141 
raphe obliterata; perispermium farinaceum, cellularum membrana 
{ете omnino consumta, amyli grana minima in globulos 40 et 
plura grana continentes materia albuminosa conjuncta, globulis 
in massas formam cellularum referentes conglomeratis; ENDO- 
SPERMIUM tenue amylum haud continens; EMBRYUM conico- 
hemisphaericum , cotyledonibus crassis, carnosis plumulam an- 
cipitem includentibus, caule hypercotyledoneo brevissimo, duo 
folia primordialia gerenti, radicula late mamilliformi, 
Germinatione operculo hilum et micropylem gerenti 
dejecto, basis cotyledonum cum radieula ex orificio testae 
protruditur et ex utroque latere, cotyledonibus oppositis e 
caule hypocotyledoneo brevissimo supra radicula nondum evo- 
luta processus ambitu subovatus in superficie numerosis sub- 
cylindricis verrucis vestitus oritur et verrucae apice in papillas 
plus minus longas, cylindrieas, sine dubio loco radiculae non- 
dum evolutae nutrimentum absorbientes enaseuntur. Tum folium 
primum 35—105 mm. longum, subuliforme, exstipulatum, basi 
latere interiori canaliculatum, secundum longe petiolatum la- 
mina elongato-lanceolata et jam stipula bicuspidata intrafoliacea 
praeditum, tertium lamina lanceolato-hestata et demum quartum, 
primum natans lamina breviter peltata, sagittata, acuta, ob- 
longa, ovata atque radicula longissima, processubus verrucosis 
nutritorjis evanescentibus, evolvitur. Caudex hypercotyledoneus 
plus minus elongatus, sub folio primo radicem nullam, sub 
folio secundo radices 2—3, sub tertio 2—3, sub quarto 3, et 
sub sequentibus folis etiam plures radices adventitias usque 
fere 30 sub folio consummato maximo profer. Folium quintum 
elliptieo-ovatum , apice subacuto, peltatum, basi profundo et 
acutangulo excisum, lobis subacutis; lamina folii sexti orbicu- 
laris apice obtusissimo, peltata, basi modice excisa, lobis ob- 
tusis, nervis 8 primariis, diametro с. 110 mm.; per gradus folia 
sequentia majora, demum gigantea, orbicularia, apice et basi 
paululum emarginata, 1,8 usque ad 2 m. diametro, margine 
usque ad 0,13 m. oblique erecto, nervis primariis basi 50—65 mm. 
altis, lamina subtus et petiolus aculeatus, aculeis usque ad 
17 mm, longis v. c. in originali Schomburgkiano Musei Britan- 
nici, petiolo secundum aquae profunditatem 8—7 m. et ultra 
longo, pedunevlis quam petioli multo brevioribus; folium juve- 
nile ptyxi involutiva, apice et basi etiam incurvata, aculeis 
externe ubique instar erinacei horridum, postea expansi lamina. 
bullis max'mis inter nervos prominentibus ornata, demum plana 
et foraminibus permultis putredine ortis pertusa, superne laete 
virens, subtus violaceo-prrpurascens. 
RHIZOMA e basi tenui, obconica demum parte superiori 
cylindrieum ad 150 mm. crassum, usque ad 630 mm. in patria 
longum apud nos plantae cultae brevius, putredine basi de- 
structum, apice altius nascens, pulvinaribus foliorum valde pro- 
minentibus, cortice spongioso, parte centrali systema fasciculorum 
conduetorum continenti carnosa, — RADICES rhizomatis adulti 
ad 1 m. longae, albidae, subhorizontales, fere cylindricae, basi 
tenuiores 5—6 mm. crassae, tum sensim usque ad 15 mm, in- 
crassatae, et versus apicem fere 2 mm, crassum attenuatae, in 
tertium gradum гатовае, radices gradus secundi filiformes et 
in 6—8 series longitudinales seeundum numerum fasciculorum 
conductorum dispositae, tertii gradus tenuissimae, 
De folii periodo quotidiana crescendi ef. CASPARY: Ueber 
die tägliche Periode des Wachsthums des Blattes der Victoria 
regia Lindl und das Pflanzenwachsthum überhaupt, Regens- 
burger Flora 1856. p. 113; et de periodo temperaturae floris 
NYMPHAEACEAE: VICTORIA. 
148 
elevatae ef. CASPARY: Die Warmeentwicklung in der Blüthe 
der Victoria regia, Monatsbericht der Berliner Akademie 1856. 
р. 711. 
Primus, ut videtur, Dr. ph. Thaddaeus Haenke invenit Victoriam 
regiam in Rio Mamore provinciae Moxos Boliviae anno 1800 vel 80} 
(ex d'Orbigny Ann. sc. mat. ser. II. vol. ЖІП. 66). Тит d'Orbigny, 
secundus, in eodem flumine 1832 inter tributaria flumina der et Tija- 
muchi eam (1. с.) detezit inter 18'|," et 14° austr. lat. et fere inter 66° 
et 66*/,” ocz, long. Greenw. Tamen non cerie Fictoria edeak loci 
Victoriae regiae adnumerari potest, quod mihil ejus in ite пес de- 
scriptionem accuratam habemus, — Tertius Eduardus Poeppig in Igaripé 
nonnullis fluminis Amazonum prope ostium rivi Teffé haud procul 
ab Ega т. Martii 1832 Victoriam regiam, ut verisimile ed EEE et 
primus diagnosin speciei nomine Euryales amazonicae in Froriep Notizen 
1, с. 1832 dedit, de qua postea. (Poeppig Reise in Chili, Peru und auf 
dem Amazonenstrom. Leipzig 1836. IT. 432). — Quartus Robertus Schom- 
burgk, d. 1. Januarii 1837, Victoriam regiam in flumine Berbice sub 
4° 40’ bor. lat. et 57° 50’ occ. long. Gr. Guianae britannicae in- 
venit (vide supra sub Nymphaea Victoria В. Schomburgk et litt. d. d. 
