitu tam 
intime coalitum est, ut limites aegre distinguantur. In cujus axe 
cellula observatur longissima, basin fere attingens, ab apice '/,— '/; 
ovuli longitudinis distans (fig. 14), peripherice stratis cellularum 
2-8 cincta (fig. 15), lineari-cylindrica, leviter clavata, facile e 
contextu solubilis (alcohole, quo specimina servabantur, contracta, 
fig. 14./ 15 s.a.). Haec sacculum amnioticum s. embryonalem 
refert; apice vesiculas 2 embryonales (fig. 14 v.e.), ad basin 
alias 2 s. d. antipodes (fig. 14 ant.), circiter in medio cytoblastum 
continet; plasmate praeterea fere hyalino, vix granuloso farcta est. 
E tota hac dispositione et analogia cum Helosideis conjici 
licet, ovulum Langsdorffiae atropum esse, e basi erectum, inte- 
gumentis destitutum ; origine id liberum fuisse, deinde cum ovarii 
parietibus coaluisse; denique, ut in Helosideis, axeos floralis apicem 
metamorpbosi mutatum id repraesentare. Quae quidem sententia, 
quam in dissertatiuncula supra ad genus citata primus emisi, 
historia evolutionis adhue probanda езі, ***) 
*) In omnibus his cellulis plasma ad apicem densius et opacius, quam 
ad basin, obtingit, cf. fig. 13 b. 
**) Notandum, in fig. 13 a. ceram, quam alcohole bulliente extraxeram, 
haud conspici, in fig. 13 b. contra delineatam esse. 
 cellularum reliquarum in utraque figura omisimus. 
***) Primos observatores (cll. RicHARD et MAnTIUM) hoc ovulum prorsus 
effugerat; cl. J. D. Hooker deinde et HorMkisTER id recognoscere 
crediderunt, magnopere vero a nostra descriptione diversum. Dicunt 
enim, praecipue cl. HOFMEISTER, qui Langsdorffiae florem fusius de- 
scripsit, ovulum ex unica cellula, minuta quidem et subrotunda, 
anatropa constare, quae funiculo 1-cellulari affixa e loculi summi- 
tate libera dependeat (Neue Beitr. 1. с. tab.12.). — Conjicio autem, 
Contentum 
Quod flores steriles attinet, ad basin capituli feminei 
subinde obvios, ubi annulum subconstrictum varie latum constituunt, 
hi ovariis abortivis inter flores masculos obviis in universum con- 
similes sunt. Igitur in illorum descriptionem remittere sufficiat. 
V. Frucrus (tab. III. fig. 16—21.). 
Anthesi peracta, capitula mascula verisimiliter putredine per- 
eunt. In femineis styli florum delabuntur, margo ovarium coronans 
in verrucae semiperforatae speciem connivet (fig. 16, cf. etiam 
tab. I. fig. 2. 3 fr.), totum capitulum quidpiam incrassatur *) 
ipsique flores usque 4—5 mm. longitudinem accrescunt; ceterum 
externe haud conspicue mutantur. Quod transformationes internas 
attinet, hae praecipue partem floris basilarem afficiunt. Stratum 
ovarii intimum, ovulo adjacens, in putamen convertitur tenue 
flavescens, éujus cellulae apicales et basilares in omnibus parietibus 
incrassantur, quum in lateralibus parietes interni, i. e. qui cum 
strato ovarii adjacenti communes sunt, tenues perseverent (fig. 
16. 17. 19. 20. put.). Strata ovarii exteriora plus minus destruuntur, 
ita ut putamen facile e contextu circumdante solvatur. 
Putaminis cavitatem penitus explet semen oblongum, ab 
omni parte liberum (fig. 17. 20 s.). Cujus maximam partem en- 
dospermium constituit, e cellulis parenchymaticis, paullo elongatis, 
tenerrimis contextum, quae oleo pingui copiosissimo plasmateque 
cum cytoblastis turgent, amylo vero carent (fig. 17. 19. 20 endsp.). 
In triente illius superiore embryo subgloboso-ovoideus occurrit, 
e cellulis subisodiametricis, iis endospermii cc. triplo minoribus, 
hos auctores stadiis floris nimis juvenilibus deceptos esse, ita quidem, ut 
- sacculum amnioticum nascentem pro ipso ovulo habuerint. Nam cl. 
HOFMEISTER stratum florale nonnisi 1'/, mm. crassum describit, quum 
perfecte evolutum 3 —4 mm. aequet; in floribus autem tam juveni- 
libus (quales benignitati cl. Нооккві debeo, qui etiam ad HOFMEISTERUM 
specimina abillo examinata misit) revera subinde dispositionem talem 
observavi, ut aliquátenus cum cl. HOFMEISTERI descriptione consentiat, 
si sub „ovulo“ hujus auctoris sacculum amnioticum valde ju- 
Adjicio aliam observationem, quae nostrae 
Quum nempe putamen fructus Balano- 
venilem intelligimus. 
descriptioni insigniter favet. 
phorearum in universum strato ovarii intimo indurescenti con- 
stituatur, comparatis figuris nostris 14 et 16 tab. ІШ., persuasus 
eris, idem haberi in Langsdorffia, si parti nobis pro ovulo de- 
claratae revera hanc dignitatem accenseas; acceptá contra descriptione 
cl. HoFMEISTERI, putamen e strato prorsus diverso, multo magis 
externo evadere, et semen accrescens magnam ovarii partem resor- 
bere statuendum esset. Quam quidem evolutionis rationem tam longe 
a reliquorum generum буро abhorrere, ut pro verisimili haberi nequeat, 
concedes. — Siquidem theoriae nostrae assentias, ovulum porro pro 
atropo et erecto aguosces; nam sacculus amnioticus exacte axem 
ovuli occupat et vesiculas embryonales ad apicem habet (ut seminis 
indole ulterius confirmatur). Quae quum omnia cum Helosidearum 
indole quadrent, denique pro verisimillimo habebis, utrinque etiam 
evolutionem eandem usu venire; quae quidem, ut infra adhuc de- 
monstrabimus, in Helosideis ita fit, ut ipse apex axeos floralis in ovu- 
lum transformetur et cum ovarii parietibus coalescat. — Observandum 
adhuc, etiam cl. KARSTENIUM (Nov. Act. 1.с.) descriptionem floris © 
Langsdorffiae tradidisse a nostra alienam ; quam vero, speciminibus 
ab ipso KARsTENIO examinatis cum ea collatis, tam inaccuratam 
inveni, ut ejus refutationi supersedere posse censeam. 
ж) CL Ноғмківтенк (Neue Beitr. 1. с.) capitulum fruct. quinquies crassius, 
ac sub anthesi, indicavit. Quod autem, quum nostra observatione ca- 
pitulum fructiferum ne duplam quidem floriferi magnitudinem adi- 
piscatur , in eo verisimiliter nititur, ut cl. HorMkisTER capitulum 
floridum nimis juvenile, fructiferum vero solito crassius ante oculos 
habuerit. Jam praeterea notavimus, capitulorum magnitudinem pro 
individuis multum ludere. 
