229 
ad 15 stricte verticalibus rectis vel basi subundulatis acutatis 
compressis praesertim superne sectione transversali triangu- 
laribus prope areolas subtamescentibus itaque latere impressis ; 
areolis orbicularibus tomento brevi convexiusculo vertice om- 
nino haud confluente obtectis; aculeis pluribus validis in- 
aequilongis marginalibus, centrali solitario vel gemino auctis, 
basi tandem proliferis; floribus non raro pluribus simul 
apertis parte laterali superiore oriundis speciosis; ovario sub 
globoso basi tomento brevi suffulto phyllis minutis breviter 
triangularibus axillis lanuginosis densiuscule obtecto; tubo 
perigonii longo tractu cylindrico tenui dein subito ampliato 
phyllis inferne minutis superne accrescentibus subulatis axillis 
densius lanuginosis instructo; phyllis calycoideis subulatis acu- 
minatis, petaloideis oblongis breviter acuminatis acutissimis 
basi attenuatis; staminibus tubum perigonii tractu longiore 
vestientibus, superioribus orificio affixis; stilo stamina sub- 
aequante in stigmata plura desinente. 
Echinopsis oxygona Гисс. in Abhandl d. Bayr. Akad. 
II. 730; Pfeiff. et Otto, Abbild. и. Beschreib. І. t. 4; Salm- 
Dyck, Cact. hort. Dyck. 38; Labour. Monogr. Cact. 297; 
Först -Rúmpl. Handb. d. Cacteenk. 630. 
Echinocactus oxygonus Lk. et Otto, Verhandl. Vereins 2. 
Befórd. d. Gartenbaus VI. 419. t. 1; Bot. Reg. t. 1717. 
Cereus orygonus Pfeiff. Enum. diagn. 70. 
Echinonyctanthus oxygonus Lemaire, Cact. gen. et spec. 
nov. 1839. р. 85. 
Слотлѕ globosus usque ad 20 em. diametro, serius saepius usque ad 
30 cm. elongatus. CosrAE basi 1,5 em. latae et 2 em. vel paulo ultra altae 
apicem versus insigniter compressae et angustatae, plus minus continuae, 
basi sulcis conspicnis interdum subtuberculatae et flexuosae superne obscure 
virides basin versus cinerascentes, sinubus acutis. ARkEOLAE 1,5—2 cm. 
inter se remotae 4—5 mm. diametro, tomento flavescenti-griseo mox cine- 
rascente diu persistente munitae; ACULEI marginales 5—8, nune vix to- 
mentum superantes nune praesertim laterales usque ad 1,5 em. longi basi 
fere + mm. diametro patentes; centralis vel unus centralium marginales 
superantes, omnes cornei cinerei apice nigrescentes pungentes. FLORES 
inodori с. 20 cm. longi, interdum 7 simul apertos vidi (ex LABOURET ad 20). 
Ovarium 1 em. diametro viride basi tomento griseo suffultum, phyllis vix 
.1 mm. longis flavido-fuscescentibus axillis albido-lanuginosis obducti. `Tu- 
. BUS PERIGONI 13 em. longus, pars cylindrica 9 em. metiens, flavescenti- 
viridis phyllis usque ad 1°сш. longis subulatis viridibus demum rubes- 
eentibus instructus. PHYLLA CALYCOIDEA 8—4 em. longa, 5 mm. lata, 
fuscescenti-rubra. PHYLLA PETALOIDEA maxima usque ad 4 cm. longa, 
1,5—3 em. lata, extus rosea ad medium et apicem incarnata albo-margi- 
nata intus alba ad nervum medianum rosea. STAMINA orificium attingentia, 
filamenta alba, antherae flavae. StiLus albus. 
Habitat їп Brasilia australi, a cl. Sello primum in hortum bota- 
nicum Berolinensem et Londinensem missa est. 
3. ECHINOPSIS TUBIFLORA Zucc. caule primum 
depresso-globoso vel subclavato statu adulto breviter cylin- 
drico apice applanato vertice ipso impresso; costis 11-12 
verticalibus sectione transversali anguste triangulari, sinubus 
acutis, rectis acutatis compressis circa areolas subtumescen- 
tibus itaque latere subimpressis, obsolete crenatis ; areolis 
orbicularibus tomento convexiusculo obtectis, aculeis plurimis 
inaequilongis horridis, uberius proliferis ; floribus apicem ver- 
sus ex areolis lateralibus solitariis speciosis; ovario subglo- 
boso phyllis parvis axillis longius lanuginosis munito basi 
Cactac. 
