43 BALANOPHOREAE: SCYBALIUM. 44 
Pars centralis cortice inclusa (fig. 25. 28 c.) ovulis neglectis e 
parenchymate constat penitus leptopleuro, seriebus longitudinalibus 
sursum convergentibus disposito; inferne hoc grandicellosum longe- 
tensum exstat, versus parenchyma partis basilaris subabrupte de- 
finitum ; sursum ad latera contextui corticis adjacenti consimile fit, 
in septo autem inter ovula gradatim angustius et vertice subiso- 
diametricum, ovulorum parenchymati consimile, ita ut haec apice 
cohaerentia vel ponte quasi juncta videantur (fig. 25 ad X): 
Ovula cellulis parenchymaticis parvis dense compactis con- 
flantur, quae in parte ad basin ovarii spectante seriebus extrorsum 
et deorsum subarcuatis ordinatae et in hac directione aliquid elon- 
gatae existunt, superne minores , isodiametricae et, ut jam nota- 
vimus, in contextum septi apicalem transeuntes (fig. 25. 28 ov.). 
In quovis ovulo, circiter in ejus centro vel paullo supra, at septo 
propior, saccus offenditur amnioticus, instar cellulae ovoideae facile 
e contextu solubilis, plasmate opaco farctae, quae in medio cyto- 
blastum et in apice vesiculas 2 embryonales offert, antipodibus 
vero haud observatis (fig. 25. 28 s.e.). 
Styli denique cum stigmatibus omnino ut in Helosi sese ha- 
bent, in quod igitur genus, sicut in figuras 25 st. et29 remittimus. 
— Notandum adhuc, omnes hujus ovarii cellulas cytoblastos con- 
tinere magnos fuscos (unde contextus eo obscuriores apparent, quo 
minoribus cellulis constant, id quod in figuris nostris, neglectis 
cytoblastis, adumbratione tantum indicavimus), et plasma in uni- 
versum hyalinum, densius tamen et magis opacum in interiori 
corticis strato, ad basin stylorum communem, in septi vertice et 
in ovulis (fig. 25. 28). 
Universam hanc structuram ita intelligendam esse censeo: ut 
in Helosi, duo adsunt carpidia valvatim connata, in stylos 2 elon- 
gata et circa horum basin in marginem brevem producta. Axis 
vero floris haud ut in generibus antecedentibus ipse in ovulum 
abit, sed in placentam initio liberam centralem, in cujus apice 
ovula tamquam organa lateralia ortum ducunt. Quae, ut con- 
figuratio cellularum et situs sacci amniotici docent, typo anatropo 
et apotropo explicata, primum libere pendula exstabant, deinde 
vero cum parietibus ovarii et cum placenta, quae interdum inter 
ovula in septum dilatata erat, coaluerunt, ita ut totum ovarium 
corpus solidum referat. Denique contextus ovarii circa totum ovu- 
lorum systema consitus varia divisione et extensione cellularum, 
praecipue infra ovula, ita sese conformavit et disposuit, ut corpus 
illud centrale (fig. 25 c.) et cortex (fig. 25 p.) evaderent; quae 
igitur haud organis distinctis accensenda, sed pro stratis tantum- 
modo ovarii diversis existimanda sunt. 
Interpretatio proposita in Sceybali; cum Lophophyto quoad 
florem femineum analogià nititur, quam e collatis figuris tabularum 
nostr. УШ et XIV facile recognoscas. In Lophophyto autem historia | 
evolutionis eam probari, infra demonstrabimus. *) 
r 
ж) Auctores priores Scybalii florem femineum minus recte interpretatos 
esse duco. Perigonium ei adscripserunt, ejusdem ac in Helosi in- 
dolis; quoad vero structuram internam, neglectá descriptione a cll. 
Scuorr et ENDLICHER tradita nimis imperfecta, ill. HOFMEISTER, qui 
examen floris diligentissimum instituit, sententiam alebat, ovulum 
unicum adesse, atropum erectum, saccis amnioticis 2 instructum; 
sed etiam ovula 2 haberi posse, erecta, atropa, collateralia, inter 
sese et cum ovario connata, quórum singulum unico tantum sacco 
amniotico gauderet, idem haud contra naturam existimabat. Quae qui- 
dem conjecturae nunc analogiá Scybalii cum Lophophyto refutantur. 
Observandum praeterea, me sententiam supra exhibitam jam locis ad 
genus citatis emisisse et probasse. 
V. Favcrus (fig. 30—32.). 
Externe hic a flore Q, qualem stadio antheseos observamus, 
praecipue stylis delapsis differt; praeterea paullo major exstat, cc. 
