215 CACTACEAE: CEPHALOCEREUS—EPIPHYLLUM. 216 
inaequalia infima subpetaloidea, summa petaloidea pa- 
tentia, TUBUS perigonii mediocris ad medium subdila- 
tatus. STAMINA subinclusa tubo perigonii superiori ad- 
nata vel (ех cl. Lemaire) totam parietem interiorem 
vestientia, vel basi tori affixa libera; granula POLLINIS 
globosa tririmosa et -porosa laevia; antherae lineares 
utrinque emarginatae basifixae. Ovarium nudum tur- 
binato-cylindricum lumine pro rata magno; OVULA plu- 
rima pluribus seriebus fasciculatim affixa, funiculo 
elongato, anatropa contra illum rectangule inflexa, in- 
dumentis 2, interiore exterius superante; STILUS Cy- 
lindricus basi dilatatus apice in stigmata plura crassa 
primum in massam subglobosam conglutinata demum 
divaricata divisus. ВАССА inclusa piriformis floris rudi- 
mento areae polygonae innixo coronata, basi ab areola 
secedente et tali modo aperta, carnosa laevis. SEMINA 
parva tumescenti-obovata basi oblique truncata crista 
dorsali subprominente ornata tuberculata; albumen 0, 
embryo rectus crassus ellipsoideus cotyledonibus parvis 
appressis. 
CAULIS erectus strictus simplex vel ramosus cerei- 
formis, apice vel latere cephalium magnum efformans 
quod basin florum et demum fructus includit ; interdum 
ulteriores id superant, AREOLAE tomento vel simul la- 
nugine vestitae et ACULEIS plus minus longis armatae. 
Genus cum speciebus c. 10 Americam calidiorem a di- 
tione Méxicana usque ad provinciam Brasiliae Rio de Janeiro 
inhabitat. 
Ogs. I. Genus ob cephalium bene evolutum transitam inter Melo- 
cactum et Cereum quasi offert, sed indole caulis et fructus a priore satis 
distincta. Ut cl. GokBELIUS in dissertatione de morphologia et biologia 
optime exhibuit, cephalium e metamorphosi peculiari areolárum, de qua 
supra jam dixi, efformatur. Lanugo densissima flores parte inferiore et 
fructus ineludit. Quum species aliae ad hune usque diem florentes non 
examinaverim, diagnosin generis e descripta sola construxi; forsan igitur 
non omnino cum natura quadrat et modo nimis angusta modo nimis 
ampla est, quod investigationibus futuris emendari recommendo. 
Ogs. П. СІ. Lemaire pro Cereis illis qui cephalio.laterali vel ut 
Cereus senilis Haw. apicali insignes, nomen genericum Cephalophori pro- 
posuit. СІ. PFEIFFER eodem anno genus Cephalophorae jam exstare mo- 
nuit et id in Cephalocereum mutavit. Itaque ulterius prioritate gaudet 
et nomen Pilocerei, quod cl. LEMAIRE anno sequente condidit, sine dubio 
PFEIFFERIANO postponendum est. 
CEPHALOCEREUS MELOCACTUS К. Scu. caule 
12-gono erecto columnari; costis sectione transversa subsemi- 
ellipticis lateribus convexis obtusis; areolis approximatis orbi- 
eularibus parvis tomento brevi plano vel convexo obductis, 
aculeis paucis inaequilongis rectis vel curvatis divaricatis 
interdum recurvatis armatis; cephalio laterali transverse sul- 
cato crassissimo lineari-oblongo lana longissima ex areolis 
excrescente et aculeis longissimis recurvatis elasticis comato 
costas 5 obtegente; floribus solitariis ex areolis hexagonis 
cephalii erumpentibus sessilibus basi nudis; ovario subeylin. 
drico usque ad apicem ovulis fasciculatim conjunctis impleto 
aphyllo; tubo perigonii elongato basi aphyllo, tereti laevi 
intus longitudinaliter sulcato; phyllis infimis tubum superio. 
rem dilatatum vestientibus subulatis mediis linearibus acutis 
subcarnosis, petaloideis lineari-lanceolatis acutis apicem versus 
suberenulatis; staminibus a tubo medio illi affixis filamentis 
filiformibus, antheris linearibus, androeceo toto perigonio paulo 
breviore; stilo tereti basi subdilatato, apice in stigmata plura 
primum ad massam subglobosam conglobata diviso; bacca 
sessili primum in cephalio abscondita, flore persistente mediae 
areae apicali insidente coronata piriformi laevissima; semini- 
bus tumescenti-obovatis seriatim tuberculatis. 
