118 ARISTOLOCHIACEAE: GEOGRAPHIA—USUS. 114 
Brasilia - Е E = 
B „ ы. E Ф "T We 
а т z E а 2 
E = |4 = |25 2 . |= 2 |8 
E els 1.2 |s tielaj е |2 Б © 
e 2.13 i el eS [БЕ Ad] ols | ia M | e © Ge) 8 
© 3 | 8 3 SISE іма р 18 9 819 
Е | & ЖЕНГЕН МЕКЕ Slay | 75| B 
2 3 ға < = E [Em E E Е 2194 а о 10. 5 g| & 
o |2|2|3 | е 2 ls [а o |BE|.S 45 51515 НЕННЕ * (Sele el a 
= 1ле 1811 ә» ы Татти Eico TISSIT] d ei a £1 s |*2/3£|.s 
© БЫ 8 в З 5 s 2-31 95033] 9 | M Ф = |S Sd Б ° аво 2 | 8 
АР Еа (SES ISS 5 ds a) S| als Shee Sud |38335315 
Ss А о E и јо јо ud sia Edu IK |4 |5 854 < |< SGS ejm 
Holostylis 1.1 1 
Aristolochia. 
8. 1. Asterolytes . 2.2 
8, 2. Siphisia . 3.3 2.2 
8. 3. Hexodon . 12144 2.2 
§. 4. Gymnolobus. 
a, pentandrae Li 8.8 
b. hexandrae | 6.2 13.7 |116 [147 | 9,7 4 | 48 | 44 |22.17/20.16| 5.4 | 63 | 5.2 | 9.8 
§. 5. Diplolobus . 3.3 9.8 | 5,4 | 7.6) 54 229: 2 
§. 6. Acerostylis . 1.1 
Incertae sectionis. 2.2 11 
| 1 1 
| Summa | 6.2 |182 [127 мл | эл | 4 | 49 | 66 23.18 20.16 б» | бз | бз |1817 55 | 6 | 22 |108 | ба | 8л | 54 |99) 2 | 180 
DE USU ARISTOLOCHIACEARUM 
BRASILIENSIUM. 
Plurimae species Aristolochiae generis odore plus 
minus foetido denotantur, aliae contra suaveolentes et 
saporis aromatici exstant. Continent principium vo- 
latile sui generis, in alcohole solubile, cum principio 
oleoso-resinoso amaro, quod Gentianino simile est, con- 
junctum; praeterea insunt mucilago saliaque varia. 
A medicis species quaedam, е. gr. A. serpentaria, 
A. odoratissima alieeque ob virtutes stimulantes, dia- 
phoreticas tonicasque in morbis 'nervosis febribusque 
quibusdam, praecipue in malis uterinis adhibentur. 
Majoris vero famae sunt tamquam remedia ad- 
versus morsus serpentum. Medici quidem recentiores 
talem efficaciam fere omnino negant, nostra autem 
sententia haec res inquisitione accuratiore non est in- 
digna. Non solum enim scriptores antiqui Romae 
Graeciaeque, sed etiam incolae omnium regionum, in 
quibus Aristolochiae crescunt, has plantas efficacia 
illa gaudere una voce affirmant et eas per totam 
Americam calidiorem, in India orientali insulisque 
adjacentibus, in China, Africa, regionibus mediterra- 
neis etc. respectu illo adhibent. Inter species ameri- 
canas hac ratione notissima est Aristolochia maxima, 
in Brasilia quidem nondum observate, sed in Guiana, 
Venezuela regionibusque conterminis frequens, cujus 
rhizoma incolae ,G uaco**), coloni „Contra Capi- 
*) Нос nomine etiam in Herbario R. Kewensi specimina asservantur 
a variis collectoribus transmissa; notandum vero, eodem nomine 
etiam caules foliaque Compositae Mikaniae Guaco gaudere. 
tano nuncupant (a serpente venenato quem ,,Capi- 
tano* appellant) et in frustula coneisum secum portant. 
Siccitate odorem aromatico-comphoratum spirare di- 
citur. Simili usui inserviunt Aristolochiae trilobata, 
Brasiliensis, macroura, cymbifera, galeata aliaeque; in 
Nova Granata etiam A. tenera frequenter adhibetur, 
in Antillis 4. anguicida, si JACQUINIO fidem habemus. 
Haud inutile erit, scriptores denique enumerare, 
qui de Aristolochiarum virtutibus medicinalibus prae- 
cipue scripserunt: 
THEOPHRASTUS, Hist. Plant. lib. IV. cap. 15; DIOSCORI- 
DES, Mat. med. III. cap. 6; PLINIUS, Hist. nat. XXV. 54, 55; 
MACER, de viribus herbarum (1402); ALIBERT, Mat. med. Ш. 
71; RUMPH, Herb. Amboin. V. 177; RHEEDE, Hort. Malabar. 
tab. XXV; SLOANE, Hist. Jam. I. 162; JACQUIN, Select. Stirp. 
Americ. hist. p. 232; FORSKAL, Flor. Aegypt. Arab. p. 157; 
LUNAN, Hort. Jamaic. (1814); HUMBOLDT et BONPLAND, Nov. 
Gen. et Spec. II. 149; ROYLE, lllustr. Himal. Bot. p. 330; 
MARTIUS, Syst. mat. med. veg. Bras. p.107; ENDLICHER, En- 
chiridion p. 219; HANCOCK, Pharm. Journ. 1846. p. 61; WED- 
DELL, Voyage dans le Nord de la Bolivie p. 535; R. TEMPLE 
in Journ. Soc. of arts vol. ІП. (1855) p. 161, 548; WARING, 
Madras Quart, Medical Journal 1861 p. 340, et in Pharmacopoia 
of India p. 462; ROSENTHAL, Synops. Plant. diaphor. p. 246; 
PEREIRA, Materia medica III. edit. II. 1298; HANCE in Tri- 
men’s Journal of Botany 1873 p. 78. 
M. T. MASTERS. 
Aristoloch, 
16 
