41 BALANOPHOREAE: SCYBALIUM. 42 
pauciores sint (cf. fig. 11), indumentum tamen satis densum consti- 
tuunt, quo stratum palearum breviorum occultetur et habitus floccoso- 
lanuginosus evadat. Paleae contra receptaculi feminei homomorphae 
exstant et stratum homogeneum velutinum ce. 2 mm. altum, quo 
ovaria occultantur, constituunt (tab. УП. fig. 5, tab. ҮШ. fig. 1). 
‘Plerisque notis hae ut Heloseos paleae sese habent, nisi solemniter 
crassius clavatae (fig. 23. 26. 27) et apice subinde inter cellularum 
series. periphericas axilem e cellulis paucis minoribus et subscleren- 
chymaticis contextam exhibent (transitu ad Phyllocorynen,cujus paleae 
fasciculum sclerenchymatis axilem multo longiorem et crassiorem 
offerunt ; cf. Hormeisrer l. c. tab. 17). 
Bracteis delapsis earum vestigia in receptaculo aliquamdiu 
adhuc conspiciuntur, instar scrobiculorum hippocrepiformium, inter 
quos in (7 paleae flagelliformes, in € styli porriguntur, fasciculatim 
conniventes (tab. УП. fig. 2€. 4). Quibus deinde arrectis scrobiculi 
occultantur et superficies aequabilis redditur (tab. VII. fig. 3 с); 
masculi ita perseverant; in femineis autem, postquam foecundatione 
receptà styli delapsi sunt, bractearum vestigia iterum apparent, 
instar concavitatum levium, quae pristinae bractearum pressioni 
originem debent, itaque, ut olim bracteae, stratum florale seriebus 
spiralibus numerosis centrum receptaculi petentibus tegunt (cf. tab. 
VII. fig. 4. 7). ` 
Ш. Frores маѕсил (fig. 11—20). 
Ні floribus Heloseos valde similes sunt. Perigonium exhibent 
basi tubulosum, apice trilobum, quo androeceum 3-merum symphy- 
sandrum cingitur. Longitudine gaudent 6—7 mm., cujus dimidia 
pars in tubum, /; in lobos perigonii venit, androeceo lobos paullo 
adhue excedenti; stratum igitur palearum breviorum, quo juventute 
occultantur, anthesi superant, paleis longioribus subaequilongi (cf. 
fig. 11. 12, et tab. VII. fig. 1—3 7). Colorem vivorum ignoramus; in 
sicco toti fuscescentes sunt. 
Tubus perigonii cylindricus synema arctiuscule cingit, 
infimà tantum basi ei adhaerens (fig. 16; minus recte usque ad 
faucem adnatus а cll. Ѕснотт et Ехрг. describitur); membranaceus 
exstat, parenchymate leptopleuro longetenso, per strata 3—4 dis- 
posito contextus, fasciculis tamen fibrovascularibus destitutus (cf. 
fig. 18. 19). Apice in lobos abit ovato-oblongos, obtuse sub- 
productos, concavos apiceque subcucullatos, margine incrassato eque 
mutuá pressione plano cinctos; qui juventute valvatim invicem 
appliciti alabastrum oblongo-clavatum constituunt (fig. 11), anthesi 
erecto-patentes (fig. 12). Consistentiá gaudent papyraceá, apice 
marginibusque firmiore; laeves existunt vel ad lentem cellularum 
epidermalium seriebus longitrorsum striati. Quod structuram eorum 
internam attinet, basi e continuato tubi parenchymate, nisi magis 
compresso et ad 2—3 strata redacto constant; quod tamen versus 
apicem et marginem lobi iterum ad strata 4—5 adaugetur, cellulis 
simul abbreviatis et periphericis transversaliter ampliatis, ita ut 
stratum intermedium et epidermis evadat (cf. fig. 19. 20). Cellulae 
prioris sclerenchymatice incrassatae, epidermales autem in pa- 
rietibus externis ad dorsum lobi transversaliter undulatae, ad apicem 
ejus inflexum cuticulá transverse rugulosá vestitae, in ventre 
laeves et haud incrassatae obtingunt (fig. 19. 20). Fere eandem 
igitur, ac in Langsdorffia, etiam $субайй perigonium offert 
structuram. 
