21 BALANOPHOREAE: LANGSDORFFIA —HELOSIS. 22 
ceterum consimilibus et eodem contento repletis conflatus (fig. 16. 
17. 20 embr., fig. 21.). Extremitatem suam acutiorem hic sursum 
dirigit ibidemque teste cl. HormE1sTER in suspensorem bicellularem, peri- 
pheriam endospermii attingentem excurrit; quem quidem in specimi- 
nibus nostris non vidi, forte obliteratum. Pro certo tamen haberi potest, 
partem illam acutiorem radiculae, oppositam cauli embryonum per- 
fectiorum respondere; cotyledones ne vestigiis quidem indicatae sunt. 
In parte ovarii superiore eadem fere indoles, quam sub anthesi 
jam observavimus, etiam in fructu maturo occurrit. Sed plasma 
evanidum, cera contra, praesertim versus apicem fructus, copiosior 
facta est; porro sclerenchyma crebrius offenditur, in fasciculos 
tenues longitudinales, plerosque epidermidi adjacentes, cylindrum irre- 
gularem valde interruptum constituentes dispositum (fig. 17. 18. ве. ); 
denique epidermis fabricam, quam in flore tantummodo apicem 
versus exhibet, nunc usque fere ad putamen continuat (fig. 17 ер.), 
ita ut singuli fructus toto ambitu facile ab invicem distinguantur. 
Contextu basilari magis magisque destructo stratum fructuum 
frustis irregularibus a receptaculo solvitur et delabitur. Recepta- 
culum nudatum denique cum toto stipite putredine perire videtur. 
Germinationem nondum cognitam esse, supra jam notavimus. 
Stationes et distributio geographica. Super radices va- 
riarum arborum, е. gr. Ficuum, Geonomae, Iriarteae (ex Karsten), inde 
а Mexico usque іп Brasiliam australem. — Intra Brasiliam observata 
est. circa Rio de Janeiro: Schott!, Luschnath!, Gardner, Miers ; prope 
Mandiocca ad radicem montium Serra d'Estrella in nemoribus primae- 
vis: Langsdorff, Martius !; in silvis circa Canta Gallo (forma rubiginosa) : 
Peckolt (in litt.); ad Lagoa Santa prov. Minarum: Lund!, alibi 
Regnell!, Stephan!, et in prov. Goyax (forma rubiginosa): Weddell! 
— Extra Brasiliam: in Bolivia, Cuesta de Ichu: D'Orbigny!; ad 
Cuchero Peruviae subandinae: Póppig!; variis locis Novae Granatae : 
et Venezuelae , e. gr. ad Bogota, ad Tucouroma prov. Ocanae , locis 
umbrosis humidis inter Quebradas de San Juan et Pauones, ad Parana 
de Ruiz (cum forma rubiginosa): Purdie, ex Hook. f.; in silvis montium 
humidis, 2000—3000 met. supra oceanum, in palmetis coloniae Tovar 
Columbiae: Moritz n. 1619!, Karsten II. coll. n. 22!; ad Caracas: 
Golimer!; іп silvis montosis regionum superiorum fl. Orinoco , altit. 
1100—1300 met. (forma rubiginosa): Rob. Schomburgk; et in silvis 
montosis prov. Mexicanae Oaxaca: Liebmann (ex Hook. fJ. 
Usus. Cera, qua tota Langsdorffia scatet, teste Нооккво ad fa- 
bricandas candelas apud Novo-Granatenses adhibetur. Etiam plantae in- 
tegrae, e communicatione cl. PURDIE ad HookknuM, in ditione Bogotensi 
Tavs Ш. HELOSIDEAE Scuore єт Емші. 
Characterem vide supra in conspectu tribuum. 
П. HELOSIS Rica, 4 
Неговів Rich. in Мет. Mus. Hist. nat. Paris. VIII. 416. tab. 20. 
Schott et Endl. Melet. 11. Mart. Nov. Gen. 111. 184. 1. 300. et 
298 fig. 2. Endl. Gen. п. 721. Meissn. Gen. 367. (275.). 
Unger in Annal. Wien. Mus. II. tab. 4.6. ex parte. Weddell, 
Ann. sc. nat. 111. Ser. XI V. 186. tab. 11. fig. 39—42. Hook. fil. 
Transact. Linn. Soc. XXII. 55. tab. 15.16. Hofmeister, Neue 
Beitraege l.c. 1. 593. tab. 16. Chatin, Anatomie comp. 525. tab. 
97.98. Griseb, Fl. Brit. W.- Ind. Isl. 309. Etchl. in Act. Congr. 
bot. Paris. 1867. p. 148. tab. И. ex parte. Solms-Laubach in 
Pringsheim's Jahrb. f. wiss. Bot. VI. 530. — LaATHRAEOPHILA 
Leandro do Sacramento in. Ann. sc. nat. II. Ser. VII. 32. — 
Catpasia Mutis, Sem. Nov. Granat. (1810), ex Rich. — Cynomorii 
spec. Swartz, Fl. Ind. occ. 1. 13. 
