33 BALANOPHOREAE: HELOSIS. 34 
Super ovuli verticem parenchyma subito valde parvicellosum fit (fig. 
14); e quo, tamquam e basi communi, styli abeunt. Hi pro tela 
conductrice fasciculum axilem cellularum elongatarum angustissi- 
marum exhibent, parietibus paullo incrassatis et colore fusco do- 
natis *) ; peripheriam autem, epidermidis ad instar, stratum simplex 
occupat e cellulis amplioribus, in series 8— 12 longitudinales 
dispositis, leptopleuris et pallidis conflatum (fig. 14 st., fig. 16). 
Stigma cellulis telae conductricis ampliatis et cum periphericis in 
papillas subrotundas protuberantibus constituitur. —  Ovulum in 
parte inferiore parenchyma amplius longetensum, sursum, praesertim 
circa saccum amnioticum, gradatim brevius et angustius, demum 
subisodiametricum offert (fig. 14); saccus amnioticus cellulà sisti- 
tur ovoideà, facile e contextu solubili, in cujus apice vesiculas 
duas embryonales , et in centro cytoblastum conspicias, qui filis 
plasmaticis quasi suspensus et cum plasmate denso opaco parietem 
vestienti connexus est (fig. 14. 17 s. e.). Notandum adhuc, etiam іп 
vicinia sacci plasma paullo densius et obscurius ac in reliquo pa- 
renchy mate, in strato autem ovarii interiori amyli granula obtingere. 
V. Fructus (tab. V. fig. 19—24). 
Stadia inter florem ad foecundationem paratum et fructum 
perfecte maturum intermedia in speciminibus nostris ad examen 
microscopicum idoneis deficiunt, neque aliis hucusque observationi- 
bus nota sunt. — Fructus vero maturus a flore femineo externe 
praecipue differt stylis delapsis, basi in stipitem brevem albidum 
mollem constrictà, et parte superá subovoideo-incrassata (fig. 19); 
magnitudo parumper tantum aucta, consistentia autem firmior 
facta est. ; 
Structura interna cum ей floris collata, stipitem fructus e 
parte floris infra ovulum consità, cellulis collapsis, corrugatis et 
exsuccis enatum esse docet, fasciculo tamen vasculari minus 
mutato, bene adhuc in medio stipitis visibili (fig. 19. 20 f.). 
Epidermidis cellulae paullo ampliores et longiores factae sunt, cuti- 
culá incrassatá et longius ac in flore decurrente; plasmatis autem 
loco substantia molli-resinosa fusco-rubra totam fere cellulam 
explet (fig. 20. 21. 23. 24).**) Eadem substantia etiam in 
cellulis strati sub epidermide jacentis offenditur; quae quidem con- 
spicue transversaliter ampliatae, in omnibus parietibus, praeter ex- 
ternum cum epidermide communem, sclerenchymatice incrassatae et 
colore subaureo donatae sunt (fig. 20. 21. 23. 24). Ita putamen 
constituunt, quod basi (infra chalazam ovuli) stratis 1—2 cellula- 
rum in omnibus parietibus incrassatarum, et apice parenchymate 
illo parvicelloso, super quod styli steterant, itidem in sclerenchyma 
subaureum converso, clauditur (fig. 20). 
Putaminis cavitatem penitus explet semen oblongum (fig. 
20. 21), ordinis lege ex endospermio conflatum et embryone, subinde 
residuis nuclei nondum perfecte resorpti instar filorum irregularium 
adhuc cinctum (fere ut in Seybalio, cf. tab. ҮШ. fig.31). Endosper- 
mium parenchyma refert grandicellosum, subisodiametricum vel quid- 
piam elongatum, prorsus leptopleurum, molle, plasmate cytoblastis et 
guttulis olei pinguis innumeris turgens (fig. 20—24. edsp.). Apice 
hoc embryonem includit; qui corpusculum sistit microscopicum 
ж) Cl. Нӧғмкіѕтев (l. c. tab. 16) canalem notavit, qui telam con- 
ductricem longitudinaliter percurrere. Equidem talem haud vidi. 
жж) E descriptione cl. Ноғмкізтенг (l. c.) etiam epidermis indolem scle- 
renchymaticam accepisse videtur. Mihi haec semper talem, qualis 
in figuris nostris exhibifa est, sese praestitit. 
ovoideo-oblongum , e paucis cellulis, quam circumjacentes minori- 
bus, ceterum iis consimilibus conflatum (fig. 20. 21 embr.), pro- 
embryone vel suspensore 2-cellulari (fig. 20. 21 susp.) peripheriae 
adnexum. Extremitate apicali igitur radicula, oppositá caulis in- 
dicatur, cotyledonibus haud evolutis. 
