49 BALANOPHOREAE: LOPHOPHYTUM. 50 
ut in Scybalio sese habent, in quod igitur genus remittere sufficiat ; 
quoad structuram internam fasciculis stipitis floralis respondent, 
quos infra accuratius describere in animo est. 
Incrementum tuberis, quo ejus crassities augetur, praecipue 
strato meristematis inter corticem et corpus medullare consito 
perfici videtur (tab. 12. fig. 7 mer.). 
Quod rhizomata cylindrica attinet, verisimile est, haec omnibus 
notis ut tuberosa sese habere, excepto quod parenchyma cum ipso 
rhizomate ejus proportione elongatum sit, fasciculi autem fibro- 
vasculares cursum in universum longitudinalem habeant. Ita saltem 
analogiá generum antecedentium et experientiis histologiae uni- 
versalis suadetur. 
Squamarum structura fere eadem est ac squamarum pe- 
dunculi, quas infra describemus. 
c. Insitionis ratio (tab. XIL fig. 1—6). 
Stadia insitionis, quae semine germinanti percurruntur, haud 
observare licuit; in maxime juvenilibus mihi visis tuberculum, licet 
pisum vix superaret, cortice radicis resorpto, jam cum illius ligno 
coaluerat. Lignum uno latere quasi fissum et divulsum videbatur; 
parasitus in fissuram latissime hiantem immersus, cum totá super- 
ficie nudata, tum ligni tum corticis, intime connatus erat (fig. 1. 2). 
Limites inter utramque stirpem adhuc distinctissimi et prorsus 
aequabiles (fig. 2), fasciculi fibrovasculares jam quidem nonnulli 
in centro parasiti (fig. 1), nondum vero ad locum coadunationis 
conspiciebantur; attamen striae quaedam, flabellatim a loco illo 
excurrentes , in quibus cellulae angustiores, seriatim ordinatae, amylo 
destitutae et plasmate repletae erant, incipientem fasciculorum for- 
mationem ibidem indicabant (fig. 2). Praeterea omnes parasiti 
cellulae cum ligno radicis contiguae (nec vero eae cortici adjacentes) 
diminutae, neque amylo, sed plasmate opaco farctae conspiciebantur, 
in parenchyma interius amplius et amyligerum gradatim transeuntes 
(fig. 2). 
Stadiis provectioribus lignum radicis nutrientis gravius in- 
fectum sese praestabat. Strata ejus plus minus disjecta et turbata, 
praecipue autem lobuli ligni numerosi vel singuli fasciculi, utpluri- 
mum acuti, saepe flabellatim divergentes vel varie dilacerati, usque 
5 mm. longi in parasiti basin intrusi erant (fig. 3. 4). His, ut in He- 
losi et Scybalio, fasciculi. parasiti proprii ita sese adnectunt, ut 
eorum continuationes sistere videantur (fig. 3). Reverá etiam 
tales continuationes quodammodo effingunt; nam transitus inter 
utrumque fasciculum haud subito fit, sed lente et gradatim, ita 
nempe ut contextus, praecipue vasa radicis, per formas quasdam 
intermedias in eos Lophophyli quasi transmutentur; id quod in 
figura nostra 6 tab. 12 clare conspicitur, ubi vasa radicis punctata 
exstant, iis Lophophyti reticulato-striatis. 
Hac indole cum stadiis juvenilibus fig. 1. 2. repraesentatis 
collatà, verisimile fit, fasciculos parasiti in ejus centro primum formari 
et exinde ad radicem nutrientem descendere. Haud quidem omni 
certitate hoc perspectum habemus, quia propter cursum fasciculorum 
valde flexuosum haud contigit, eos integros ab uno alterum finem 
persequi. 
Parasiti parenchyma, ubi radicis cortici adjacet, nil pecu- 
liaris offert, cellulis utriusque simpliciter appositis et coalitis 
(fig. 2. 5); ubi autem lignum tangit, stadiis provectioribus sin- 
gularem in modum affectum exstat. Compage ejus plus minus 
laxatá, lobuli varie configurati vel singulae cellularum series in 
lignum procedunt; extimae autem cellulae plerumque e contextu 
solutae, singulatim vel gregibus parvulis in ligno adjacenti sparsae 
eoque prorsus inclusae apparent (fig. 5. 6). *) Unde zona evadit, 
angustissima quidem, inter radicem et parasitum quasi intermedia, 
ex utriusque substantià mixta. Qualem fusionem Lophophyto pe- 
culiarem, in aliis parasitis nondum observatam esse puto. Notandum 
etiam, parasiti cellulas ligno radicis applicitas itemque disjectas 
illas plasmate spisso opaco magnisque cytoblastis turgere (fig. 5. 6) ; 
praeterea rotundatas et, ut supra jam notavimus, interioribus multo 
minores eas obtingere. 
