- 
235 
4 mm. longa, antherae vix 1 mm. longae flavidae, Sritus 1—1,9 em. 
longus, stigmata 4 mm. longa erecta. Fructus exsuccus 1—8 mm. longus, 
1 mm. vel paulo ultra diametro albidus striatus epicarpio membranaceo, 
apice dilatatus et perigonio antheras et stilum includente coronatus. SE- 
mixa 1 mm. longa obovata basi oblique truncata nitida tuberculata, dorso 
conspicue cristata a latere subcomplanata. 
Habitat in provincia Rio de Janeiro: Glaziou, Н. Schenck. Caules 
25 vivos a cl. Glaziou horto Berolinensi traditos examinavi. 
Ons. Species in vicinitate Rio de Janeiro haud infrequens videtur 
et probabiliter jam a cl. Serto іп hortum botanicum Berolinensem missa 
a el. РРЕ1ЕРЕК descripta est. Cultura valde difficilis est; mox exemplaria 
ut Discocactus (попе Echinocactus) placentiformis putredine a basi affecta 
e vita decedunt. 
Species minus cognitae. 
2. MELOCACTUS DEPRESSUS Hoox. caule depresso- 
conico basi multo latiore profunde subdecemangulato, costis 
latis obtusiusculis, aculeis 5—7 fasciculatis rectiusculis pallide 
fuscis basi lanuginosis, corona perbrevi lanuginosa, aculeis 
(setis) rubris. - 
Melocactus depressus Hook. Bot. Magaz. t. 3691; Labour. 
Monogr. Cact. 18; Forst.-Rúmpl. Handb. Cacteenk. 445. 
Melocactus Gardnerianus Booth(?) ex Labour. 1. с. 
CavLis prope basin maximo diametro 13 em. et 8—9 cm. altus. 
Costar verticales rectae sectione transversali late triangulares sinubus 
acutis; areolae 1—2 сш. inter se distantes tomento brevi sed denso ob- 
tectae, aculeis 5—7 subvlat's validis divaricatis rectis vel subcurvatis pal- 
lide fuscis vel cinereis armatae. Flores adhuc ignoti. Baccar e cephalio 
brevi vix 1,5 em. alto et 4—5 cm. diametro emersae elongato-clavatae c. 
2,5 em. longae roseae flore emarcido coronatae. Semina plora subglobosa 
reticulata nitidula nigra e. 1 mm. vel paulo ultra longa (e Bot.. Mag.). 
Habitat prope Pernambuco, ubi cl. Gardner cum legit. 
Oss. Ex icone perfécta Hookeriana hanc plantam ad Melocactum 
certe pertinere patet. Indole cephalii, quod magnitudine minore sola 
paulum diserepat, et praesertim baecarum et florum parvorum cum hoc 
genere omnino congruit. An forsan eum Melocacto violaceo in futuro con- 
jungendus sit, non dieere audeo; forma caulis ab illo diserepare videtur. 
. 8. MELOCACTUS GONIODACANTHUS LzwAImz, 
caule conico aut pyramidali laete viridi, costis 16—20 per- 
pendicularibus ad areolas léviter inflatis obrepandis sinubus 
acutis; areolis parum distantibus immersis ovalibus nudis, 
junioribus lanatis; aculeis radiantibus 6 vel 8 rectis raro 
subcurvatis validis rigidissimis trigonis aut subtetragonis sub- 
canaliculatis, supremo paulo breviore subinde duobus acces- 
soriis comitato, infimo deflexo elongato; cephalio brevi conico 
albo setis raris longis flexuosis roseis. | 
Melocactus goniodacanthus Lemaire, Cact. nov. in hort. 
Monv. cult. deseript. fase. I. 11 ; Mig. in Act. nov. cur. nat. 