8. April. 1837 ad W. J. Hooker, Ann. nat. hist. vol. I. 1838. 65; Rob. 
H. Schomburgk Reisen in Guiana und am Orinoko in den Jahren 1835—39, 
Leipzig 1841. p. 282 ss.; Hob. H. Schomburgk 12 views in the interior 
of Guiana, London 1841. p. 1. tab. 1 ). — Robert Schomburgk et Pone 
ejus Richard Schomburgk Victoriam regiam etiam in fumine Rupununi 
infra ostium Taraquae (Rewae vel Quitaronis tabularum geographicarum) 
Febr. 1842 inveniere; cf. Richard Schomburgk Reisen іп Britisch-Guiana 
in den Jahren 1840—44, Leipzig 1848, 1. 356. 111, 982. Tum ab ws- 
dem etiam invenitur in flumine Essequibo (1. c. III. 982) et in flunine 
Awaricuru, tributario Rupununi, pariis superioris, in quem fluit sub 
3° 40' bor. lat. et 59° 8' occid. lmg. Gr., quo lacus instar amplificatur 
(1. e. 1164), — Weddell tum invenit Victoriam regiam Aug. 1845 in 
provincia Mato Grosso Brasiliae in flumine Barbado prope vicum 
Casalbasco, sub 159 28' aust. lat. et 59° 57’ occid. long. Gr. (cf. Weddell 
Additions à la flore de l'Amérique du sud, Ann, sc, nat, TII. ser. vol. Х117. 
p. 66; Fr. de Castelnau Expedition dans les parties centrales de Г Amérique 
du Sud, Paris 1845, III. 84). — Dr. Campbell vidit Victoriam regiam 
in flumine Essequibo instar lacus amplificato in Brittan. Guiana 1846 
ad 100 milia anglica procul a litore inter 5° ei 6° bor. lat. et ad 59° 
occ. long. Gr. (Ann. and Mag. nat. -hist. II. ser. vol. VI. 1850. 803). — 
Num Vicioria, quam Paulus Marcoy in flumine Ucayali, tributario flu- 
minis Amazonum, invenit, praesertim in lacu Nuna, sit hujus loci, іп- 
cerium est; eam non vidi (cf. Revue barda, 1866. p. 405). 
Victoria regia inhabitat igitur tropicam regionem Americae australis 
in Brasilia, Bolivia et Guiana Britannica а 15° 28' austr. lat. ad 4°—6° 
bor. lat, et a 57° 50” — 661/,? оез. long. Gr. 
Tandem semina Victoriae regiae, 28. Febr. et sequentibus diebus 
1849, a Dr. Hugh Hodie et Luckie e Guiana Britannica in hcrtum bot. 
Kewensem introducta sunt, a quibus omnia in Europa, Asia et America 
boreali cuta specimina Victoriae regiae orta sunt (Gardener's Chronicle 
1849. p. 758). 
Vidi fragmenta folii plantae originalis a Rob. Schomburgk 1837 in 
flumine Berbice leciae in hb. Mus. Britann., Kewensi, Benthami et Lindleyi 
et in hb. Mus. Britann, alabastra et partem rhizomatis in spiritu vini as- 
servati a Schomburgk 1844 missa; tum plantam parvam Weddellii in 
hb. Mus. Paris. Plantam vivam cultam praesertim in horto botan. Beroli- 
nensi et Borsigii Berolin. perscrutatus sum et multis in aliis hortis vidi. 
Mururú secundum PorrpiG planta ab Indianis prope Ева 
nominaiur (Froriep Notizen 1. с.). — Gakauré-Lodo, i. e, Nymphaea 
magna, ab Indianis Guaycurous Victoria prope Miranda in Mato Grosso 
Brasiliae secundum WEDDELL (Апп, sc. nat. ПІ, ser, vol. XIII p. 63) 
nominatur. Tamen non certum num planta prope Miranda sit Victoria 
regia et eadem, quam WEDDELL in flumine Barbado invenit. — 
Machu-Sisac (flos magnus) secundum PAULUM Мавсоү in lingua 
Quechua ab Indianis illa Vietoria nominatur, quam in flumine Ucayali 
invenit (Rev. hort. 1866. p. 406). Alia etiam nomina aliorum locorum 
Marcoy 1, e. refert, quae fortasse partim ad Victoriam amazonicam 
Planchon pertinent. : 
OBSERVATIO. Quaerundum num Euryale amazonica Poepp. et Vic- 
toria regia Lindl, eadem sit species? LINDLEY (Bot. Reg. 1838. Misc. 
