37 BALANOPHOREAE: 
І. Ruizoma. 
Tuber sistit subterraneum, carnosum, nudum (esquama- 
tum), plerumque subglobosum, nunc discoideo-compressum , nucis 
Juglandis usque pugni crassitie, saepe grosse lobatum vel quasi e 
tuberculis minoribus compositum lobulisque subrotundis verruci- 
formibus haud raro ab omni parte exasperatum (cf. tab. VII.). 
Radici nutrienti, ut іп Melosi, initio unilateraliter affixum 
(tab. ҮШ. fig. 1), postea eam saepe prorsus amplectitur, ita ut 
radix medium tuber pervadere videatur (tab. VII. fig. 3. 5). 
De evolutione rhizomatis nil certi hucusque novimus; proba- 
biliter autem simplicissima est, embryone per germinationem, si 
radici nutrienti adnectitur, in tuberculum abeunte, quod gradatim 
augetur et incremento inaequali lobos effingit.. Quanto tempore opus 
sit, donec florere valeat, pariter nondum cognitum est; nec magis, 
utrum monocarpicum sit an pluries floreat. Id tantum certum habetur, 
plantam, quum florere coeperit, per aliquod tempus in eo continuare 
posse, quum stipites florales explicati simul cum valde juvenilibus 
in uno eodemque rhizomate haud raro obtingant (cf. tab. VII. 
fig. 1. 3, tab. ҮШ. fig. 1). 
Quod structuram rhizomatis internam attinet, e paren- 
chymate copioso id constat, fasciculis fibrovascularibus numerosis 
tenuibus permeato. Parenchyma grandicellosum existit (cellulis 
subinde tam magnis, ut oculo nudo dignoscantur), penitus lepto- 
pleurum, in universum isodiametricum vel secundum fasciculos 
cum horum tractubus paullo elongatum, ad peripheriam gradatim 
angustatum, neque tamen cortice nec epidermide distinctis (cf. tab. 
ҮШ. fig. 2). Cellulae parietibus fuscis, peripheriam versus sa- 
turatius coloratis, poros minutos gestantibus gaudent; fluidum con- 
tinent aquosum, cytoblastos magnos subglobosos et amyli granula 
simplicia globosa, nucleo centrali stratisque concentricis instructa 
(maxima 25 micromillim. diam., cf. fig.9. 10), quae statu rhizomatis 
juvenili ereberrima, in adultiori sensim evanescunt. Sclerenchyma 
prorsus deficit. — Fasciculi fibrovasculares fere ut in Hetosi 
parenchyma varia directione percurrunt, saepe in ramos divisi 
varieque complicati; in. universum tamen ab insitionis facie fla- 
bellatim exeuntes arcuatim peripheriam petunt, simul magis magisque 
divisi, ita ut 2 mm. infra superficiem, ubi definiuntur, creberrimi 
et tenuissimi obtingant (tab. VIIL fig. 1). Partes suas, xylema 
nempe et phloéma, certa directione haud disponere solent. Indole sub- 
tiliore fasciculis stipitis floralis fere exacte respondent, quos infra 
paullo fusius describemus, nisi quod solemniter crassiores sunt, 
i.e. ex elementis numerosioribus conflati, quae saepe etiam breviora 
obtingunt et in xylemate nil fere nisi vasa offerunt. 
Insitionis rationes fere eaedem ac in Helos¢ obser- 
vantur (cf. tab. VIII. fig. 2). Lignum radicis nutrientis ad locum 
insitionis plus minus turbatum in parasiti basin fasciculos numero- 
sos breves, laceros vel flabellatos immittit, quibus fasciculi субай 
proprii ita sese adnectunt, ut eorum continuationes quasi effingant, 
ad locum coadunationis non semper ab invicem  distinguendi, 
-fere transitu continuo juncti, vasibus utrisque invicem applicitis et 
inter sese communicantibus, Ceterum parasitus cum tota facie ra- 
dicis nudatá, tum cortici tum ligno, ope parenchymatis parvicellosi, 
sursum gradatim in grandicellosum interioris rhizomatis transeuntis, 
plasmate et cytoblastis scatentis, amylo destituti, intime connatus 
est, limite inter utrumque contextum ubicunque distincto et aequa- 
bili (fig. 2. tab. ҮШ.). — Prima insitionis stadia nondum coguita 
sunt; item utrum fasciculi parasiti a loco insitionis vel a fasciculis 
radicis nutrientis in internum rhizoma adscendant, an contra ex 
interno rhizomate ad locum insitionis descendant, ibidemque fasci- 
culis radicis nutrientis adnectantur, adhuc latet. 