De germinatione seminis nil hucusque cognitum esse, supra 
jam notavimus. 
Habitat ut videtur sat frequens in America australi tropica, 
rarior in insulis Antillanis. — Forma о. in Brasilia amazonica, e. gr. 
locis inundatis, in limo fluviatili vel in solo argillaceo (super radices 
Myrtorum et Laurorum ?) ín ripa insularum Archipelagi Paraénsis et 
in depressis terrae continentis, quam Amazonum fluvius alluit, Aug. et 
Sept. m. flor. et fruct.: Martius!; inter Santarem et Manaos, ad ri- 
pas fl. Amazonum, Octobr. m. flor.: Spruce n.877 !; ad Ega, item Oct. fl.: 
Poeppig!. Praeterea in Peruvia ad Pozuzo: Ruiz!; in Surinamo: Wull- 
schlaegel!; Cayennae, Febr. in Jul. flor.: Richard, Leprieur et Sagot, Hb. 
Guyan. n. 1323!; ad fluv. Berbice Guyanae anglicae: Rob. Schomburgk !, 
іп insulae Trinitatis montibus Tamana : Purdie, Crüger (ex Griseb.), et 
in Jamaica : Purdie (ex Hook. f.). Etiam in Pampas ad Buenos Ayres 
degere dicitur : Miers (ex Hook. f.).— Forma f. prope Rio de Janeiro: 
Miers ex Hook. f.; super Artanthes speciem in Serra do Ariro, Junto 
fl. et fruct.: Glaziou!; іп umbrosis sylvarum virginearum ad Canta 
Gallo, praecipue super radices stirpis dictae ,,Ortiga branca do mato 
virgem“ (Boehmeriae sp.?): Peckolt!; et in Serra d'Estrella: Schott. 
— (Forma y. їп Brasilia nondum observata, in Vegas de Rio Quindiu 
crescere dicitur, cf. Hook. f.). 
Brasiliensibus vocatur Espiga de sangue, spica sanguinea, 
propter colorem capitulorum (ex Pkckorr, l. infra cit.). 
Qualitates et usus. Vim Heloseos adstringentem esse et stypti- 
cam, tubera et capitula passim. contra sanguinis fluxum adhiberi legimus.*) 
— Quod qualitates attinet, fere nil cognitum erat, nisi quod planta amy- 
lum et in seminibus oleum pingue contineret, usque in recentissimum tem- 
pus, ubi cl. Тнкор. PkckorT, Dr., vir de phytochemia Brasiliensi meritissi- 
mus, analysin, nondum quidem ab omni parte absolutam, sed pro tempore 
sufficientem nobis tradidit.**) ^ Continebantur quidem, secundum hanc 
analysin: 
a. in tuberum recentium grammis 1000: 
Resina mollis 11,904 Acidum tannicum 11,666 
Resina moschum redolens 4,705 Extractiva . . . 54,019 
Inulinum . . . . 12,745ж%%)  Materies fibrosa . . 134,121 
Albumen . . . . 7,843 Аша <: +. s < » : 750,761 
Saccharum . . . . 8,236 
b. in capitulorum recentium grammis 1000: 
Subst. albuminosae . . . 12,058 Dextrinum, Pectinum, aci- 
Extractum saccharinum . 16,274 dum citrinum, acidum 
Amylum . . . . . . 18,089 tartaricum etc. 45,294 
Oleum pingue et resina mollis 20,000 Materies fibrosa 65,335 
Pigmentum rubrum et aci- AQUA; .. eik . 800,000 
dum tannicum . . . 28,000 
Historica quaedam. Helosis guyanensis a. 1789 a cel. L. С. 
RicHagp in silvis Cayennae detecta et jam anno insequenti descripta et 
icone illustrata est. Quae autem descriptio tunc solummodo Academiae 
ж) LINDLEY, ENDLICHER, KOSTELETZKY etc. Forte autem, quod hi 
auctores de Helosi tradiderunt, sola in notitia nititur, quam apud 
P. Browne (Jam. 334) de ,,Cynomorio* invenimus. Quod vero 
Cynomorium haud pro Helosi guyanensi, sed potius pro Phyllo- 
coryne jamaicensi habendum est. 
жж) PkckoLr, Catalog der pharmacognostischen, pharmaceutischen und 
chemischen Sammlung aus der brasil. Flora zur National-Ausstellung 
in Rio de Janeiro 1866. (Wien 1868). 
**ж*) Hanc substantiam examen microscopicum mihi haud monstravit, licet 
specimina sat diu alcohole imbuta erant, ut sphaerocrystalla sese 
formare potuissent. Contra amylum copiosum inveni, quod in ana- 
lysi Peckoltiana desideratur. 
