59 BALANOPHOREAE: LOPHOPHYTUM. 60 
2. LOPHOPHYTUM LEANDRI Eicat. inflorescentiis bisexua- 
libus, floribus femineis bracteatis (cc. 2 mm. longis). 
Tabula nostra XV. 
Archimedea pyramidalis Leandro do Sacramento in Ann. 
Se. nat. 11. Ser. ҮП. 32! (ex parte). 
Lophophytum mirabile Weddell in Ann. Sc. nat. 111. Ser. 
XI V. 185. fig. 31. 32 ! Platsmann in Leipz. Illustr. Zeitung 1865, 
nec Schott et Endl. 
Haec species antecedenti habitu plerisque morphoseos externae 
notis simillima est; item anatomia, propter speciminum quidem 
idoneorum defectum nondum investigatá, ei in universum respon- 
dere verisimile habemus. 
Raizoma tuber sistit simplex vel lobatum, subrotundum, saepe 
compressum, subinde leviter curvatum, pugni magnitudinem et ultra 
attingens. Basi, ubi radici nutrienti adhaeret, nudum est; sursum 
juventute squamis tegitur triangulari-ovatis subacuminatis, usque 
5 mm. longis, quae seriatim ordinatae areolis subhexagonis insident, 
auctá vero tuberis cum prodeunte aetate crassitie plus minus de- 
struuntur, areolis simul irregularibus factis vel prorsus obliteratis 
(cf. tab. nostr. fig. I. IT). Unde tuber passim denudatum, ab omni 
parte nodoso-exasperatum evadit. Cortice duriusculo fusco tegitur, - 
intus in carnem mollem transeunti; non semper subterraneum est. 
E vertice tuberis (organico) vel ejus loborum sTIPITES FLO- 
BALES assurgunt 1— 2, qui prorsus eandem indolem et eandem 
fere magnitudinem habent, ac in L. mirabili.  Juventute instar 
strobili pinacei squamis velantur, quae ad basin steriles triangulari- 
lanceolatae; deorsum in squamas rhizomatis continuantur (fig. II), 
persistunt, et tali modo spadici pedunculum squamatum constituunt, 
sursum autem (1— 5 centim. supra basin) in sracreas fertiles, 
rhombeo-ovatas, peltato-stipitatas, anthesi deciduas transeunt. Quae 
externe nigrescenti-caeruleae, per striam purpurascentem in basin 
albidam abeunt; ceterum ut in antecedente specie sese habent (cf. 
tab. nostr. ad B.). Verticillis 9- et 8-meris ordinatas eas observavi; 
sed etiam in spirá continua (verisimiliter inter verticillorum taxin 
intermedia, divergentiae 47) obtingere videntur. 
Axis spadicis cylindricus, basi 2—3 centim. crassus, sursum 
attenuatus, plus minus longitrorsum sulcatus existit, consistentiae 
carnosae, coloris livide rosacei. CarrruLis tegitur flavis, eodem 
ac bracteae, super quas singulatim stant, ordine dispositis, verti- 
caliter '/,—fere 2 centim. inter sese distantibus. Mascula 80—150, 
feminea 3—4-plo pauciora obtingunt. Priora iis Loph. mirabilis 
fere perfecte respondent, ita ut descriptioni supersedere possimus; 
figuras tamen nonnullas addimus (tab. XV. Y 1—4), e quibus, 
collatà quoque tabularum explicatione, recognoscas, magis oblonga 
ac іп Г. mirabili ea exstare, et ovaria abortiva floribus intermixta 
formà gaudere minus regulari, denti molari haud absimili (fig. 4). 
Notandum praeterea, haec colore aurantiaco donata esse. 
CAPITULA FEMINEA more generis basin spadicis occupant, 
masculis densius conferta. Infima rudimentaria esse solent (ef. 
fig.L II) ; perfecta formam oblongam vel breviter cylindricam et lon- 
gitudinem 6—10 mm. offerunt. Flores 120—200 continent, eodem 
fere ac in L. mirabili ordine dispositos. 
Flores feminei ввлстЕїз fulciuntur, quae speciei eo magis 
characteristicae sunt, quum in reliquis Balanophoreis, nulla excepta, 
ipsos flores deficiant, tantummodo sub inflorescentiae ramulis evo- 
lutae. Ad basin capituli formam offerunt spathulae, quae cito in 
eam cochlearis graciliter stipitati transit (fig. 8); stipites seu 
petioli tenues lateraliter angulati, superne subcanaliculati, inter 
flores superpositos arcte pressi iisque aequilongi exstant; apice in 
limbum brevem crassum obtusissimum concaviusculum abeunt, qui 
angulo obtuso versus petiolum flexus vertici floris suffulti apprimi- 
tur (cf. fig. 6. 7). Tota bractea compage duriuscula, colore gummi- 
gutti gaudet; quum contra ovaria flavescentia, styli rubri, stigmata 
alba esse soleant, capitulum eleganter pictum, bracteis quasi squa- 
mato-maculatum, stylis glanduloso-tomentosum apparet. 
