243 
24 » А 
Malacocarpus Courantii Salm- Dyck, Cact. hort. Dyck. 25 
et 142; Forst.-Riimpl. Напа). Cacteenk. 453. 
Echinocactus Courantii Lemaire, Cact. aliq. nov. 20. 
CavLIS atro-virens; costar sinubns vix acutis repandis 12—17 mm. 
profundis discretae (еге in tubercula dissolutae; AREOLAE 12—17 mm. 
inter se distantes, superiores lana longa tomentosa albo-flavicante instructae ; 
ACULEL exteriores 8—9, enascentes straminei apice atro-purpurel, adulti 
cornei, inferi 3 paullo majores 1,5— 1,7 em. longi, fere in tridentem dis- 
positi. 
Habitat in Brasilia vel in Mexico. 
Ons. CL 8лъм-Оүск eum М. Selloi afünem indicavit, sed caule 
crassiore minus depresso, aculeis exterioribus numerosioribus et praesertim 
aculeo centrali semper adstante diversum se praebet. Пе patria auctores 
opiniones divergentes exhibuerunt. Cl. Lemaire auctor qui speciem generi 
Echinocacti attribuit, incertus fuit; serius cactoiogi asseruerunt, civem 
Brasiliae hune esse, quod ex affinitate verisimiliter probandum est. 
8. MALACOCARPUS TEPHRACANTHUS К. бен. 
caule irregulariter columnari vertice plano lanuginoso; costis 
217 compressis crenatis; areolis approximatis juvenili statu 
albo-velutinis; aculeis pluribus irregulariter radiantibus gra- 
cilibus, centrali 0. 
Echinocactus tephracanthus Lk. et Otto, Verh. Ver. Beford. 
Gartenb. in den К. Preuss. Staat. ПІ. 422. t. 16. fig. 2 (Melo- 
cactus tephracanthus in tabula); Pfeiff. Enum. diagn. 53; La- 
bour. Monogr. Cact. 170 (in libris aliis omissus). 
Exemplar vnicum notum 8—8,5 cm. altum, 2—2,5 cm. diametro 
fuit. Сасіля laete virens; costar lateribus haud impressae. AcvuLE: 6 ad 
10 majores usque ad 2,2 cm. longi cornei; AREOLAE 6—7 mm. inter se 
distantes (e PFEIFFER). 
Habitat in provincia Rio Grande do Sul Brasiliae. 
Oss. Sine ulla dubitatione haec species a el SELLO in hortum 
Berolinensem missus est. Mox probabiliter e vita decessit, nune in hortis 
non jam invenitur, An re vera com E. Courantii Lem, ut el. LABOURET 
monuit, congruat, hodie omnino non discerni potest. 
ҮШ. ECHINOCACTUS Lx. et Отто. 
Еснтхослстоѕ Lk. el Otto in Verh. Ver. Beford. Gartenb. 111. 
420; Dfeiff. Enum. diagn. 47; Zucc. in Abh. Bayr. Ak. 668; 
-Meissn. Gen. pl. 128 (92, 357); Mig. Gen. Саа. 105; Endl. 
Gen. pl. 11. 943; DC. Mém. mus. XVIL 25. 35, Prodr. 111. 
461; Torr. et Gr. Fl. Am. I. 554; Salm-Dyck in Dietr. und 
. Otto, Gartens. 59; Mart. in Nov. Act. nat. cur. XVI. (1.) 
t. 13—15; Engelm. Emory exped. 18 ; Salm-Dyck, Cact. hort. 
Dyck. 17; Labour. Monogr. 167 ; Forst.-Riimpl. Handb. Cac- 
teenk. 462; Benth. et Hook. Gen. pl. I. 848; Baill. Hist. pl. 
IX. 44. ES Discocacrus Pfeiff. in Otto et Dietr. Gartenztg. 
1837. p. 241, in Nov. Acl. nat. cur. XIX. (1) p. 119. 1. 15 
Abbild. и. Beschr. II. t. 1; Meissn. Gen. pl. 128 (92); Salm- 
Dyck in Otto et Dietr. Gartenz. 1840 р. 29, Cact. hort. Dyck. 
