227 
incumbentia; antherae staminum inferiorum semper 
paulo majores, oblongae vel ovatae basifixae apice sub- 
retusae, POLLINIS granula flava globosa parva tririmosa 
et -porosa laevia includentes. STILUS erectus vel cur- 
vatus elongatus tubulosus apice in stigmata 6— 14 ra- 
diantia desinens. Ovar1ium subcylindricum vel globosum 
uniloculare lumine pro rata haud magno; OVULA plu- 
rima placentis tot quot stigmata vix prominentibus fas- 
ciculatim funieulo elongato affixa, anatropa contra funi- 
eulum inflexa et huie ope micropylae incumbentia, inte- 
gumento interiore exterius superante. Bacca globosa vel 
oviformis perigonio haud coronata apice modice umbili- 
cata polysperma. BETA minuta oblique obovata basi 
oblique truncata latere complanata; EMBRYO indivisus 
vel subindivisus ellipticus, albumen 0. 
CAULIS simplex abbreviatus globosus vel clavatus 
vel breviter cylindricus costatus ex areolis non raro 
prolifer, ramuli autem globosi mox decidunt vel exares- 
cunt. AREOLAE plq. tomento plus minus copioso nunquam 
in cephalium confluente obductae, remotae, aculeatae. 
Species ultra 20 deseriptae, in futuro forsan reducendae, 
fere omnes Americam australem nempe Brasiliam australem, 
ditiones Chilenses et Peruviam inhabitant. An species Mexi- 
canae ad genus pertineant, non omnino certus sum. 
Oss. Formae hybridae arte hortulanorum inter species plures ortae 
nunc sub titulo varietatum coluntur. Nullis mihi visis illas sicut formas 
mónstrosa£ nomine cristato vulgo salutatas silentio hoc loco praeterii, 
CONSPECTUS SPECIERUM BRASILIENSIUM. 
I. Series Macracanthae. Aculei majores validi pungentes, 
unus centralium dum adsint, manifeste marginales superans. 
Flores rosei rarius pure albi. 
- А. Aculei marginales hyalini horizontales, centrales decussa- 
tim dispositi flavescentes apice fuscescentes . 1. E. MULTIPLEX Zucc: 
B. Aculei omnes nigrescentes. 
a. Flores rosei eee 2. E. oxvaoNa Дисс. 
b. Flores pure МЫ 2... 3. E. TUBIFLORA Zucc. 
- IL Series Micracanthae. Aculei debiles, centrales mar- 
ginalibus minores; flores albi extus viridescentes. 
A. Aculei marginales inordinate dispositi saepius 0; phylla 
calycoidea albida, petaloidea pure alba, tubus stamineus 
aa aD ETT K. Eruusü Zack. 
B. Aculei marginales stricte horizontales, phylla calycoidea 
extus fuscescentia, petaloidea dorso viridi-lineata, tubus 
- stamineus saturate viridis 5. E. agMMATA К. Sch. 
Species mihi non visa 6, E. ScHELHaSE! Zuce, 
1. ECHINOPSIS MULTIPLEX Zucc. caule simplici 
praesertim statu juvenili clavato basi cylindrico serius magis 
rotundato vel globoso elliptico basi angustato apice rotundato 
vertice ipso alte impresso; costis 12—14 stricte verticalibus 
rectis sectione transversali triangularibus antice aeutatis con- 
tinuis sinubus altis acutissimis basin versus Saepius omnino 
applanatis ita ut caulis ecostatus evadat; areolis orbicularibus 
CACTACEAE: ECHINOPSIS. 228 
vel oblongis tomento copioso convexiusculo non raro- minute 
crispulo obtectis, aculeis pluribus acicularibus, marginalibus 
horizontalibus radiantibus, centralibus saepius decussatim dis- 
positis, uno distincte aliis longiore primum deda demum 
declinato, ulterioribus statu juvenili saltem discoloribus non 
raro proliferis; floribus pluribus lateralibus prope apicem ex 
areolis solitariis basi tomento denso suffultis; ovario sub- 
eloboso, phyllis parvis subulatis axillis lanuginosis munito; 
tubo perigonii a medio sensim dilatato phyllis lanceolatis 
acutissimis spiraliter dispositis, axillis lanuginosis instructo; 
phyllis calycoideis lanceolatis acuminatis acutissimis; phyllis 
petaloideis oblongis breviter acuminatis acutissimis basi at- 
tenuatis; staminibus inferioribus basiu versus tubo perigonii 
affixis, summis orificio adnatis prioribus orificium haud at- 
tingentibus; stilo exserto, stigmatibus plurimis; bacca globosa 
apice acuminata, squamosa et pilosa. 
