39 BALANOPHOREAE: SCYBALIUM. 40 
squamas currentes; in receptaculo femineo infra flores determinan- 
tur, in masculo contra in flores excurrunt, ita quidem ut flos 
unusquisque tres fasciculos pro staminibus recipiat. 
Ut in rhizomate, etiam іп stipite florali fasciculi fibrovas- 
culares xylema et phloéma certá versus axem stipitis directione 
haud disponere solent. Omnes valde tenues exstant (fig. 8), te- 
nuissimi nonnisi ex elementis 5—6, validiores haud ultra 50—60 
in sectione transversali conflat. Indole diversae partes in uni- 
versum ut in generibus antecedentibus sese habent; xylema vasa 
offert subscalariformi- vel anguste reticulato-striata (fig. 9. 10 v.) 
nonnullasque cellulas ,,pseudoparenchymaticas“ (fig. 9 pr.), phloéma 
autem cellulas malacophloeodicas interjectasque eribrosas, quae cum 
pseudoparenchymaticis illis et cellulis cambii, in stipite adulto in 
cambiformium transmutati (fig. 9. 10 cbf.), fluidum subaquosum vel 
plasmaticum et cytoblastos subrotundos, nunc cum cellulis longe- 
tensos continent. *) Totus fasciculus amylo caret; cellulae autem 
in ejus ambitu consitae, plerumque paullo angustatae et subradiatim 
circa fasciculum dispositae (cf. fig. 8), substantiam illam parciorem 
continent, unde transitum inter fasciculum et parenchyma exterius 
constituunt, 
b. Squamae (tab. VIII. fig. 6). 
Organa foliacea, quae pedunculum tegunt, axillas vacuas ha- 
bent et persistunt, squamas appellamus. Taxi, et stadio juniori 
etiam forma et magnitudine, hae ай apicem pedunculi in bracteas 
deciduas transeunt, infra describendas. 
Forma squamarum inter anguste linearem et subsemiorbicu- 
larem versatur. Ad basin pedunculi omnium minimae et angustissi- 
mae occurrunt, 2—5 mm. longae (fig. 6 a.), sursum gradatim 
accrescunt, in stipitibus fructiferis usque 8 et 10 mm., simulatque 
dilatantur, ita ut per formam oblongam vel rhombeam (fig. 6 b. c.) 
demum in late ovatam vel semiorbicularem (fig. 6 d.) transeant. 
Basi lata sessiles, inferiores apice acuminatae, margineque dentibus 
nonnullis argutis instructae, sursum obtusae denique late rotundatae 
evadunt, simul crebrius dentatae, summis saepe lacero-ciliatis, 
ad basin autem subsaccato-retractis, qua nota transitum ad bracteas 
subpeltatas effingunt (cf. fig. 6 a—d.). Consistentiá in universum 
firmule papyraceá, nonnihil fragili gaudent, ad basin et in medio 
squamae crassiore, in inferioribus subcarnosá, marginem versus, 
praesertim in superioribus, scariosá; color vivarum incognitus, in 
speciminibus siecis vel alcohole conservatis fuscescens est vel ni- 
grescens, Pro diversà pedunculi longitudine brevius aut longius 
distant; in abbreviatis ita confertae, ut inde a basi imbricatim sese 
tegant, in longioribus inferne remotae, distincte ad pedunculum de- 
currentes, sursum tamen, praesertim in inferiore pilei facie, ubi 
omnium maximae stant, semper distincte imbricatae et haud raro 
pilei marginem involucri ad instar cingentes (cf. tab. VII. fig. 1—4. Ty 
Quánam taxeos lege dispositae sint, speciminibus ad tale examen 
non satis idoneis, enucleare haud potui; spirá autem altioris diver- 
gentiae (nec verticillis) uti videntur. 
ж) Cl. Uncen (Ann. d. Wien. Mus. 1. с.) mentionem fecit substantiae 
fusco-rubrae fere homogeneae, quae in latere fasciculi centrum 
spectanti saepe obtingeret. Ego quoque frequenter eam observavi, 
quam cum cl. UNGERI0 pro substantia s. d. intertellulari habeam, 
nec (amen constanter loco a cl. illo auctore indicato, sed potius 
inter extimas phloématis cellulas (fig.9 ad x.). In Helosi contra, ubi cl. 
Гхвкв eam multo copiosiorem etiam vidisse perhibet, equidem eam 
non observavi; haud igitur constanter adesse videtur. 
