247 | CACTACEAE; 
des Gartenb. in den Kgl. Preuss. Staat. TII. 420. t. 21; Mig. 
in Aet. nov. nat. cur. XVIII. suppl. I. 131. t. 4. fig. 2 (aculei). 
Melocactus placentiformis DC. Prodr. III. 460. 
Discocactus insignis Pfeiff. Abbild. и. Beschreib. IL 1.1; 
Salm-Dyck, Cact. hort. Dyck. 24 et 140; Labour. Monogr. 
Caci. 165; Fórst.-Rümpl. Handb. Cacteenk. 449, cum aylogr. 51. 
? Cactus (Melocactus) Besleri Hort. Eystett. 4. оға. f. 1. 
CavLis ambitu suborbicularis usque ad 17 em. diametro vulgo multo 
minor 10—13 em. diametro, 6—10 em. altus, basi lata solo insidens. 
Costar 2—3 vel usque ad 4 em. basi latae, 1—2,5 em. altae, pallide virides 
vel saturate virides basin versus fuscescenti- vel cinerascenti-maculatae, 
AnkOLAE 0,8—2,5 em. inter se distantes, summae modo tomento sordide 
albido copioso convexo in cephalium concavitatem implens transeunte ob- 
ductae, Ceemanium album non setis sed aculeis robustioribus numerosis 
intereessum , 1—1,2 em. altum. AcuLer 4-6, in caulibus vetustioribus 
numero accrescentes usque ad 10; majores usque ad 3 cm. longi, varie 
flexuosi pugioniformes complanati et superne longitudinaliter sulcati, statu 
juvenili sanguinei dein nigrescentes demum cinerei, superiores areolae 
cujusve saepius multo breviores, interdum vix 6 mm. longi. FLORES ple- 
rumque saltem e cephalio solitarii c. 6 em. longi, apice 4—5 em. diametro 
suaveolentes, Tusus PERIGONI 4 em. longus, basi spatio c. 2 cm. longo 
nudus, dein phyllis 1—2 mm. longis roseo-purpureis obsessus. PHYLLA CA- 
LYCOIDEA ejusdem coloris 3 em, longa, 4—5 mm. lata acuminata. PHYLLA 
PETALOIDEA 1—1,5 em. longa, infima 2 mm. lata obtusiuscula rosea. 
Habitat in Brasilia australi, a cl. Riedel detecta et in hortum 
Berolinensem missa; cl. Glaziou mihi exemplaria duo prope Rio de Ja- 
neiro collecta viva tradidit. 
Oss. I. Flores suavissime eos Citri aurantium odorant. 
Oss. П. Hane speciem ut priorem florentem non vidi, flores potius 
ex iconibus perfectis et descriptionibus aceuratis adumbravi. Ambae et 
ulterior certissime nunc in hortis vix amplius coluntur. Exemplaria a 
cl. бл оу benevole mecum communicata mox putredine affecta e vita 
decesserunt et eodem more, ut cactologi mihi dixerunt, exemplaria alia 
haud diu conservari potuerunt, 
3. ECHINOCACTUS DENUDATUS Lx. et Отто, 
caule depresso- vel subsemigloboso apice planiuseulo leviter 
impresso, lanugine densa convexa haud coronato; costis 5 
vel 6—8 obtusatis latissimis sinubus angustissimis acutis, 
basin versus dilatatis, sinubus interdum tandem evanidis, 
continuis vel transverse supra areolas sulcatis et manifeste 
tuberculatis, lateribus planis vel impressis; areolis paucis pro 
costa, orbicularibus vel ellipticis, apicalibus et aeque illis con- 
cavitatis lanugine densa convexa copiosa longiuscula munitis, 
aculeis 5—7 omnibus marginalibus curvatis costis plus minus 
incumbentibus demum bifarie dispositis armatis; floribus soli- 
tariis ex areolis apicalibus basi lanugine densa suffultis inter 
spinas oriundis; ovario valde elongato turbinato tereti phyllis 
pluribus saepius in circulum dispositis ovalibus obtusis parvis 
onusto; phyllis calycoideis linearibus obtusiusculis, petaloideis 
. lanceolato-linearibus acutis; androeceo perigonio multo bre- 
viore, stilo vix stamina superante, stigmatibus plurimis (ex 
Lx. et Отто); bacca ovali parce squamosa, perigonio marces- 
cente coronata; seminibus magnis pro rata late umbilicatis 
(ex LABOURET). 
Tabula nostra L. Fig. I (habitus et analysis). 