XIX. Suppl. I. 127; "Labour. Monogr. Cact. 18; Först- 
Riimpl. Handb. 446. 
| Costar 2—2,5 em. altae. Mur laterales 9 еш. longi, duo acces- 
Sori! supremi 2—10 mm. metiuntnr, albidi apice fusco-nigricantes, omnes 
madefacti rosei. CEPHALIUM €. 5 em. longam (е Mique) [ 
- Cl. Labouret hanc speciem in Brasilia indigenam censuit. 
CACTACEAE: MELOCACTUS—MALACOCA RPUS. 
236 
Ors. A cl. Miquer cum M. violaceo Pfeiff. comparatur, qua de re 
sententia de patria а cl. LABOURET referta magis probatur. Caulis a cl. 
LeMAIRE descriptus mox mortuus est et species hodie inter cultas non 
porro exstare videtur. Secundum opinionem cl. MiqvEL" speciem optimam 
exhibuit. 
4. MELOCACTUS PENTACENTRUS LATE, caule 
laete viridi subconico-globoso, costis undecim subacutis sub- 
crenatis ad areolas vix inflatis sinubus latissimis; areolis 
ovatis semper nudis; aculeis 5 subaequalibus subrectis 4 la- 
teralibus quinto infimo longiore, albo-rubescentibus; cephalio 
conico albo setis annulatim fasciculatis roseis. 
Melocactus pentacentrus Lemaire, Cact. nov. gen. et spec. 
108; Miq. in. Nov. act. nat. cur. XIX. Suppl. І. 191; Fórst.- 
Riimpl. Handb. Cacteenk. 446. 
Melocactus pentacanthus Labour. Monogr. Cact. 18 (sphalm.). 
Слїллв 5 em. altus et 7 cm. diametro. AREOLAE 9—12 mm. inter 
se distantes. AcuL&Ei 4 laterales posteriores 2 suberecti sequentes horizon- 
tales aut paullulum dependentes paulo robustiores, quintus ad imum di- 
rectus vix longior, omnes ad basin subulati (praese:sim horizontales duo) 
sicut ad apicem obtusi et roselli dein albo-iab.‘cato-colorati, 11—13 mm. 
longi, pulvere albo sui generis abundante corspersi; ad summum fasci- 
culum exstat fossula quaedam rotandata nec non profunda in Melocactis 
reliquis nondum observata. CkPHALIUM obiese conicum 3 em. longum, c. 
4 cm. latum, lana densissima brevissima ad verticem plane alba dein vix 
subfulvastra setis innumerabilibus ad verticem roseis postea rufescenti- 
purpureis distincte in annulos circumductos fasciculatis (ex MIQUEL). 
Habitat in Brasiliae provincia. Bahia. 
. Oss, E diagnosi forsan cum М, depresso Hook. identicus. 
5. MELOCACTUS OREAS Мо. caule oblongo, costis 
16, areolis confertis nudis vel lanatis, aculeis marginalibus 
radiantibus exiguis, centralibus 8 magnitudine variis; cephalio 
plano lana longa albicante. : : 
Melocactus oreas Mig. in Nov. act. nat. cur. XIX. Suppl. 
L 192. i 
Speciminis CAULIS 13 em. altus, AREOLAE 1 cm.-inter se remotae. 
Habitat in Brasilia circa Bahiam verisimiliter ad montium declivia 
(ex Miquel). ; 
ҮП. MALACOCARPUS Sarm-Dycr. 
MALACOCAPRUS Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 24, 141 ; Forst.- ` 
Riimpl. Handb. Cacteenk. 451. — EcntNocACTUS (ex p.) Pfeiff. 
Enum. .diagn. 55; Link et Otto in Verh. Ver. Befórd. Gart. 
III. 425 et auctores. alii (cf. Echinocactum). 
Frores stricte aetinomorphi erecti mediocres vel 
pro rata inter minores. Prriconium late infundibuli- 
forme, orificio horizontali; PHYLLA calycoidea sensim in 
haec, quae tubum cingunt, transeuntia consistentia 
autem minus a petaloideis diversa; TUBUS PERIGONII ab- 
breviatus turbinatus, phyllis parvis pluribus interdum 
dense imbricatis axillis lanuginosis et setis onustis 
