111 
ARISTOLOCHIACEAE: TABULAE EXPLICATAE—GEOGRAPHIA. 
112 
TABULAE EXPLICATAE. 
Tab, XVII. Holostylis reniformis, р. 81. 
XVIII. Aristolochia Glaziovii, p. 90. 
XIX. 5 Pohliana, p. 92. 
XX, ES Chamissonis, p. 93. 
ХХІ. Fig. I. Aristolochia angustifolia var. brevifolia, р. 94. 
П, » acutifolia, p. 93. 
| 
| 
| 
| 
| 
Tab. XXJL Fig. I. Aristolochia melastoma, p. 103. 
П. d arcuata, р. 101. 
XXIII. Aristolochia Brasiliensis, p. 107. 
XXIV. » cymbifera, p. 108. 
XXV. » Warmingii, p. 109. 
XXVI. Sa galeata, р. 109. 
SIGLA. 
4, Capsula, 
5. Semen. 
= Sectio horizontalis. 
1. Perigonium y. ejus basis, | 
2. Columna genitalis, 
3. Ovarium. | 
|| Sectio verticalis. 
m. n. Magnitudo naturalis. 
-+ Magnitudo aucta. 
Tabulas delineavit cl. JOSEPHUS SEBOTH, pictor Florae Brasiliensis, analyses ex parte secundum adumbrationes cl. auctoris M. T. MASTERS. 
DE ARISTOLOCHIACEARUM DISTRIBUTIONE 
GEOGRAPHICA. 
Generis Aristolochiae circa 180 species enume- 
rantur, in regionibus calidioribus fere. totius orbis 
vigentes, frequentissimae vero in America tropica, 
rariores in temperatis hemisphaeriü borealis et in 
Asia tropica*) A cl. DUCHARTRE loco supra saepius 
citato species in 6 sectiones dispositae sunt, secundum 
variam columnae genitalis formam et pariitionem; 
postea cl. KLOTZSCH, operis DUCHARTREI ut videtur 
inscius, aliam proposuit methodum, sed naturae non 
minus respondentem, quippe quá genera ab inclyto 
botanico Berolinensi proposita maxima pro parte cum 
sectionibus a professore Parisiensi distinctis quadrent. 
Notandum praeterea, sectiones vel genera ita pro- 
posita cum distributione geographica bene con- 
gruere, 
Nvmerus Aristolochiacearum brasiliensium hucus- 
que cognitarum 49 habetur, quarum una ad Holosty- 
lidis genus, reliquae omnes ad Aristolochiam et quidem 
ejus sectionem Gymnolobus pertinent. In regione 
extratropica Brasiliae australis (Napaeae) species 6 
occurrunt, quarum 2 ei peculiares, in regione orientali 
montano-nemorosa (Dryadum) species 13, quarum 7 
peculiares. Regio Oreadum (campi elevati Brasiliae 
mediae) speciebus 12 gaudet, peculiaribus 7; Hama- 
dryades (scil. ditionem boreali-orientalem calido-siccam 
inhabitantes) 14 numerantur, quarum 7 ibidem ende- 
*) Endlicher Enchirid, Bot. 219, 
micae sunt; regio denique calido-humida ditionis 
Amazonicae (Najades) species 9 possidet, e quibus 7 
el propriae sunt*). 
.Distributionem Aristolochiae generis рег totum 
orbem terrarum tabulá sequente illustramus**). Quoad 
distributionem reliquorum ordinis generum tractare, 
non hujus est loci; notamus solummodo, Asari specie- 
rum, quarum 10 cognitae sunt, unam in Europa, 
item unam in montibus Himalayensibus reperiri, tres 
in Japonia et quinque in America septentrionali. 
Thotteae species duae et Bragantiae species 6 hucus- 
que cognitae omnes Indiam orientalem inhabitant. 
*) Napaeae: Aristolochia emarginata et triangularis; Napaeae et 
Extrabrasilienses: A. angustifolia, firbriata, Giberti; Napaeo- 
Dryas: A macroura. - 
Dryades: Aristol. Glaziovit, pubescens, odora, rumicifolia, bi- 
rostris, cynanchifolia, Raja; Dryadi-Oreades: A. arcuata, mela- 
stoma, galeata; Dryadi-Hamadryas: A, Brasiliensis; Dryadi- 
Oreadi-Hamadryas: A. cymbifera. 
Oreades: Holostylis reniformis; Aristolochia Burchelliz, lutescens, 
Clausseni, hispida, Hilairiana, gracilis; Oreadi-Hamadryas: 4. 
Chamissonis. 
Hamadryades: Aristol. gigantea, Pohliana, Gardneri, smilacina, . 
sepicola, papillaris, trulliformis, eriantha, Weddellii, Warmingii; 
Hamadryadi-Najades et Extrabrasilienses; А trilobata, setosa. 
Najades: Aristol. Sprucei, Ruiziana, floribunda, acutifolia, cornuta, 
de’ oidea, cordigera. 
Stationis incertae: Aristol. sessilifolia, tamnifolia, theriaca, 
filipendulina. 
**) Numeri majores ad sinistram positi indicant numerum specierum 
omnium in ditione, cui adscripti sunt, vigentium; numeri minores 
ad dextram positi eas, quae regioni illi propriae alibique haud 
observatae sunt. 