Echinocactus denudatus Lk. et Otto , Abbild. selt. Gew. 
des Kónigl. botan. Gart. Berlin I. 4. p. 17. 1.9 ; Salm-Dyck 
ECHINOCACTUS. 248 
~ 
Cact. hort. Dyck. 34; Labour. Monogr. Cact. 257; Först.- 
Riimpl. Handb. d. Cacteenk. 584. 
Cereus denudatus Pfeiff. Enum. diagn. 73. 
Gymnocalycium denudatum Pfeif. Abbild. u. Beschreib. 
II. t. 1 іт nota, 
Var. a. TYPICA K. Sch. costis basi dilatatis tandem con- 
fluentibus vix tuberculatis et ad latera subinconspicue im- 
pressis; caule olivaceo-viridi. 
Var. 8. ocroaona hort. Berol. costis sinubus profundio- 
ribus usque ad basin discretis, suleis transversis. manifeste 
tuberculatis et lateribus impressis; caule pallidius viridi. 
Caurs 5 em. altus et 7 em. diametro, Совтав speciei typieae ad 
maximum 4, varietatis 2,5—3 cm. latae et с. 6—8 mm. altae. AREOLAE 
10—12 mm. inter se distantes absque tomento albo vel albido-flavo 6 ad 
7 mm. longae et 2—4 mm. latae, cum hoe 7—9 mm. diametro, ` ACULEI 
5—15 mm. longi eurvati interdum torti statu juvenili flavescentes, dein 
eornei tandem cinerei haud violenter pungentes. FLORES e parte superiore 
areolae stricte verticaliter erumpentes solitarii 7—8 cm. longi, superne 7 
diametro habitu magis elongato Echinopsidis, basi tomento albo cincti. 
Ovartum 1,5—2 cm. longum, phyllis infimis semilunaribus viride. Turus 
em, 
PERIGONIT €. 3 em. longus, phyllis usque ad 5 mm. longis viridibus albo- 
marginatis munitus. PHYLLA CaLYCOIDEA 2,5—3 em. longa, 5—6 mm. 
lata, extus viridia margine subpallidiora. PHYLLA PETALOIDEA 3 cm. longa: 
nivea. SramiNa et stius generis Echinopsidis (ex PFEIFFER). ВАССА 
elongato-cylindrica in caldariis rarius maturescit. БемімА 20—30 nitida 
fusco-nigra. 
Habitat in Brasilia australi, ubi cl. Sello eum legit et in hortum 
Berolinensem misit. Floret Majo et Junio, odorem suavissimum exhalans. 
( Vidi exemplar originarium.) 
Ogs. Costis paucis et aculeis appressis ab omnibus primo visu 
discernitur. Ob indolem floris cl. PFEIFFER in eum et affines nempe 
Echinocactum gibbosum DC. et E. reductum DC. genus Gymnocalycii con- 
didit; opinioni cactologoram omnium autem assentior, hoc vix ulterius 
agnoscendum esse, quum re vera tubus paulo elongatus notam satis es- 
sentialem non exhibeat, ut ab Echinocacto disgregandum sit. 
4. ECHINOCACTUS TORTUOSUS Lx. et Отто, caule 
subgloboso apice solemniter impresso lanugine etiam in statu 
vetustiore haud convexo, acutangulo; costis 12 arcuatis ver- 
ticalibus crassis sectione transversa rotundato-triangularibus 
lateribus convexis, crenatis, inferne spiraliter tortis; areolis 
approximatis primum orbicularibus dein transverse ellipticis, 
apicalibus tomento brevi haud convexo mox evanido iis ex- 
ceptis, quae flores gignunt, ubi diutius persistit, obtectis, 
aculeis plurimis tortuosis longioribus marginalibus patentibus 
vel divaricatis, centralibus paucis prioribus aequalibus ; floribus 
in vertice aggregatis pluribus basi tomento parco cinctis; 
ovario turbinato phyllis minutis subulatis axillis longiuscule 
lanuginosis et setis rigidiusculis solitariis vel binis munito; 
tubo perigonii brevi phyllis sensim accrescentibus pariter 
axillis lanuginosis et setosis; phyllis ealycoideis oblongis bre- 
vissime acuminatis, phyllis petaloideis consistentia et colore 
consimilibus sed brevioribus, ulterioribus mucronulatis et 
apice serrulatis; androeceo perigonio triente breviore; stilo 
ulterius paulo superante; bacca subglobosa exserta phyllis 
minutis lanugine parca et setis longioribus onusta; seminibus 
subcylindricis apice ro.undatis, basi interdum subdilatatis trun- 
catis vel leviter impressis. | 