FLORES FEMINEL et FRUCTUS iis Loph. mirabilis forma prorsus 
consimiles, 2—3-plo autem minores, 2—2'/, mm. tantummodo longi 
exstant; item quoad structuram internam iis respondent, quantum 
e paucis stadiis mihi examinatis recognosci potuit. Sufficiat igitur, 
in descriptionem illius speciei et in figuras 7—10 tabulae nostrae XV 
(cum explicationibus) remittere. Semen bene maturum haud visum 
est; rudimenta solum semidestructa in putaminis cavitate offendi 
(cf. fig. 9. 10 se.). 
Crescit Lophophytum Leandri super arborum incognitarum radices 
in umbrosis silvarum virginearum in vicinia Rio de Janeiro: Leandro 
do Sacramento !*); in depressis ad sinum Paranagua, haud procul а 
mari in umbra silvarum altarum: Platzmann. Julio et Augusto flo- 
rentem ambo collectores plantam notárunt. 
Qualitates probabiliter eaedem sunt, ac in specie antecedente ; 
nil tamen certi de iis compertum habemus. De usu solum narratur, In- 
dianos juvenes, siquidem in venatione, piscatu, in bello vel in choreis ex- 
cellere cupiunt, plantam clam colligere et certo die ritubus certis comedere. 
Historica quaedam. Anno 1837, in dissertatione de ,,Lathraeo- 
philaceis seu Balanophoreis botanicus brasiliensis, LEANDRO DO SACRA- 
MENTO (Ann. sc. nat. 1. c.) plantam illius ordinis descripsit, quam іп no- 
vum genus Archimedeae collocatam, A. pyramidalem salutabat.**) Quod 
quum genus ad Lophophytum , jam a. 1830 a cll. Schorr et ENDLICHER 
constitutum , pertinere botanici recte recognoverint, non omni tamen jure 
speciem pro identicá cum Loph. mirabili Schott et Endl. pronuntiárunt. 
Nam ex autopsiá speciminum originariorum in Musaeo Parisiensi servatorum 
recognovi, cl. LEANDRUM duas species confudisse, quarum altera reverá 
Loph. mirabile, altera novam sistit, quam supra titulo L. Leandri pro- 
posui. Bractearum quidem, forte supervisarum, cl. LkANDRO haud mentio- 
nem fecit, descriptione ab eo concinnatá ceterum in utramque speciem 
quadrante; postea vero cl. WEDDELL eas observavit et recte descripsit 
(Ann. sc. nat. 1. c.), nec tamen pro discrimine specifico, quale absque 
dubio constituunt, recognovit. — Recentiore tempore planta, pariter quidem 
titulo Lophophyti mirabilis, etiam a cl. JUL. PLATZMANN, Lipsiensi, de- 
scripta est, qui eam ad sinum Paranagua Brasiliae australis ipse invenit et arte 
insigni ad vivum delineavit; quae vero descriptio, in ephemeride Lipsiae 
editá ,Illustrirte Zeitung“ inserta, lectorum e populo potius quam bo- 
tanicorum usui destinata est. Cl. PLATZMANNIO vero gratias quam maximas 
agimus, quia icones suas originarias, inter quas analysis sat bona, et ob- 
servationes manu scriptas liberaliter nobiscum communicavit iisque ad 
monographiam nostram uti concessit. Ita omnia, quae de colore plantae 
et diversarum ejus partium, item, quae de capitulo masculo agunt, denique 
sparsae quaedam notulae cl. PLATZMANNIUM auctorem habent. De figuris 
ab eo receptis cf, explicationem tabularum. 
*) CL LEANDRO quidem stationes accuratius indicavit, nempe prope 
flumen Guapiacu, quod in sinum Sebastianopolitanum effluit, et in 
silvis montium Tijuca; quum vero specimina ab eo in Europam 
missa (cf. sub ,,Historicis“) nonnisi ex parte ad speciem nostram per- 
tineant, ex parte ad Loph. mirabile, dubium restat, quo loco inter 
duos indicatos verum L. Leandri crescat. Forte quidem in utroque 
provenit. 
**) Observandum, dissertationem illam jam 15 annis ante ab auctore 
elaboratam et ad cl, А. рк Sr. HILAIRK missam, ab hoc vero botanico 
anno demum supra indicato publici juris factam esse. 
