RAFFLESIACEAE. 
Aristolochiarum pars Juss. Gen. 73. — Pistiacearum pars Agardh Aphorism. 240. — Rhizan- 
thearum pars Blume Flora Javae necnon inss. adj. fasc. I. — Cytinearum pars Brongn. Ann. sc. nat. 
І. 39. — Cyrivear Lindl. Introd. nat. syst. ed. I. 73 ; Bartling Ord. nat. 80; Endlicher Meletemata 13 
et Gen. plant. 15; Meissner Gen. plant. 367. — Cyrmacear Lindl. Veg. Kingd. 91; J. D. Hooker in 
DC. Prodr. XVII. 106. — Rarrursiacean В. Br. Lond. Phil. May. (1834) et Transact. Linn. Soc. XIX. 
229, 241; Endlicher Melet. 14, Gen. plant. 15; Meissn. Gen. 367; Lindl. Veg. Kingd. 98. | 
Plantae cotyledonibus destitutae, quoad positionem systematicam dubiae, a plerisque 
auctoribus Aristolochieis adnexae. Frores abortu diclines vel rarius polygami, tetra—polymeri, 
perigonio simplici saepius gamopyllo perigyno vel subepigyno instructi. Flos masculus 
columna genitali germinis rudimenta superante praeditus, ad circuitum antherifera. AnrHeran 
sessiles numerosae uni- vel pluriseriatae, pollen rotundum laeve trivittatum intra loculos quoad 
formam et numerum varios foventes. Floris f eminei germen inferum, columna solida, in 
circuitu et stigmatifera et antherarum sterilium rudimenta gerente coronatum. Ovarium uni- 
loculare vel subsexloculare, vel irregulariter lacunosum, plerumque undique ad parietes ovuli- 
gerum. Ото atropa integumento unico et secundi rudimento tantum praedita, vel anatropa binis 
instructa. Fructus baccatus, sEMINIBUS in pulpa nidulantibus minimis. Testa ossea, strato externo 
saepius succulento. Емввүо pro more magnus, indivisus, e cellulis paucis conflatus, unico cellu- 
larum endospermii strato circumdatus eique arcte adnatus. 
Ргахтав peculiares, carnosae, ad variarum arborum et Sruticum radices truncos ramulosque 
parasiticae, radicibus prorsus carentes, THALLOMATE fungorum түсейі ad instar intra matricis telam 
abscondito insiructae, perennes, pluries florentes. Frores in pedunculo abbreviato terminales et supra 
matricis corticem plane sessiles, rarius spicati bibracteolati ; plerumque conspicui, saepius gigantei et tum 
post pluriennem evolutionem ephemeri, mox destructi et cicatrices cupula e cortice matricis formata circum- 
vallatas relinquentes. — Habitum prae se ferunt singularem; crescunt in universum rarae in regionibus 
tropicis et temperatis, et in aridissimis et in umbra obscura silvarum virginearum. Americae, Europae, 
Asiae, Africae incolae; ex Australia et Polynesia ut videtur. оттто exules. 
Raffles. 17 