Balanoph. 
SCYBALIUM. 38 
П. STIPITES FLORALEs. 
а. Volva. Pedunculus. Receptaculum. 
E rhizomate stipites florales surgunt 1—4, rarius plures usque 
10, in gregem subrotundum coacervati. In universum habitum 
Agaricorum prae se ferunt, e pedunculo nempe vel trunco cylindrico 
obconicove in pilei subrotundi speciem dilatantur; multum tamen 
forma et magnitudine varii, trunco nunc ita abbreviato, ut pileus 
subsessilis evadat, nunc 1 decim. longo et ultra, crassitie simul 
inter 3 et 1 centim. ludente, ita quidem ut trunci breviores longio- 
ribus crassiores esse soleant; pileo autem, quum perfecte explica- 
tus est, inter 3 et 9 centim. diam. ludenti, solemniter convexo 
marginibusque decurvo, saepius vero, praesertim si stipites plures 
congregati se invicem premunt, plus minus concurvato et flexo, adeo 
marginibus conniventibus concavo. Quas differentias figuris tabulae 
nostrae VII. illustramus. 
Ut in plerisque affinibus, ita etiam in Scybalio stipites flora- 
les more gemmarum adventitiarum pronascuntur et volvam 
offerunt, e strato rhizomatis dirupto formatam. Quae vero in hac 
plantà perexigua et nonnisi in stipitibus valde juvenilibus bene 
conspicienda est; sub stipite vix pisi magnitudinem aequanti instar 
acetabuli, Lichenum apothecio haud absimilis, concavi, saepe irre- 
gulariter lobati, intus laevis nitiduli offenditur (tab. УШ. fig. 4). 
Accrescenti pedunculo ea magis magisque oblitescit, ita ut in explicato, 
adeo in iis qui vix '/, v. '/, magnitudinis definitivae attigerunt, 
haud amplius dignoscatur (cf. tab. УШ. fig. 1). Prima ejus sta- 
dia, quibus adhuc clausa est, haud observavi. Stipites praeterea 
nil peculiaris quoad evolutionem offerunt, primà juventute subrotundi 
(tab. ҮШ. fig. 4), deinde apice magis magisque intumescunt (fig. 1 b.), 
vertice simul gradatim deplanati, donec Agarici formam attigerunt 
(fig. 1 a. 3). Squamas, quibus juventute prorsus teguntur, anthesi 
in receptaculo denudantur, ordine centri- vel acropeto effingunt. 
Qui ex uno eodemque rhizomate pronascuntur stipites aut 
omnes unius sexus, feminei quidem exstant (tab. VII. fig. 4. 7), aut 
unus ex iis masculus est. Hic solemniter femineis major existit, 
et, si stipites numerosiores adsunt, centrum totius gregis occupat 
(tab. УП. fig. 1. 3). Praeterea ille, neglectis floribus, etiam capituli 
indumento fere floccoso-lanuginoso, quum in femineis dense velu- 
tinum id occurrat, facile distinguitur. 
Pedunculi et receptaculi indole externà in antecedenti- 
bus jam adumbratá, restat praecipue, ut structuram eorum ana- 
tomicam adhuc describamus (ad id cf.tab. УШ. fig. 1—5. 8—10). 
Haec multis notis ut in rhizomate sese habet; substantiam stipitis 
fere totam parenchyma sistit, ei rhizomatis omnino consimile, nisi in 
pedunculo, hujus quidem proportione, in longitudinem tensum, superne 
cum pedunculo dilatato gradatim abbreviatum, et denique in pileo 
plus minusve transversaliter elongatum (fig. 8—10 p.). Quod pa- 
renchyma fasciculi fibrovasculares tenues pervadunt, a fasciculis 
rhizomatis adscendentes (nec, ut passim creditum est, ab iis dis- 
creti in systema proprium conspirantes); in pedunculo hi in uni- 
versum longitudinaliter procurrunt, sursum cum aucto illius ambitu 
et in pileum transitu magis magisque et denique subradiatim di- 
vergentes, simulatque repetità ramificatione gradatim numerosiores 
et tenuiores (fig. 1. 3). Multum vero a vid hac regulari aberrant, 
varie flexi et curvati, ita ut in sectionibus longitudinalibus nunquam 
continuos sed forma lineolarum brevium tantum eos conspicias 
(fig. 1); in sectione transversali instar punctorum per totum sti- 
pitem subaequabiliter sparsi obtingunt (fig. 5), in crassioribus in- 
ferne 250—300, sursum ope ramulorum, ut jam indicavimus, gra- 
datim numerosiores.  Extrorsum quoque ramulos emittunt, in 
6 