Structura squamarum interna simplex existit. E parenchymate 
penitus leptopleuro, intus laxo, margines versus angustato et 
saturatius fusco, longitudinaliter et in squamis latioribus etiam 
tangentialiter extenso constant; in quod fasciculus fibrovascularis 
unicus e peduneulo intrat, qui in medianà squamae brevius longiusve, 
nec tamen usque in apicem, procurrit (fig. 6 e.). 
с. Inflorescentiae. Bracteae. Paleae. 
Inflorescentia Scybaliz de specie capitulum simplex disciforme, 
calathio Helianthi haud absimile, refert; reverà autem, ut in He- 
lost, e capitulis secundariis prorsus deplanatis inter sese confluen- 
tibus composita est. Id quod bractearum dispositione probatur, 
quae haud singulos flores, sed partes inflorescentiae majores, ex 
analogià Lophophyti (cf. infra ad hoc genus) aliorumque confami- 
liarium pro capitulis secundariis nobis habitas, suffulciunt. Unde 
etiam explicatur, quod flores capituli, ut in masculis praecipue in 
oculos cadit, haud ordine centripeto, sed diversis receptaculi locis 
simul expanduntur, alabastris adhuc inter eos obviis vario evolutio- 
nis stadio, posteriore tempore explicandis (tab. УП. fig. 1—8). 
Bracteae (tab. УШ. fig. 3. 7) squamas referunt ex- 
centrice peltatas, cc. 6 mm. longas, 3—4 latas. Limbo gaudent 
subrotundo vel rhombeo-ovato , irregulariter lacero-ciliato, leviter 
concavo, firmule membranaceo, fusco-nigrescenti; qui basi subsaccato- 
retractá, angulo obtuso vel fere recto, in stipitem latum, basi paullo 
angustatum, concavum, marginibus integerrimum, limbo tenuiorem 
et pallidiorem, basi fere albidum transit (fig. 7). Stipites basi 
semilunatá receptaculo inserti fere verticaliter stant, strato florali 
subaequilongi; unde limbi subhorizontaliter vel oblique porrecti, 
se invicem et stratum florale imbricatim obtegunt (fig. 3). Ad 
peripheriam receptaculi stipite abbreviato, et angulo, quem hic cum 
limbo facit, magis aperto bracteae in summas pedunculi squamas 
iranseunt; quarum quoque phyllotaxin immediatim continuant, ita 
ut limites inter duas hasce phyllorum formationes externe haud 
conspiciantur (cf. tab. VIL fig. 6.). Па saltem ante anthesin sese 
habent, quamdiu bracteae adhuc in receptaculo adsunt; quum autem 
iis delapsis squamae pedunculi cum stipite maturescenti conspicue 
adhuc crescant, inter squamas ex apice stipitis fructiferi desumtas 
et bracteas illas marginales haud transitum sed insignem et subi- 
taneam differentiam invenires (cf. tab. VII. fig. 3. 1). 
In utroque sexu flores receptaculo insident bracteis propriis 
quidem destituti, sed pilis multicellosis seu paleis stipati adeo 
numerosis, ut cum iis stratum compactum effingant (cf. tab. УШ. 
fig. 1). Quod pro stipitis sexu diversam indolem offert. In masculo 
floccoso-lanuginosum apparet (tab. VII. fig. 1—3 7), e paleis di- 
morphis conflatum. Pleraeque paleae cylindricae, nunc subclavatae 
nunc sursum attenuatae, apice obtuso vel truncato terminatae, cc. 
З mm. longae exstant, in stratum densissimum — conspirantes 
(fig. 11. 13a.) ; e seriebus cellularum longitudinalibus 8 — 10, 
rarius paucioribus (fig. 13 a. 14) conflatae, cellulis ad apicem 
paleae abbreviatis et cuticulà transverse rugulosa instructis notantur 
(fig. 13a.). His aliae intermixtae sunt plus duplo longiores (6—7 
mm. lg.), quae e basi latiore complanata, cellulas 15 —20 in sectione 
transversa exhibente (fig. 15), in apicem flagelliformem sensim 
attenuatum cylindricum abeunt, et cuticulá: penitus laevi gaudent 
(fip. 11, 13b.).*) Licet paleae hae flagelliformes prioribus longe 
Ж) Cll. Scuorr et Ехтиснкв, sicut etiam ill. J. D. Hooxkn, pilos hos 
longiores pro floribus femineis abortivis habere propensi sunt. Equi- 
dem nil in eorum structurá video, quod huic opinioni faveret; nec 
transitum novi. 