2 mm. lg., ita ut paleas subaequet, quidpiam quoque crassior et 
margine verticis conniventi obtusatus (fig. 30). Magis conspicue 
interne transformatus est; primum epidermidis cellulae transversa- 
liter ampliatae, divisione horizontali numerosiores factae et fere in 
cubicam formam, nisi extrorsum subconvexam, conversae exstant, 
parietibus autem haud mutatis, praeter ad apicem ovarii, ubi externi 
et transversales paullo incrassati sunt (fig. 31. 32 ep.). Porro 
stratum subjacens, quantum adhuc ad „corticem“ ovarii pertinet, 
indolem sclerenchymaticam nactum est, ita ut putamen constituat, 
quod basi ratione jam іп Ze/os? descriptá clausum, apice in annu- 
lum illum sclerenchymaticum fig. 25 sc. continuatum est (fig. 31. 
32 sc). Supra quem margo ovarii connivet; ejus lumen autem 
contextu illo communem stylorum basin sistente expletur, pariter 
paullo incrassato, пес tamen distincte sclerenchymatico (fig. 
31 ad x.) Pars denique basilaris in fructu quidpiam elongata et 
cellulis numerosioribus composita occurrit; haec granulis amyli 
minutis farcta exstat (fig. 31 b.), quum in reliquo pericarpio nonnisi 
, cytoblasti offendantur et fluidum, ut videtur, aquosum. 
Putaminis cavitas fere prorsus semine Solitario repletur. 
Duorum nempe ovulorum regulariter unum tantum in maturitatem 
abit; endospermium, quod per partitionem totius sacci amniotici, 
nec ut in plerisque plantis cellularum libere pronascentium ope 
formatur, sensim nucleum proprii ovuli, alterum ovulum, septum, 
totumque illud corpus axile fig. 25 c. resorbet et nil nisi stratum 
tenue parenchymatis semiresorpti ad faciem putaminis internam 
relinquit (fig. 31. 32 pa.). Reliquis notis endospermium sicut 
embryo ut in Helosi sese habent; igitur sufficiat, in genus illud 
et in figuras 81 et 32 cum explicationibus remittere, 
Germinationem seminis nondum novimus. 
Stationes. Habitat Scybalium fungiforme super arborum Cin- 
cognitarum) radices іп silvis primigeniis montium Serra Ф Estrella, 
prov. Rio de Janeiro: Schott!; prope Canta Gallo ejusdem pro- 
vinciae: Peckolt!; ad Caldas prov. Minarum; Regnell! — Decembri 
plantam florentem simul et fructiferam legit b. Schott. 
De qualitatibus et usu Scybalii fere nil compertum habemus. 
Singulam tantum observationem cl. PeckoLt nobiscum communicavit: plan- 
tam cum alumine et aqua vitae destillatam magnam aetheris butyracei co- 
piam largiri.*) 
De Scybalii historia quaedam. Scybalium fungiforme mense 
Decembr. 1820 a b. Scuorr in silvis primigeniis montium Serra d'Estrella 
detectum et a. 1832 шай cum ill. ENpLICHER in libro ,Meletemata bota- 
nica“ descriptum est. Deinde cl. UNGER (a. 1840, loco supra ad genus 
citato) ejus anatomiam breviter adumbravit; abhinc autem botanici per 
multum temporis nil ad plantae singularis cognitionem addiderunt, etiam 
cl. J. D. Hooker, laudatissimus Balanophorearum monographus, in repetendis 
tantum iis, quae auctores priores tradiderant, acquievit, Recentiori demum 
tempore cl. HorMkisTkR nova floris feminei fructusque secundum argutum 
examen microscopicum descriptione rem de novo promovit; quam quidem 
descriptionem nondum satis exactam ego denique in dissertatiunculá supra 
citata emendare studui. 
Planta a cl. ScHoTT semel tantum inventa et paucis speciminibus ad 
Museum Caes. Palat. Vindobonense missa, usque in novissimum tempus 
botanicis haud amplius visa erat. Anno autem 1867 viri cll. Тнкор. 
PxckoLT et A. REGNELL locis supra indicatis iterum eam detexerunt et 
cum ill. MARTIO communicárunt. 
*) Observandum, etiam Prosopanchen Burmeisteri, parasitum singula- 
rem ex affinitate Hydnorae, quem in ditione Bonariensi detectum 
cl. Dk Bary nuperius descripsit, statu maturo aether butyraceum 
redolere (cf. Dk Bary, Dissert. de Prosgpanche Burmeisteri , in 
Abh. d. naturf. Gesellsch. zu Halle, VIL. 1868. р. 19.). 