Tabula nostra XLIII (habitus et analysis). 
Cereus melocactus Vell. Fl. Flumin. vol. V. t. 20. text. 
ed. Netto, 194. 
Cereus Fluminensis Mig. in Bull. scienc. nat. et phys. 
Néerl. 1838. p. 48. 
Costar 1--1,5 em. altae, basi 1,3—1,5 em. latae, sinubus acutis. 
AREOLAE 4—5 ad summum 8 mm. inter se distantes 2—3 mm. diametro 
prope cephalium sensim majores denique in areas hexagonas illius trans- 
eunt; tomentum probabiliter griseum eodem more intumescit, pili multo 
magis exerescunt et tandem lanam usque ad 3 сш. longam mollissimam 
et densissimam efformant, AcULEI minores vix ex indumento erumpunt, 
majores usque ad 3 em. longi, basi ad 1 mm. lati, violenter pungentes. 
ActLet cephalii, quod usque ad 13 cm. longum et 7 em. diametro, prae- 
sertim rigidiores, marginales priores duplo vel fere triplo superant longi- 
tudine, interiores consistentia pilorum equinorum 7 cm. attingunt, colore 
materiei in spiritu vini conservatae rufo-brunnei. Ovarivum 4 mm, longum, 
5 mm. latum, basi subimpressum, lumen 3 mm. longam et 3 mm. latum. 
Tusus PERIGONII 2,2—2,5 em. longus, ad medium 6—7 mm. diametro, 
pars superior infundibuliformi-dilatata 1,5—2 cm. longa et 1,5—2 cm. su- 
perne diametro. PHYLLA INFIMA squamiformia vix 2 mm. longa, sequentia 
3—5 mm. longa, basi 2—8 mm. lata, PETALOIDEA maxima 1,5 em. longa 
et 5 mm. lata. Ахркокском 3,5 em. longum, а 1,2 em. supra basin tubo 
adnatum ; STAMINA maxima 3 em. longa, antherae 1,5—3 mm. longae, 1 mm, 
latae. SriLus eum stigmatibus 10 crassiusculis acutis 3 mm. longis, 4,5 cm. 
metiens, 1,5 mm. diametro. ВАССА basi ab areola soluta ad summum 
3 em. longa, superne 1,5 cm. diametro, area 6—7 mm. diametro apicali 
ornata. Semina 1,2—1,8 mm. longa, | mm. superne lata, nigra opaca. 
Habitat in Brasiliae provincia Rio de Janeiro: Glaziou; in insula 
Tatu praedii S. Crucis: Vellozo. 
Oss. І. Cl. ЕнмАхх Pilocereum senilem Lem. (Cactus senilis Haw., 
Cereus senilis DC.) sub nomine Cacti bradypodis Brasiliae incolam esse 
indicavit, quod valde improbabile videtur, quum auctor ullus serius enm 
nunquam e Brasilia commemoraverit; ille potius civis ditionis Mexicanae 
solius est. 
Oss. П. Exemplum nostrum et alia a cl. WanMiNGIO benevole 
mecum communicata, omnia a cl. Guaziovio e Rio de Janeiro provincia 
transmissa tam plane cum icone VELLOZIANA congruunt, ut non dubius 
sum, quin illa ad hane speciem auctoris Florae Fluminensis pertineant. 
Contra leges nomenclaturae hodierne acceptae cl. MIQUEL eam ex icone 
. Sola sub titulo Cerei Fluminensis descripsit, quamobrem hoc nomen neglexi 
et VELLOZIANUM praetuli, quod, quum genus Cacti in praesentia non porro 
conservetur, in Cephalocereum melocactum mutuandum erat. 
ПІ. EPIPHYLLUM Haw. 
EprPHYLLUM Haw. Syn. 197, Suppl. 85 (ex p.); Herm. Parad. 
Lugd.- Bat. Add. (e, Pfeiffer); Meissn. Gen. pl. 128 (92, 
357). — Cereus DC. Prodr. ПІ. 469 (ex p); Pfeiff. Enum. 
Жошы ^ Ss 