FLores MASCULI: Ревтвоміом basi tubulosum, limbo 
tripartito, segmentis actinomorphis ovato-oblongis con- 
Balanoph. 
festis diebus tamquam candelae comburuntur et in foris nomine Siejos 
venduntur. Num etiam in Brasilia planta изиш alicui inserviat, haud com- 
pertum habemus; sed pro usu fabricarum nimis rara videtur. 
De Langsdorffiae historia quaedam. Langsdorffia hypo- 
gaea circa annum 1817 а cl. GEORGIO Dk LANGSDORFF, (unc apud Bra- 
silienses consule imperatoris Rossiae s. d. generali, in praedio Mandiocca 
prope hio de Janeiro detecta, ibidemque m. Augusto 1817 etiam a cel. 
Manrio lecta est. Qui plantae singularis descriptionem et iconem m. Sept. ex- 
aratam amice Eschwege tradidit, in ejus libro , Journal von Brasilien“ (а. 1818) 
publici juris factam. Altera a.1822 apparuit descriptio ejusdem speciei, sed nescio 
quo casu titulo novo Langsdor ffiae janeirensis salutatae, icone egregia ornata, 
ab Ш. L. C. ВїснАвр secundum specimina а LANGSDORFFIO recepta con- 
cinnata, in dissertatione eximia de Balanophoreis, quam e relictis celeberrimi 
patris scriptis filius Асн. ВїснАвр in volumine VIII. operis ,,Mémoires du 
Muséum d'histoire naturelle“ edidit. Tertiam denique, novis observationibus 
auctam et emendatam, a. 1829 iterum cl. Martius in Nov. Gen. et Spec. 
plant. vol. Ш. communicavit. Quibus vero descriptionibus morphosis plantae 
externa tam perfecte illustrabatur, ut posterioribus hac ratione parum 
tantum addere, sed structuram potius internam, jam quidem a cl Manrio 
breviter adumbratam, accuratius pernoscere superfuisset. Ita cl UNGER 
а. 1840 in commentatione de plantis parasiticis (Ann. d. Wiener Mus. IL.) 
anatomiam ramorum rhizomatis accurate descripsit; de ratione autem in- 
sitionis, priorum observationibus imperfectis innixus, minus recte judicavit, 
rhizoma ope fibrarum radiciformium ad radicem nutrientem sese adnectere. 
Quem quidem errorem deinde cl. J. D. Нооккв in admirabili dissertatione 
„On the structure and affinities of Balanophoreae“ emendavit et parasitismum 
recte descripsit; simulatque hic novas nonnullas observationes addidit, 
tum de structura externa, tum de interna, inter quas praecipue laudandae, 
quae de variabilitate speciei agunt, quum iis demonstretur, formas Langs- 
dorffiae, a cll. LigBMANNO et KARSTENIO specierum distinctarum titulo de- 
scriptas cum L. hypogaea conciliandas esse. Idem nostra sententia etiam 
de forma rubiginosa valet, quam a cl. WEDDELLIO propositam cl. HOOKER 
distinctam adhuc servaverat et l. c. descriptione et iconibus candidis ornaverat. 
Etiam ovuli primam notitiam cl. Нооккко dtbemus; quam vero de hoc 
organo tradidit descriptionem, pariter ac eas eodem fere tempore a cl. 
KARSTENIO et paullo post ab ill. Ноғмкіѕзткво (locis supra ad genus ci- 
tatis) evulgatas, cum nostris observationibus minime quadrare et verisimiliter 
stadiis nimis juvenilibus perperam intellectis inniti, supra jam notavimus. Atta- 
men viris illis accuratiorem floris feminei, fructus et praecipue embryonis, quem 
primus cl. KARSTEN vidit, cognitionem debemus. Hic etiam anatomiam rhizo- 
matis et pedunculi locupletavit; quae deinde a cl. Снлтіх (Anatomie com- 
parée l. c.) de novo examinata, haud vero promota est. Quod equidem 
denique in dissertatiuncula supra citata Langsdorffiae cognitioni addere 
studui, de structura floris feminei, praecipue ovuli agit; sententias ibidem emisas 
supra quoque exposui. 
Melet. 11. Hook. f. Transact. Linn. Soc. XXII.31. — 
cavis marginatis, praefloratione valvata. STAMINA 3, 
perigonii phyllis anteposita; FILAMENTA inferne in tubum, 
basi tubo perigoniali adhaerentem connata, superne 
libera, ANTHERIS iterum connatis, ovato-cordatis, tri- 
locularibus, loculis 2 extrorsis, tertio introrso, septorum 
destructione introrsum aperiundis, denique ab invicem 
solutis. PoLLinis granula trigono-subglobosa, poris 
obsoletis 2—3, exina laevi. — Fronks FEMINEI: Ova- 
nium oblongum subcompressum, vertice in marginem 
brevem irregularem productum, longitrorsum substria- 
tum. Bru 2 liberi, erecto-divergentes, cylindrici, in 
STIGMATA subgloboso-capitata abeuntes, decidui. Ovunum 
1, axile, erectum, atropum, oblongum, toto ambitu cum 
ovario coalitum, nucleo multicellulari, sacculo amniotico 
4 