Radix a Lophophyto invasa, praeter quod affectionem subit 
supra indicatam, saepe etiam intumescit et nodosa vel alio modo 
irregularis fit. Accidit etiam, ut extremitate inde a parasiti insertione 
emoriatur et destruatur, ita ut ille apici radicis inerassato insidere 
videatur (tab. 11 ad b.). Insertio parasiti organica, ut in ante- 
cedentibus, semper unilateralis existit, etiamsi tubera radicem 
penitus amplectantur. 
П. STIPITES FLORALES. 
a. Evolutio, forma etc. 
Rhizoma hypogaeum stipites florales emittit epigaeos 1 —3 
pluresve, erectos, '/,—fere 1-pedales, juventute dum bracteis adhuc 
velantur strobilo pinaceo similes (cf. tab. 9—11), anthesi illis de- 
lapsis spadicem capitulis numerosis subrotundis obsitum, fere Maydis 
spicae comparabilem referentes (tab. 9. fig. I., tab. 10. fig. IL 
More gemmarum normalium, nec ut in plerisque confamiliaribus 
adventitiarum, hi pronascuntur; in rhizomatibus simplicibus igitur 
terminales (cf. tab. 11), in ramosis apices ramorum occupant 
(tab. 9. fig. IL, tab. 10., tab. 11 ad f.). Eandem ob causam etiam 
volva deest et squamae continuo e rhizomate in stipitem floralem 
transeunt. Unde passim accidit, si rhizoma cylindricum exstat, ut 
limitem inter. utramque partem extrinsecus aegre distinguas (cf. 
tab. 11 ad e. f.); qui tamen solemniter basi stipitis constricta, 
squamis ibidem diminutis et confertioribus, in rhizomatibus vero 
tuberosis jam forma diversà, sat conspicue indicatur (cf. tab. 9. 10). 
Stipes floralis bracteis adhue inclusus, paullo quidem ante an- 
thesfn (tab. 10. fig. I., tab. 11 e'.), in universum, ut jam indicavi- 
mus, strobilo pinaceo praecipue Pini Pinastri haud absimilis, e 
basi constrictá in formam subovato- v. oblongo-conicam abit, usque 
semipedem longus, ad basin 4 — 8 centim. crassus. Apice variat 
acuto, obtuso vel rotundato (ef. tab. 11); parte basilari, quae re- 
gioni femineae respondet, in superiorem masculam sensim (tab. 10. I.) 
vel subabrupte (tab. 11 е^.) transeunte. Item bractearum numero et 
dispositione ad rationem infra indicandam ludit. 
Bracteis delapsis apparet axis stipitis floralis cylindricus, basi 
pollicem. crassus et ultra, sursum attenuatus, saepe grosse longitu- 
dinaliter sulcatus, albido- vel coerulescenti-rosaceus, capitulis flo- 
rum globosis flavis obsitus (tab. 9. fig. I.). Jam aliquid adhuc 
elongatur, ita ut spithamae vel pedis longitudinem attingat et capi- 
tula, initio subcontigua, plus minus ab invicem semoveantur (usque 
l centim.). Ad basin autem stipitis squamae persistunt; ibidem 
enim nondum fertiles et squamis rhizomatis adhuc consimiles sunt. 
Ita spadix floralis pedunculo squamato, nunc brevissimo, nunc usque 
5 centim. longo, fultus apparet (cf. tab, 9. 10). Hae squamae, 
ut jam notavimus, squamas rhizomatis directe continuant; in limite 
tamen, praesertim ubi hic stricturà denotatur, solemniter confertiores 
et diminutae obtingunt (cf. tab. 10. fig. L), apice paucis formis 
intermediis cito in bracteas transeunt (tab. 9. fig. II.). 
*) Haud enucleare potui, propter investigationis difficultatem, utrum hae 
cellulae reverá a parasito solutae sint, an per flexuosas cellularum 
series, quas in sectione haud conspicis, cum eo cohaereant. 