23 et 140; Labour. l.c. 165; Forst.-Rúmpl. 1, с. 447; Benth 
el Hook. 1. c.;. Baill. l c, — GYMNOCALYCIUM Pfeiff. Catal 
hort. Schelhas. ex Abbild. и. Beschr. IL t 12. — DE 
Lemaire, Cact. nov. gen. et spec. 3; Férst.-Riimpl. 1, с. 459. 
Frores stricte actinomorphi mediocres vel 
mer majores 
et speciosi. 
PERIGONIUM infundibuliforme orificium ho- 
CACTACEAE: MALACOCARPUS—ECHINOCACTUS. 944 
rizontale, phylla saepissime valde inaequalia, infima 
non raro jam ovarium vestientia brevissima squami- 
formia ut longiora tubo insidentia lanugine axillari et 
setis solitariis vel pluribus axillaribus saepius munita, 
ealycoidea non raro à petaloideis colore et consistentia 
diversa; TUBUS PERIGONIT abbreyiatus vel raro elongatus. 
SrAuINA plerumque inclusa tubo perigonii interiori totius 
longitudinis innixa vel biseriata, alia prope basin alia 
orificium versus affixa, libera vel basalia leviter con- 
nata; POLLINIS granula globosa tririmosa et -porosa 
laevia; antherae oblongae apice subretusae basifixae. 
Ovarium turbinatum vel cylindricum cavitate pro rata 
magna; OVULA plurima seriebus pluribus solitarie (an 
semper?) haud fasciculatim affixa, funieulo elongato, 
anatropa eontra illum rectangule directa vel inflexa, 
indumentis 2, interiore exterius superante, micropyle in 
funiculo dilatato et concavo occulta; srILUS cylindricus 
basi haud dilatatus apice in stigmata plura radiantia. 
acuta divisus. ВАССА exserta clavata vel globosa nuda 
vel squamosa et interdum villosa apiee perigonio emar- 
cido vulgo non coronata saepius exsucca. SEMINA parva 
subeylindriea apice rotundata basi truncata et subcon- 
сауа tubereulata, embryo rectus erectus crassus subellip- 
ticus indivisus vel apice breviter bilobus, albumen 0. 
CAULIS plus minus globosus wel rarius clavatus 
vel subcylindricus simplex varius ex areolis prolifer, co- 
status; COSTAE continuae vel sulcis transversalibus in 
tubercula solutae, AREOLAR plq. statu juvenili saltem 
tomento plus minus copioso indutae, centrales rarius 
omnino nudae, ACULEIS plus minus longis saepissime 
armatae. 
Species ad hunc usque diem ultra 150 descriptae, plures 
autem quoad flores et fructus ignotae probabiliter cum aliis 
congruunt. Pleraeque ditionem Mexicanam inhabitant, e Bra- 
silia 23 enumerantur. 
Oss. СІ. Pretrrer ab Echinocacto Gymnocalycium et cl. LEMAIRE 
Astrophytum segregaverunt, quae genera cll. BENTHAM et HOOKER optimo 
jure in id reciperunt. Genus Malacocarpi а el. Salm-Dyck pro proprio 
declaratum mihi melius limitatum et indole bacearum et cephalio semper 
recognoscendum videtur, quam ob rem ipse id supra agnovi. Genus Astro- 
phyti Mexicanum re vera habitum valde peculiarem offert, tamen -magni- 
tudine exigua areolarum inermium sola ab Echinocacto differt, indole 
. florum et fructuum autem eum illo plane congruit. Gymnocalycium ut 
LI с, . . . LI . 4 
тта in Echinocacto denudato dicam, perigonio paulo longiore vix vel ne 
vix quidem а speciebus affinibus veris Echinocacti discrepat. Tpse aeque — 
ede Discocacti quod eM. Вехтнам et Hooker eonservaverunt, quamquam 
ос Й. 1 . . . H 
| non rite ab Echinocacto divulsum esse asseruerunt, in genus recepi, 
quum differentiam ullam a Gymnocalycio invenire nequeam. 
CONSPECTUS SPECIERUM BRASILIENSIUM. 
1. Flores ob ovarium elongato- cylindricum elongati; ovarium 
T perigonii phyllis parvis dissitis haud imbricatis 
axillis glabris onusta.. 