Stamina solito Balanophorearum more lobis perigonii ante- 
posita sunt, filamentis in tubum, antheris in corpus solidum con- 
natis (fig. 16). Tubus cylindricus exstat, basi teres, sursum pro 
filamentoram commissuris suleatus (fig. 12. 17), canali trigono 
eujus anguli cum filamentorum commissuris respondent percursus 
(fig. 18), carnosus, e parenchymate ei tubi perigonialis consimili, 
per strata 6— disposito, et fasciculis 3 fibrovascularibus filamen- 
torum medianas percurrentibus infra antheras definitis conflatus 
(fig. 18. 19). 
Antherarum capitulum ovoideum, 1 mm. longum, pro an- 
therarum commissuris profundius, levius pro loculis sulcatum (fig. 
12. 17). Singula anthera elliptico-cordata existit, ditheca, thecis 
l-loculatis extrorsis; quae cum vicinis ita connatae sunt, ut circa 
connectivum commune axile loculos 6 in orbem dispositos, eos 
quidem ad eandem antheram pertinentes per septa tenuiora, con- 
tiguos diversarum antherarum per latiora separatos conspicias 
(fig. 21). Connectivum, septa et valvae tenuissimae, anatomice 
fere ut in Langsdorffia sese habent, nisi quod prius fasciculo fibro- 
vasculari careat (ceram quoque abesse, vix commemorare opus est; 
cf. fig. 19 anth., 21). Loculi destructione apicis, tamquam poro 
irregulari aperiuntur (fig. 17 b.), poris tandem in unicum commu- 
nem confluentibus. — Pollinis denique granula, supra in generis 
charactere jam descripta, nunc fig. 22 adhuc illustramus; diametro 
40—45 micromillim. gaudent. 
In fundo tubi staminei, pariter ac in Helosi, corpusculum 
occurrit subovoideum, plus minus acuminatum, 1 mm. cc. longum, 
receptaculo semiimmersum et ex eo quasi productum, cui perigo- 
nium et tubus stamineus inseruntur (fig. 16. 19 a.). lisdem ratio- 
nibus, ac in Helosi ductus, pro axe floris, nec pro pistilli rudi- 
mento, id habeam. Structura ejus anatomica figura 19 illustratur. 
IV. FLORES reminel (fig. 23—29). 
Etiam flores feminei multis externae conformationis notis ut 
in Melosí sese habent. Ovarium offerunt subovoideo-oblongum, 
dorso ventreque leviter compressum, vertice in marginem brevissi- 
mum, antice et postice paullo altiorem productum, sursum minute 
longitudinaliter striatum, 1'/,—1'/, mm. longum; quod stylis 2 
graciliter filiformibus, dextram et sinistram spectantibus, leni arcu 
divergentibus, in stigmata simplicia subgloboso-capitata abeuntibus, 
сс. 4 mm. longis terminatur (fig. 23. 24). Ovaria basi lata in 
receptaculo sessilia palearum strato occultantur; styli fere prorsus 
exserti indumentum densum glandulosum aemulantur (cf. tab. VII. 
fig. 3 9). Color vivi floris incognitus. 
Structura interna figg. 25. 28. et 29 illustratur. Quibus re- 
cognoscas, ovarium corpus solidum referre, e contextubus variae 
indolis conflatum, omnibus quidem parenchymaticis, fasciculis fibro- 
vascularibus penitus deficientibus. Partem dignoscas brevem basi- 
larem (fig. 25), e parenchymate subisodiametrico leptopleuro con- 
. flatam, quae sursum in corpus centrale ellipsoideum (fig. 25. 28 c.) 
et corticis tenuis speciem (figg. cit. p.) abit; in summitate vero 
partis centralis corpora duo opaca subovoidea, symmetrice ad 
dextram et sinistram posita, dissepimento latiusculo sejuncta, supra 
quae styli surgunt (fig. 25. 28 ov.). Haec corpora ovula Scybalii 
sistere, praemitto; jam ad descriptionem partium indicatarurm accu- 
ratiorem transeamus. ; 
Cortex in medio ovarii cellulis constituitur leptopleuris, longe- 
tensis, per strata cc. 3 dispositis, quae deorsum sensim in con- 
textum partis basilaris transeunt. Sursum strata ad 4—5 augentur; 
cellulae simul abbreviantur, ita ut interiores subisodiametricae 
evadant, quum contra extimae transverse ampliatae, adscendentes 
v. suberectae epidermidem distinctam referant (fig. 25. 28 p). Omnes 
leptopleurae offenduntur, praeter annulum in parte interiore circa basin 
stylorum consitum, 4—6 cellulas in sectione longitudinali exhiben- 
tem, quae in sclerenchyma lucide flavum induratae sunt (fig. 25 sc.). 