CACTACEAE: 
ECHINOPSIS. 
230 
tomento breviusculo suffalto; tubo perigonii usque ad medium 
cylindrico dein turbinato-dilatato phyllis subulatis axillis pro 
rata longe lanuginosis; phyllis calycoideis lanceolatis attenuato- 
acuminatis; phyllis petaloideis oblongis breviter acuminatis 
acutissimis basi angustatis; staminibus inferioribus fere a 
basi tubo usque ad medium adnatis parte antica tubo incum- 
bentibus valde inaequilongis, superiora orificio tubi circulatim 
adnata erecta vel leviter curvata vix superantibus, antheris 
lineari-oblongis; stilo androeceum subaequante declinato їп 
stigmata plura concolora desinente. 
Echinopsis tubiflora Zuce. Abh. d. Bayr. Akad. 1I. 730. 
Echinocactus tubiflorus Hook. Bot. Mag. t. 3627. 
Echinopsis Zuccarinii Pfeiff. in Nov. act. nat. cur. XIX(1); 
Labour. Monogr. Cact. 299; Fórst.-Rümpl. Handb. Cacteenk. 
634; Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 39, (ulteriores E. Zuccari- 
nianam legunt). 
Cereus tubiflorus Pfeif. Enum. diagn. 71. 
Echinonyctanthus tubiflorus Lemaire, Cact. gen. et spec. 
nov. 82, 
Cautis exstans 17 em, altus et 13 ст, diametro, Совтлк 2—2,5 cm. 
altae, basi 1,5 em. latae, superne obsenre virides basi cinerascentes hoc 
loco sulcis lateralibus subtuberculatae, MOLAK 5—7 mm. diametro, to- 
mento brevissimo mox cinerascente vel nigrescente obtectae uberrime proli- 
ferentes, sed ramuli plurimi mox exarescunt, nisi a caule solvuntur et 
decidunt. Acurk: prope verticem 1—2 modo, ex areolis lateralibus usque 
ad 20 et ultra pro areola excrescentes nunc vix tomentum superantes nunc 
longitudinem 1,5 em. attingentes nigrescentes validiores (basi usque ad 
1 mm. diametro) Fiorkes subodori 13—15 cm. longi. Ovarium saturate 
viride 1—1,2 cm. diametro, phyllis 2—3 mm. longis, cuspide longiuscula 
manifesta apice ornatis, flavido-fuscescentibus in axillis lanugine albido- 
grisea munitis instructum. Turi PERIGONI pars saturate viridis cylindrica 
7—8, pars ampliata 5—6 em. longa, phyllis axillis lanuginosis demum 
viridescentibus usque ad 10 mm. accrescentibus subulatis acutissimis ob- 
tecta, PHYLLA CALYCOIDEA 2—3 em, longa, extus viridescentia apice 
rubescentia. PHYLLA PETALOIDEA 3—4 em. longa, ad medium 1—1,5 em. 
lata, pure alba. ANDRORCEUM 11—12 em. longum, antherae staminum in- 
ferioram 3—4, superiorum 2--3 mm. longae et c. 1 mm. latae ut fila- 
menta albae. Srinus et stigmata 8—10 alba. 
Habitat in Brasilia australiore. 
Ons. СІ, Preivrer pro hae specie nomen novum Ж. Zuccarinii 
creavit, quamquam prius Echinocactus tubiflorus rite cum diagnosi icone- 
que publici juris ab Anglis factus erat, Rationes, quas pro mutatione 
exhibuit, hodie omzino non probandae sunt, itaque nomen prius Zuccari- 
nianum certissime anteponendum est. 
4. ECHINOPSIS EYRIESII Zucc. caule subgloboso 
vel depresso clavato basi subangustato apice rotundato vertice 
ipso impresso; costis 11—14 stricte verticalibus rectis sec- 
tione transversali subrotundato-triangularibus acutatis sinubus 
altis acutis basi magis applanatis, lateribus convexiusculis 
haud impressis; areolis distantibus orbicularibus tomento con- 
vexiusculo superne crispulo obtectis, aculeis statu juvenili 
pluribus inaequilongis inferioribus longioribus acicularibus, 
centralibus a marginalibus haud diversis, statu adulto nunc 
pluribus nunc paucis ex areola in eodem specimine, dum lon- 
giores sint acieularibus, plurimis, dum breviores validioribus 
sed duplo brevioribus et omnibus e centro areolae; floribus 
pluribus pro aestate prope -verticem ex areolis solitariis elon- 
gato-infundibuliformibus; ovario subgloboso basi temento co- 
33 