Echinopsis multiplex Zuccar. in Abhandl. II. 675; Dfeiff. 
Abbild. u. Beschr. II. t. 4; Labour. Monogr. 298; Salm- 
Dyck, Cact. hort. Dyck. 38; Fórst -Riimpl. Handb. Cacteenk. 
632, cum xylogr. p. 189. fig. 8. 
Cereus multiplex Otto in Pfeiff. Enum. diagn. 70. 
Echinocactus multiplex Hook. Bot. Mag. t. 3789. 
Echinocactus oxygonus Bot. Mag. t. 4162, haud Lk. 
CavLis juvenilis miro modo ab adulto forma differt primum basi 
omnino cylindricus sinubus evanidis apice clavam refert, dein basis lig- 
nescit et podium pro caule subgloboso 14—15 cm. diametro refert. COSTAE 
1,5—2 cm. altae et 2—2,5 cm. basi latae antice acutae vel obtusiusculae 
non raro areolis plus minus impressis crenatae laete virides, proliferae, 
sed ramuli decidunt et plantam uberrime multiplicant. AREOLAE 5—7 mm. 
longae et 4—6 mm. latae, tomento flavido-albido apice caulis haud vel 
umbilico imo modo confluente obtectae. AcurE: statu juvenili marginales 
plq. 9 hyalino-flavescentes ad summum 7 mm. longi, postici vulgo paulo 
interdum duplo breviores, centralis anterior usque ad duplum major pri- 
mum erectus, tres alii sensim dorsum areolae versus decrescentes, aculei 
ulteriores ad medium flavi apice et basi fuscescentes, omnes valde pun- 
gentes; statu adulto aeulei paullo majores et robustiores. FLORES specio- 
sissimi 15—16 em. longi, apice 11—13 cm. diametro. OvaRiuM 1,5 em. 
longum, 1—1,5 em. diametro, phyllis lanceolato-triangularibus 1—2,5 mm. 
longis axillis modice lanuginosis viridibus apice rubescentibus onustum 
basi tomento griseo suffultum. TuBus PERIGONI! fere a basi sensim di- 
latatus viridis apicem versus rubescens phyllis majoribus usque ad 5 mm. 
longis magis remotis axillis lanuginosis instructus, PHYLLA CALYCOIDEA 
4—8 em. longa, rosea; PHYLLA PETALOIDEA maxima 5--5,5 сіп. longa, 
triente superiore 2—2,5 cm. lata, albido-rosea apice saturate rosea, Sra- 
MINA interiora basi perigonio affixa, tubo subeurvato latere:anteriore in- 
cumbentia orifieium haud attingentia, exteriora orificio adnata erecta, fila- 
menta alba, antherae flavae SriLUS tubum perigonii vix superans albus, 
stigmata alba 6—10. Flores suavissime Jasminum odorant. ВАССА 4 em. 
longa, 3 em. lata, viridis, ӨЕмїхА 2 mm. longa, obovata basi oblique 
truncata nigra. 
Habitat in Brasilia australi. 
Oss. L Haec species, quae ob propagationem uberrimam optimo 
jure nomine E. multiplicis salutatur, ad pulcherrimas pertinet. Forma 
colore et odore perigonii non solum species totius generis sed etiam multos 
Cereos superat. | 
Oss. П. Ut species plures aliae Echinopsidis haec primum a el. 
SELLO e Brasilia australi in hortum botanicum Berolinensem introducta est. 
2. ECHINOPSIS OXYGONA Zucc. caule subgloboso 
vel clavato basi angustato vel statu adultiore breviter cylin- ` 
drico apice applanato vertice ipso leviter impresso; costis 13 
